|
| The Lord of the Rings: The Two Towers
|
|
|
|
|
|
Share on Facebook
Koop deze cd op bol.com: €19.99, Amazon.fr : €13.96
Koop de DVD van deze film op Bol.com: (toon meer resultaten)
DVD Lord Of The Rings Trilogy Box - Elijah Wood, Viggo Mortensen & Dominic Monaghan: €79.99 (Op werkdagen voor 21.30 uur besteld, morgen in huis)
DVD Lord Of The Rings - The Two Towers - Elijah Wood, Orlando Bloom & Ian McKellen: €7.99 (3-4 werkdagen)
DVD Lord Of The Rings - The Two Towers - Elijah Wood, Ian McKellen & Liv Tyler: €29.99 (Op werkdagen voor 21.30 uur besteld, morgen in huis)
DVD Lord Of The Rings - The Return Of The King - Elijah Wood, Viggo Mortensen & Sean Astin: €29.99 (3-4 werkdagen)
DVD Lord Of The Rings - The Return Of The King - Elijah Wood, Liv Tyler & Ian McKellen: €44.99 (3-4 werkdagen)
 | | Geregisseerd door: Peter Jackson
Acteurs: Elijah Wood, Ian Mc Kellen, Ian Holm, Liv Tyler, Cate Blanchett
Datum: 18/12/2002 Genre: Avontuur Fantasie
Duurtijd: 177 minuten Land: Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 10/10
Recensie van Sjoerd van Renselaar, ingevoerd op 2007-05-27 00:00:30, score: 9/10
Na het énorme succes van ‘Lord of The Rings: The Fellowship of The Ring in 2001 verscheen een jaar later al deel twee: The two Towers in de bioscoop. Ook dit werd een echte kaskraker die alweer de volle zalen trok. Howard Shore, die ook de tweede film van de trilogie van muziek voorzag had al een hele plank vol staan met prijzen voor deel één: ‘The Fellowship of the Ring’. Dat hij voor de tweede film niet een heel prijzenkastje hoefde te maken is dan erg opmerkelijk. ‘The Fellowship of The Ring bevatte twee hoofdthema’s. Het eerste hoofdthema was gigantisch met een extra groot koor op de voorgrond dat zich uitbreide tot bijna 6 minuten. Deze komt echter niet meer terug in deze score. En als tweede hoofdthema een heel bekend ‘slechts’ één motief themaatje dat wereldberoemd is geworden. Deze wordt in deze score uitgebreid. Verder gebruikte Shore erg vaak een extreem groot koor dat alsmaar hetzelfde klonk. De tweede score is duidelijk een verbetering!
De eerste track van deze vernieuwde score laat ons gelijk een nieuw hoofdthema horen. Nadat we een al duistere opbouw hoorden begint vanaf 32 seconden een nog extra duister, mysterieus thema dat door een prachtige viool is gespeeld met een emotioneel tintje. Het thema begint met dát bekende motiefje een paar keer te herhalen en later breidt het zich iets verder uit met variaties. Bij 1.42 houdt het thema op en begint er een actiethema. Bombastisch met trompetten die voor extra dreiging zorgen. Nadat de rust is teruggekeerd horen we dan weer (2.32) een koor zoals bij de vorige score. Dit keer wel een heel ander koor dat zorgt voor variatie nadat we bij ‘The Fellowship’ alleen maar één soort koor hoorden. Track twee, ‘The Taming of Smeagol’ begint een stuk minder duister door meer hoge tonen. Als we later een koor op de achtergrond en lage violen horen wordt het een stuk mysterieuzer. Na een even mysterieuze rust begint bij 1.47 wat actie. De rust keert terug en niet veel later komt er een einde aan de track.
‘The Riders of Rohan’ is een track die van begin af aan al dreigt en ook snel actiemuziek wordt. Na 57 keert de rust terug, maar gaat de track door met dreigen. We horen alweer een nieuw (bekend en groots) thema bij 1.21. Na dit dreigende themaatje/motief is de track weer lekker rustig. Dit rustige stuk breidt zich later weer verder uit zodat het een thema wordt dat steeds spannender wordt. De mysterieuze rusten die later weer enorme dreiging vormen maken dit een top track! ‘The Passage of the Marshes’ is een track die direct indruk maakt met dreiging. Horror achtige geluiden met later een dreigend thema, allemaal erg indrukwekkend. Bij 1.39 komt uit het niets de rust terug en we lijken even het eerste hoofdthema te horen. Echter waren het twee noten en gaan we verder met een thema dat een beetje afstamt van het hoofdthema, maar veel hoger en dus minder duister is. Hiermee eindigt de track.
‘The Uruk-Hai’ begint met rustig met hoofdthema twee van ‘The Fellowship’ (bekend van ‘The Bridge of Khazad Dhum’) af te spelen. Bij 29 horen we deze volop en hiermee begint de track gelijk sfeervol. Anders dan bij Shores eerste score gaat het thema nu langer door met wat variaties. Later komt er nieuwe actiemuziek. Actiemuziek waarin we later nog wat resten van het thema horen, dit is op zich niet verkeerd. Ook de volgende track, ‘ The King Of The Golden Hall’ is rustig met het melodietje van dit hoofdthema. Een rustig thema gaat door de track heen, waarna we eventjes het thema van track één horen. Hierop volgt actiemuziek, maar al na minder dan een minuut veranderd dit in een emotioneel thema met koor die de voorgrond deelt met het orkest. ‘The Black Gate Is Closed’ begint direct met actie, maar dan ook zwaardere actie. Een extreem groot orkest zorgt voor extra overtuiging en spanning. Bij 1.20 krijgen we wat meer dreigende actiemuziek te horen, alsof het helemaal uit elkaar spat, maar de dreiging maakt plaats voor rustigere muziek. Al spoedig horen we het thema van Track één, waarop dreiging volgt. Geen bombastische dreiging, maar een rustig orkest met violen op de achtergrond die voor dreiging zorgen.
Howard Shore sloot Enya bij de vorige score aan voor een solotrack. ‘Evenstar’ is één van de solotracks van ‘The Two Towers’. Geen Enya, maar Isabel Bayrakdarian die solo mag. Ze maakt er een emotionele track van met op de achtergrond het gebruikelijke orkest. ‘The White Rider’ is weer een track van Howard Shore, direct met een flink koor. Na 39 seconden houdt het koor op en maakt deze plaats voor het orkest, dat voor een klein beetje dreiging zorgt. Later voegt Shore er weer een koor aan toe, ditmaal wat meer op de achtergrond. Bij 2.02 gaat het orkest even volop, dit maakt het einde van de track zeer boeiend. ‘Treebeard’ bevat zoals veel tracks van het begin af aan al dreiging. Deze dreiging wordt echter niet waargemaakt door middel van actie. Na een wat rustigere periode van de track komt de dreiging weer terug, nu op een horrorachtige manier met het bekende geluidje dat steeds harder wordt. Dit is het einde van de track.
Eindelijk weer een track die rustig begint: ‘The Leave Taking’. Het rustgevende thema wordt later ondersteund door een rustig koor. Rond 1.17 krijgen we wel wat dreiging te horen, omdat het koor steeds iets harder zingt, later keert de rust terug. Het hoofdthema van deze score horen we vanaf 3.05, hij blijft heerlijk. ‘Helm’s Deep’ begint met een stadaard dreigend motiefje die Shore ook al gebruikte bij zijn vorige score. Moeilijk te beschrijven, maar iedereen kent het als die het hoort, daar ben ik zeker van! De actiemuziek gaat inmiddels lekker door. Bombastische ritmes worden afgewisseld met een koor (weer een andere). Bij 1.48 keert de rust terug, we horen dan een dramatisch thema. Bij 2.46 horen we een nieuw thema door een nieuw instrument met slagwerk dat een lekker ritme speelt op de achtergrond. De track eindigt met een vrouw die een stukje solo zingt.
‘The Forbidden Pool’ is vooral underscore. Veel thema’s nieuwe en oude, maar eigenlijk niet heel boeiend. Soms horen we even wat dreiging, maar de track blijft rustig. Niet heel boeiend. ‘Breath of Life’ is weer een solotrack. Ditmaal een 5 minuut durende van Sheila Chandra. De rustige muziek is lekker te beluisteren met de mooie stem van Sheila Chandra. Al hoewel de track grote stukken bevat zonder haar stem. Het koor wordt steeds luider, maar maakt bij 1.44 plaats voor het volle orkest. Vanaf 2.37 horen we rustig hoofdthema 2 van ‘The Fellowship’ voorbijgaan. Deze wordt gevolgd door (3.04) actiemuziek. Hiermee eindigt de track. ‘The Hornburg’ is het volgende nummer, ook dit is een rustige track met een koor op de achtergrond. Niet heel boeiend. ‘Forth Earlingas’ begint lekker rustig met een koor, normaal, maar de track heeft nog wat in petto. koor en orkest gaan steeds harder, waardoor heftige dreiging ontstaat. Bij 1.00 krijgen we echte Lord Of The Rings actiemuziek te horen. Een fantastisch thema met hoog niveau. Bij 1.50 horen we nogmaals hoofdthema 2 van ‘The Fellowship’. Na dit thema krijgen we een solozang te horen met een groots orkest op de achtergrond.
‘Isengard Unleashed’ begint met op de achtergrond een solo, deze wordt later ondersteund door een koor. Vanaf 48 seconden krijgen we weer actiemuziek te horen. Bij 1.27 horen we de duistere klanken van een ander zeer bekend ‘Lord of the Rings’ motief, dat in elke muziek wel rondzwerft. Ook deze moeilijk te beschrijven maar zeer, zeer herkenbaar. Na de actie komt de solo zangeres weer terug, maar dit wordt weer snel vervolgd door een nieuw spektakel van actiemuziek. Een goed en groots orkest en een koor maken alles enorm groots. Net zoals de film groots is.
‘Samwise the Brave’ staat het in teken van een liefdesthema. Ook deze track is zeer lekker te beluisteren en leidt ons naar de laatste track. Dit is weer een song. Deze wordt gezongen door Emiliana Torrini. De track is niet alleen de laatste,maar ook met z’n 6 minuten de langste track van de score. Het hoofdthema van deze score(het thema van track één) staat centraal in de track. Dat blijkt al vanaf de eerste secondes wanneer we noten horen die een beetje afstammen van dit thema. Dezelfde duisternis zit tevens in deze noten, fantastisch. Bij 1.14 wordt er dan gezongen. Op de achtergrond horen we het hoofdthema nogmaals. Het is een zeer duistere track die als de laatste nog echt wat te bieden heeft.
Deze score is duidelijk minder eenzijdig dan de eerste. We horen niet meer enkel twee hoofdthema’s veel te vaak. We horen niet één koor, we horen veel erg bekende motiefjes. Als laatste zijn de songs ook niet meer alleen van Enya maar van verschillende zangeressen, waardoor deze tracks allemaal een eigen hebben. Een dikke 9.
Lees ook de volgende recensies van Sjoerd van Renselaar: 2012, Up, Angels & Demons
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2008-05-26 13:43:13, score: 8/10
Howard Shore's muzikale keuze voor Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring was omstreden, en bleek achteraf goed in de smaak te vallen bij het publiek. Prachtige thema's voor Hobbits, Rivendel, Isengard en het thema voor de ring zelf en het reisgenootschap. Shore borduurt hier heerlijk op verder, en levert een nog betere score af dan zijn voorganger.
Foundations of Stone begint kalm, en groots met het Ring thema, dat wordt gespeeld door lekker zuiver strijkers.
Daarna krijgen we keihard, en prachtig koor voor onze kiezen. We horen weer een beetje Khazad Dum terug. Het zware mannenkoor, samen met de drums en keiharde blazers zorgen voor een brok epos.
The Foundatons of Stone is heel rustig: na het hobbit-thema kabbelt er rustige underscore, met een beetje koor. Later is er nog wel eventjes een actiemotief, maar dat is niet erg speciaal.
In The Riders of Rohan begint in spanning, en daarna krijgen we de verborgen kracht te horen van de score: Het thema voor het volk van Rohan, de Rohirrim. Dit doet ietwat Schots aan. Het bestaat uit prachtige strijkers, en vormt een erg apart geluid.
Het thema zelf is ook nog eens ijzersterk.
The Pasage is net als The Teaming of Smeagol een beetje saai, en eigenlijk underscore.
The Uruk Hai begint met een fantastische aanloop, en daarna klinkt episch, snoeihard en gewoon grandioos het Fellowship thema. Dit gaat rustig over in het Rohan-thema, dit keer zonder de vreemde strijkers, maar met prachtige blazers. Hierna wordt het lekker duister, en komt het Mordor thema erbij. Het klinkt lekker duister, en straalt boosaardig uit. Erna komt het thema voor Saruman's Isengard tevoorschijn, en dit is voor velen erg herkenbaar en gewoon heerlijk tiranniek.
The King of the Golden hall geeft eerst het fellowship-thema aan, en daarna kom het Rohan thema weer voorbij, met de prachtig aparte strijkers.
The Black Gate is Closed laat Mordor nog eens horen, maar dit keer klinkt het ietwat meer apocalyptisch, en paniekeriger.
Evenstar is het eerste ''elvennummer'', en wordt grandioos gezongen door Isabel Bayrakdarian. Deze vrouw heeft een fantastische stem, en de orkestrale toevoegingen van Shore zorgen voor een mild, maar prachtig nummer
The Wite Rider begint met prachtig koor, en de spanning is erg sterk, gevormd door blazers. Na de climax komt de rust terug.
Treebeard is een erg langdradig nummer, dat mij niet kan laten luisteren.
The Leave Taking kan dat wel.
Deze track begint met zachte, meelevende cello's, maar daarna begint het Rivendel thema. Dit klinkt nog altijd even prachtig. We gaan van Elven-thema naar elven-thema, want door is het geweldig mysterieuze Lothlorien-theme. Strijkers overmeesteren deze klanken, en geven een aanloop naar het met houtblazers gespeelde Ring-thema. Onheilspellend genoeg gaan de strijkers de afgrond in.
Helm's Deep begint met het Isengard-thema, waarna Shore ons trakteert op een fijn staaltje actiemuziek. Blazer en drums, en dan fantastisch koor, door de drums bijgestaan. De koperblazers schieten lekker door. Het loopt langzaam af, en strijkers krijgen de voorgang. En daarna krijgen we weer het fantastische thema van Rohan te horen, met de weergaloze strijkers. dit keer is er ook slagwerk, en een mooie zangsolo, maar er wordt niet vermeld wie hier voor verantwoordelijk is.
The Forbidden Pool is een knap staaltje underscore, het blijft namelijk interessant, en later krijgen we dan zelfs het thema voor de ring te horen, nu met een kinderkoor.
Breath of Live is in de trend van Evenstar, maar heeft een heel ander geluid. Sheila Chandra zingt met de nogal Oosterse klanken mee. Het is een beetje een vreemde eend tussen de anderen in de vijver. Wel is er aan het eind een mooi stuk strijkwerk.
The Hornburg begint dan misschien rustig met het thema voor Rohan, en een koorstuk, maar explodeert rond de derde minuut tot weergaloze actie. Het Lothlorien thema wordt volop met Blazers gespeeld, en dit is een erg machtig geluid, dat ook nog eens in de film werkt. Het is heerlijk om naar te luisteren: de opzwepende drums, de prachtige koperpartijen.
De volgende track is de beste van de score. Erge goede aanloop met koor en dan barst het geweld in alle hevigheid los. Het Rohan thema staat als een dijk, en wordt hier voluit met het gehele orkest gespeeld. Dan is er de prachtige zang van Ben del Meastro. En dan weer het orkest, en fantastische strijkers.
Isengard Unleashed is dan weer heel erg donker. Elizabeth Fraser en Ben del Meastro zingen een klaagzang over Haldir. Het is intens triest. Daarna volgt werkelijk waar een bombastische orkestratie, en daarna wordt duidelijk dat het Isengard thema deze track overheerst, met erg lage blazers.
Maar er is nog hoop. Het thema dat van alle levende wezens wordt gegeven, de adelaars, de vlinder, en dus ook de Enten, klinkt volop, en prachtig. Het wordt opgevolgd door strijkers en koor die prachtig de ondergang van Saruman's fort vertalen naar muziek.
Samwise the Brave begint mild, met enkele verwijzingen naar het thema van de hobbits.
Er volgt daarna een lang stuk, met prachtige strijkers. Het is bijna precies hetzelfde als The Breaking of the Fellowship. Daarna komen er stiekem toch enkele onheilspellende strijkers, ondersteund door een enkele blazer tevoorschijn. Ze geven de aanloop naar Gollum's Song, dat eveneens prachtig wordt gezongen, ditmaal door Emiliana Torrini. Het klinkt erg zielig, en de teksten zijn dat net zo goed. Na het lied, zijn er dan nog de gebruikelijke end titles.
Wie bang was dat Howard Shore's fantastische muzikale reis werd beschadigd, kan opgelucht ademhalen: The Two Towers is op alle fronten een betere score geworden dan zijn voorganger. Met toevoegingen zoals het Rohirrim-thema (dat nog sterker in Return of the King zou terugkeren), en de prachtige zang- is het gevarieerder, maar waar vooral op moet worden gewezen zijn de formidabele momenten waarop Shore zijn orkest schijnbaar compleet inzet. Shore maakte met The Two Towers meer dan een waardige opvolger van het eerste deel, en weet je bijna altijd te laten luistere, omdat er veel te horen valt. Deze score is gewaagder, door zijn fantastische instrumentale keuzes, en de verschillende soorten klanken die je in de 73 heerlijke minuten over je heen krijgt.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op 2002-12-12 20:00:00, score: 10/10
The Lord Of The Rings, The Two Towers, zeker even goed als het eerste hoofdstuk. Stukken beter te opzicht van The Fellowship of The Ring is toch wel de muziek van Howard Shore. In de score voor de eerste film kon ik me in alle thema's vinden, maar miste ik dat extra, de sfeer van de film kwam niet volledig terug bij het beluisteren van de soundtrack en de juiste balancering tussen de verschillende thema's in de muziek ontbrak. Met The Two Towers gebruikt Howard Shore de beste thema's van deze eerste score met een aantal voortreffelijke nieuwe. The Two Towers is het donkerdere midden hoofdstuk van de trilogie, waar letterlijk de hel losbreekt. Erg spectaculaire, donkere en mysterieuze muziek is dan ook troef. De score is veel grootser en vooral veel gevarieerder. Zowel de instrumentatie, het gebruik van stemmen en orkestratie is beter uitgewerkt. Howard Shore gebruikt als nieuwe instrumenten een Noorse fluit voor Rohan, een Noord-Afirkaanse rietfluit voor Mordor en specifiek slagwerk voor Gollum. Deze geven een rijkere textuur aan de score. Veel solo stemmen worden samen met twee koren gemixt doorheen de score. Zo is de "Gollum's Song" een Bjork geïnspireerde song door Emiliana Torrini en zal ook dienst doen als een soort van titel song voor de score. Verder zijn er nog meer solo stemmen door de score en geven een mysterieuze en intrigerende tint aan Middle-earth and the World of Men. De vorige score maakte al gebruik van Enya en diezelfde Keltische sound in de zang wordt behouden. Dit alles is goed gemixt met orkest. Voor de opnames werd opnieuw The London Philharmonic Orchestra gebruikt, een van de beste orkesten ter wereld. Van het eerste album neemt hij de twee centrale thema's over: Shire theme and the Fellowship title theme. Deze thema's vinden hun weg naar verschillende tracks op de cd. Daarnaast werd de stijl van deze originele thema's door Howard Shore ook op de nieuwe thema's overgedragen zodat alles perfect aansluit. De thema's zijn herkenbaarder, meer episch en lyrisch, en ook de climax momenten die je onlosmakend met de film blijft verbinden, zijn beter en er zijn er meer. Limited Editions zijn te verkrijgen, voor zo een 10 tot 15 euro meer. Buiten een hoop waardeloze toeters en bellen zoals screensavers, foto's, een uitgebreider boekje en een lederen verpakking, is het enige met echte meerwaarde, de extra track "Farwell to Lorien" door Hilary Summers. Voor die meerprijs zou je een extra uur muziek verwachten, want Howard Shore componeerde alles samen zo'n 4 uur muziek voor deze film, waarvan 3 uur werd opgenomen met orkest. Veel extra's aan muziek wordt alvast beloofd voor de DVD release van The Two Towers.
Lees ook de volgende recensies van Arvid Fossen: The Legend of Zorro, A History of Violence, Flightplan
Recensie van Joris Kessels, ingevoerd op 2004-12-11 11:43:11, score: 10/10
De Lord Of The Ring films zijn geweldig maar de voortreffelijke muziek van Howard Shore is nog beter. De drie boekdelen zijn prachtig met van uiterst donkere tot uiterst verlichtende muziek weergegeven!
De Two Towers bevat ten eerste het oorstrelende thema van Rohan. Daarnaast bevat de score het tot climax dienende thema van Gandalf De Witte. Ten derde vind je in deze score het zeer goed uitgewerkte zware thema van Isengard. Een vierde content van de score zijn de actie tracks en de verlichtende tracks waarin vrouwelijk gezang een belangrijke bijdrage heeft. Een sterk punt van deze soundtrack is de samensmelting van verschillende thema’s, zoals in ‘the uruk-hai’ en ‘forth eorlingas’ (de beste track van de hele trilogie). De end-credit in deze score is tevens de beste van de trilogie.
Al met al is deze score de beste van de drie, werkelijk briljant
Lees ook de volgende recensies van Joris Kessels: Cavalia, Happy Feet, Sense and Sensibility
Recensie van Gudo Tienhooven, ingevoerd op 2003-06-14, 17:47:15, score: 10/10
Er is vaak geschreven dat Gollum's Song lijkt op een James Bond-nummer. Daar begrijp ik helemaal niets van. Geef het eens echt een kans en je hoort een zeer droevige en beklemmende song die werkelijk precies de juiste toon aangeeft voor het trieste schepsel. De vocals van Emiliani Torrini zijn haast onaards mooi. Wat mij betreft heel wat beter dan de toch wat commercieel getinte May it Be van New Age-zangeres Enya. Als de score van Shore namelijk iets NIET is, dan is het wel new-age. Voor The Two Towers is dat niet anders. Wat een wervelende muziek. Het thema van The Riders of Rohan was voor mij even wennen, maar ik krijg er inmiddels kippenvel over mijn hele lichaam van. Shore rules!!!
Lees ook de volgende recensies van Gudo Tienhooven: Het Leven uit een dag, Terminator Salvation, Changeling
>> Bekijk alle 22 Recensies voor The Lord of the Rings: The Two Towers
Nummers
1. Foundations of Stone (3:51)
2. The Taming of Smeagol (2:48)
3. The Riders of Rohan (4:05)
4. The Passage of the Marshes (2:46)
5. The Uruk-hai (2:58)
6. The King of the Golden Hall (3:49)
7. The Black Gate is Closed (3:17)
8. Evenstar, Isabel Bayrakdarian (3:15)
9. The White Rider (2:28)
10. Treebeard (2:43)
11. The Leave Taking (3:41)
12. Helm's Deep (3:53)
13. The Forbidden Pool (5:27)
14. Breath of Life, Sheila Chandra (5:07)
15. The Hornburg (4:36)
16. Forth Earlingas, Ben Del Maestro (3:15)
17. Isengard Unleashed, Elizabeth Fraser/Ben Del Maestro (5:01)
18. Samwise the Brave (3:46)
19. Gollum's Song, Emiliana Torrini (5:51)
Totale duurtijd: 72 minuten
Awards World Soundtrack Awards: Best Original Song Written for a Film: "Gollum’s Song" (Genomineerd)
Trailers en andere De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001), Howard Shore (Track 15. The Great River) (Film)
Requiem For A Tower, Corner Stone Cues (Film)
Suggesties
Soundtracks uit de collectie: The Lord of the Rings
      
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
(8.91/10)