Geregisseerd door: Ridley Scott Acteurs: Orlando Bloom, Eva Green, Liam Neeson, Jeremy Irons, Edward Norton Datum: 04/05/2005 Genre: Actie Drama Duurtijd: 145 minuten Land: Verenigde Staten Meer info op Cinenews
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 10/10
Recensie van Tom H., ingevoerd op 2007-05-29 18:41:05, score: 9/10
Na het Romeinse epos Gladiator over de periode van de adoptiefkeizers M. Aurelius en Commodus, bewerkt Ridley Scott in Kingdom of Heaven het thema van de kruisvaarders en de bloederige, maar erg interessante 12de en 13de eeuw. De Moslimrijken van de Abbassieden, de Fatimieden en de Umayyaden schoten uit de grond als paddenstoelen, de Mongolen zetten hun invasie in Centraal-Azië verder en de Europese vorsten, onder paapse invloed, bundelden hun krachten om Jeruzalem te bevrijden van onder het Islamitische juk, waarbij nepotisme en egoïsme kernbegrippen waren wanneer ze een stedengordel langs de Libanese en Palestijnse kust bouwden en zelfs Byzantium binnenvielen op aanraden van de Venetianen. Het was een uiterst turbulente periode die Scott op een aangename en boeiende manier in beeld brengt. Dat de Europeanen het moeten ontgelden tegen de gesofisticeerde en bloeiende Islamitische dynastieën is uiteraard mooi meegenomen en biedt een fris einde aan.
Hoewel Scott oorspronkelijk voor Hans Zimmer koos om zijn muziek te componeren, zou het uiteindelijk collega-Mediaventure-componist Harry Gregson-Williams zijn die zijn beste beentje zou mogen voorzetten. Scott was danig onder de indruk van Zimmer’s muzikaliteit en beschreef Gladiator als een opera op zich. In vergelijking met Kingdom of Heaven moet de voorgaande toch de duimen leggen want Williams construeerde een uiterts lyrische en melodisch rijke compositie met heerlijke orkestraties en een variëteit aan oosterse instrumenten. Op vocaal vlak pakt de componist al sterk uit. Drie sopranen, waaronder Lisbeth Scott en fenomeen Catherine Bott, een contratenor en een pak Arabische vocalisten prijken op zijn lijstje. Verder gebruikt hij een waaier aan oosterse blazers en percussie waarbij de oud, de quanun en de kemence een etnisch kleurtje geven aan de melodieën. Voeg daar nog eens het Bach Choir, het Choir of Kings Consort en een groot symfonisch orkest en je krijgt een enorme bezetting die de heerlijke composities van Williams tot leven brengen. Ook verdwenen zijn de vele drumloops en vreselijke synthesizers die een typisch MediaVenture kenmerk zijn.
Kingdom of Heaven bouwt voort op sterke thema’s en biedt een mooie afwisseling van thematisch sterke underscore, een liefdesthema en ijzingwekkende actiemuziek. Het album biedt ruim een uur muziek aan waarbij de opener van de cd al meteen raak is. “Burning the Past” biedt al direct de schitterende koorpartijen, de oosterse instrumentatie en een pakkende melodie. De hoofdthema’s worden aangereikt in “The Crusaders” en “A New World” en zijn opnieuw erg sterk. De soepele percussie, de aangename vocale partijen en de rustige, haast zweverige strijkers doen erg Europees aan en weerspiegelen dan ook perfect de kruisvaarders en hun verwondering over hun verre reis naar een relatief onbekend continent. In “Sibylla” krijgen we het eerste liefdesthema te horen die Williams componeerde. Het is vreemd om de piano te horen in deze score, maar samen met de houtblazers vormt het een erg warme entiteit die eventjes wordt doorbroken door de harp die in samenspel met de contratenor en het Bach koor een kippenvelmoment verzorgen.
“Ibelin”vormt het thema voor het landgoed dat onze held (Orlando Bloom) ter zijner beschikking krijgt. Williams construeert een heerlijk oostersklinkende melodie die ruimtelijk wordt gedragen door zwierige strijkers die perfect de grens tussen Oost en West vorm geven. Hoe kan het ook anders wanneer de schitterende beelden van Scott zo goed passen bij de melodie. De vrolijke, springerige noten vormen een breekpunt in dit anders erg ernstige album. “The King” is wel erg geïnspireerd op het fluitspel uit Gladiator maar het stoort niet echt. Lisbeth Scott lijk trouwens zo weggelopen uit de cd van “Munich”. Het nummer is dus een allegaartje van ideeën die componisten uit het verleden en de toekomst al hebben gebruikt om een Oosterse, mysterieuze melodie te creëren en terecht, want het werkt verbazend goed. Na een verpozing in een sluimerend mysterie, maakt Williams plaats voor zijn actiemuziek. “The Battle of Kerak” is letterlijk het begin van “The Battle” uit “The Chronicles of Narnia, The Lion, The Witch and the Wardrobe”. En toch biedt deze track erg aangename spielereien zoals de mooie canon voor sopraan en contratenor. Erg knap! “Terms” bevat dan weer erg mooi en inspirerende Arabische gezangen maar verzandt toch in actiegerichte muziek Dit is tevens het geval in “The Better Man” waar Williams schitterend start met een vocale statement van zijn thema die je haar doet rechtkomen om dan ineens zware percussie op zijn luisteraars los te laten om dan even later een lament-achtige zang te poneren. “Coronation” is dan weer een lyrisch stukje koormuziek met eenvoudige en rustige orkestraties die het nummer des te meer kracht meegeven. Adembenemend!
Het begin van “Wall Breached” is een prachtig en opnieuw erg lyrisch stukje emotionele integratie in een anders erg actiegerichte track. “The Pilgrim Road” wordt geïntroduceerd door een knap stukje oosterse instrumentatie om dan een laatste keer zichzelf hals over kop te storten in harde percussie en spetterende kopers. “Saladin” laat het album in schoonheid eindigen met een hartverscheurende melodie waar de strijkers en de oosterse blazers een laatste keer hun zegje mogen doen. Het resultaat is een prachtig en melodieus stukje puur genot. Het album sluit af met “Path to Heaven” een a Capelle stukje voor het koor en “Light of Life” een vocale versie van het Ibelin-thema gezongen door Natasha Atlas. .
Met Kingdom of Heaven heeft Harry Gregson-Williams inderdaad een opera geschreven, veel meer dan Gladiator ooit zal zijn. Williams gebruikt een boeiende thematiek, erg aangename en originele orkestraties en laat geen steken vallen op dit album. Deze cd is een onderdompeling van een goed uur in de oosterse mystiek en de bloeddorstige saga van de kruisvaarders. Daarbij toont Williams heel wat maturiteit die ontbrak in “The Chronicles of Narnia” of Spy Game. Waar Gladiator puur spectakel was is Kingdom of Heaven een gevoelige en persoonlijke score geworden. Knap werk!
Recensie van Joris Hermy (www.jorishermy.com), ingevoerd op 2005-10-08 20:48:40, score: 6/10Als Harry Gregson Williams een nieuw project released is het altijd uitkijken. Hij trok voor het eerst mijn aandacht met zijn scores die hij samen met John Powell schreef nl. Chicken Run en Antz. Antz blijft nog altijd één van mijn all time favourites! Toch was het pas na Sinbad- Legend of the Seven Seas dat ik volledig overtuigd was van het orkestraal en melodieus talent van deze componist. En toen Veronica Guerin in mijn cd-speler belande werd ik een bescheiden fan de man. Want deze score bewees dat hij niet alleen orkestratie, timing en melodie machtig was, maar dat hij evenzeer ook een virtuoos gevoel had voor drama. Mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannnen voor deze score. De eerste tracks klinken veelbelovend. De ingrediënten zijn er. Een passende bezetting voor koor en orkest, traditionele en etnische invloeden nemen hun deel van de sfeer. Maar toch blijft er grotendeels een leegte over. De thema's zijn er maar nooit diepgaand genoeg uitgewerkt noch verfijnd. Wat overblijft zijn tracks die beluisterbaar zijn, maar toegegeven... je hebt het allemaal wel al eens gehoord en vaak ook beter dan dit. Het lijkt me geen cadeau om muziek te schrijven voor regisseur van dienst Ridley Scott. De man staat bekend voor zijn cassante keuze in muziek op zijn films. Grootheden zoals Goldsmith, Goldenthal en Zimmer zullen getuige zijn over de hardhandige manier waarmee Scott met hun muziek omspringt. Denk aan Goldsmith sublieme rejected score voor legend, of goldenthal's avangardistische klanken voor aliens... beiden genegeerd in hun genialiteit. Wat Scott in de plaats bracht was vaak muzikaal bedroevend en deed oneer aan het genie van de film's oorspronkelijk componisten. Ik kan mij dan ook niet van de gedachte ontdoen dat ook hier meer in zat. Williams zal het hard te verduren gekregen hebben met de knarstandende regisseur. ( Niettemin één van de meest visuele regisseurs van zijn generatie!!!) Maar over de man's muziekkeuze kan best gediscusieerd worden. Als je merkt dat op cruciale momenten geopteerd werd voor muziek uit andere films ( oa. 13th warrior - van Goldsmith nota bene ) dan merk je dat het hier niet gaat om een vruchtbare componist-regisseur samenwerking. Een verwarrende ervaring en dat valt te horen. De hoogtepunten zijn er, maar de dieptes evenzeer én nog eens in de meerderheid. De actie-stukken klinken wel, maar geef toe... Prokofiev's 'Ice Battle' is makkelijk te herkennen én is van een veel hoger niveau. Voor de Gregson Williams fans is dit een hoogmis. Voor de Soundtrackliefhebbers die al wat in hun kast zitten hebben, zal dit een zoveelste epos-score zijn waarvan er bitter weinig zal blijven hangen.
Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op 2005-05-22 20:00:00, score: 10/10Kingdom of Heaven is een film van één van de bekendste regisseurs, Ridley Scott. Scott is bekend van Conquest Of Paradise, maar ook en vooral van Gladiator. Kingdom of Heaven is nog maar eens een historisch epos, nu over de kruistochten van de 12de eeuw. In de hoofdrol zien we Orlando Bloom die het van smid tot ridder schopt en zich zal opwerpen in de verdediging van de mensen in Jeruzalem tegen overweldigende krachten.
Hans Zimmer componeerde voor Ridley Scott al heel wat filmmuziek en ook voor deze film zou hij normaal gezien de muziek componeren. Naar verluidt heeft Zimmer zijn rechterhand naar voren geschoven: Harry-Gregson Williams. Met de schitterende muziek die Gregson-Williams al bijeencomponeerde, zoals voor Antz, Chicken Run, Man on Fire, The Rock, Shrek, enz. was dit zeker en vast een goede keuze! Kingdom of Heaven is een monumentale epische score geworden, met veel etnische elementen en orkestraal een knappe uitwerking. De muziek is, met veel koor, zeker toepasselijk om het religieuze tintje te plaatsen in deze film. Het koor zingt enkele Latijnse teksten, maar fungeert eerder als een typisch filmmuziek koor, dus zonder woorden.
Gregson-Williams speelt in dit epos met vele gevechten, voor een keer minder met de bombastische muzikale aanpak, zoals bijvoorbeeld veel koperblazers. Desondanks zet hij toch een score neer met een suspense en drama van formaat. Er mag dan iets minder gekozen zijn voor een ‘machtig’ dominerend thema zoals in Gladiator, qua sfeer kan deze laatste niet tippen aan Kingdom of Heaven. Gregson-Williams componeerde een score, uitgevoerd met een 100-koppig orkest, waar vooral de massale strijkers opvallen, alsook de Turkse percussionisten en het ‘onheilspellend’ koor. Ook de synthesizers laat hij zeker niet onbenut: deze zijn meer in de suspense laag aanwezig. Tenslotte speelt hij ook met de effecten van een elektrische viool en cello, welke helpen om etnische elementen in de film uit werken.
De integratie van orkest en koor doen, vooral door de trage thema’s, soms denken aan Howard Shore’s The Lord Of The Rings. Wanneer een sopraan met orkest en koor zingt, is de gelijkenis nog treffender. Het thema in Kingdom of Heaven vind ik persoonlijk nog beter dan dat van The Lord Of The Rings. Liefhebbers van Lord Of The Rings weten dus wat gedaan! Kingdom of Heaven is op dit moment een van de meest interessante soundtracks, met thema’s vol diepgang, prachtige orkestraties, knappe etnische motieven en speciale effecten.
Recensie van Jesse van Amelsvoort, ingevoerd op 2007-10-23 13:26:06, score: 9/10Kingdom of Heaven, geregisseerd door Ridley Scott, ondermeer bekend van Gladiator, handelt over de periode van de eerste kruistochten, zo rond 1100. Met Orlando Bloom in de hoofdrol moest het wel een kaskraker worden. Hij was echter niet degene die de meeste credits kreeg, critici prezen vooral andere acteurs, waaronder Edward Norton als de lepra-koning van Jeruzalem.
Voor de muziek dit keer Harry Gregson-Williams, bekend van Shrek, Antz en vele anderen. Gregson-Williams heeft bewezen dat hij een waar topcomponist is met deze score, het is weer heel anders dan zijn eerdere projecten. De diversiteit die deze score rijk is – Oosterse percussionisten, religieuze koren, een groots orkest, een sterk vocaal vlak – maakt het ook tot zo’n goede score. Het is niet eens zo’n de vermenging van oost en west, als wel het samenspel, waarmee Gregson-Williams zich keert naar de inhoud van de film. Het is vooral een religieus drama, waar toch meer de kant wordt gekozen om het vanuit Jeruzalem en de Kruisvaarders te belichten.
Kingdom of Heaven biedt zo’n 61 minuten aan schitterende composities, afwisselende thema’s, doch altijd sterk en gevarieerde bezettingen. Actiemuziek of ‘desolate’ muziek, het werkt allemaal even goed, ook zonder beeld. De hoofdthema’s (“The Crusaders”en “A New World”) en een liefdesthema (“Sibylla”) zijn sterk. Echter, zij overheersen niet in de score, waardoor de componist andere middelen moet aanwenden om eenheid te creëren. Persoonlijk vind ik het thema uit “Ibelin” het mooiste thema van de score. Een vrolijk, meezwepend thema voor het landgoed van de hoofdpersoon (Orlando Bloom).
Toch hangt het album niet genoeg in elkaar om van een ‘opera’ te spreken. Gregson-Williams – en natuurlijk ook Scott – behandelt te veel ruimte, te veel instrumenten om het te doen verworden tot een opera. Het is geen opera. Net zomin als Gladiator een opera was. Het is desondanks toch een mooie score geworden, passend bij de film, maar ook goed op zichzelf staand.
Recensie van Joris Kessels, ingevoerd op 2005-06-07 22:39:39, score: 9/10Een prachtige wetenswaardige religieuze score met een ietwat melancholische ondertoon. De totaal andere aanpak van Harry Gregson-Williams vind ik gewaagd en komt in de film niet geheel tot z’n recht. Kingdom Of Heaven is uiteindelijk gewoon een ordinaire heroïsche actiefilm, die toch beter ondersteund kan worden door makkelijke actiegedreven opzwepende muziek. Ik denk dat Ridley Scott dat beseft en besluit om, zoals velen al op deze side hebben opgemerkt, vele delen van de temptracking (de tijdelijke score die bestaat uit bestaande filmmuziek) te laten staan. Door de opmerkingen op de site was ik er tijdens de film erg op aan het letten, maar het is niet moeilijk om de delen van de 13th Warrior en Hannibal te ontdekken. Ook dacht ik in één van de scènes de soundtrack van The Crow van Graeme Revell te horen.
De film in combinatie met de muziek daargelaten, deze soundtrack is heerlijk en fascinerend om los te beluisteren en weet je vaak te verassen. Vaak wordt filmmuziek ondersteund door een koor, in Kingdom Of Heaven is het meestal andersom en wordt het koor ondersteund door het orkest. Naast het veel voorkomende katholieke kerkgezang van het Bach Choir is veel solozang aanwezig, naast enkele heldere vrouwenstemmen kun je Arabische klaagzang verwachten. Naast de zang zijn de orkestpartijen ook geweldig. Harry Gregson-Williams weet op een heel subtiele manier schoonheden in de muziek te verwerken. Neem nou de track ‘sibylla’ of de track ‘better man’, de achtergrond bij deze twee stukken zijn zo enorm belangrijk.
Thematisch ligt het er allemaal wat minder dik bovenop, maar het klopt allemaal als een bus. Verwacht geen Gladiator want dan kom je er bedrogen uit, het is heel anders genieten.
1. Burning the Past (2:42)
2. Crusaders (1:39)
3. Swordplay (2:03)
4. A New World (4:21)
5. To Jerusalem (1:37)
6. Sibylla (1:50)
7. Ibelin (2:14)
8. Rise a Knight (2:42)
9. The King (5:53)
10. The Battle of Kerak (5:34)
11. Terms (4:26)
12. Better Man (3:23)
13. Coronation (3:01)
14. An Understanding (4:14)
15. Wall Breached (3:41)
16. The Pilgrim Road (4:07)
17. Saladin (4:42)
18. Path to Heaven (1:34)
19. Light of Life (Ibelin Reprise) (2:14)
(8.55/10)
