|
| Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith
|
|
|
|
|
|
Share on Facebook
Koop deze cd op bol.com: €14.99, Amazon.fr : €17.99, iTunes : €9,99 (of minder)
Koop de DVD van deze film op Bol.com: (toon meer resultaten)
DVD Star Wars - Clone Wars - : €15.99 (Op werkdagen voor 21.30 uur besteld, morgen in huis)
DVD Star Wars - Clone Wars - : €22.99 (3-6 werkdagen)
DVD Star Wars: Ewoks (Import) - : €22.99 (2-3 weken)
DVD Star Wars: Droids (Import) - : €22.99 (2-3 weken)
DVD Star Wars: The Clone Wars 1.1 - : €12.99 (3-6 werkdagen)
 | | Geregisseerd door: George Lucas
Acteurs: Ewan McGregor, Natalie Portman, Hayden Christensen, Ian McDiarmid, Ahmed Best, Anthony Daniels, Samuel L. Jackson, Frank Oz, Andrew Secombe, Silas Carson, Kenny Baker, Christopher Lee, Jimmy Smits
Datum: 18/05/2005 Genre: Science-Fiction
Land: Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 9/10
Recensie van Marie-Lise Van Wassenhove, ingevoerd op 2006-04-27 23:01:43, score: 8/10
De verwachtingen voor deze (laatste?) Star Wars film waren uitzonderlijk hoog gespannen. Het was zover. Na ongeveer 30 jaar zouden we eindelijk zien wat Anakin Skywalker naar ‘the dark side’ heeft gebracht en hem zo de meest gevreesde (maar ook één van de meest geliefde – door ons dan) slechteriken van een melkweg ver, ver weg (klinkt net iets minder indrukwekkend dan “ a galaxy far, far away”…) heeft gemaakt. Hoe de jonge en machtige Jedi door zijn gevecht tegen het noodlot, alleen maar de vervulling van ervan en val naar de duisternis bespoedigde.
Voor ons, filmmuziek-liefhebbers, biedt Star Wars altijd iets meer om naar uit te kijken: een nieuwe score van Williams, die (voor mij toch) juist met zijn muziek slaagt daar waar Lucas vaak pijnlijk faalt.
Ooit las ik op een forum de cynische vraag wat er met Star Wars zou gebeuren, moest Williams er het bijltje bij neerleggen voor de Revenge of the Sith was gefilmd. Je kunt je wel al voorstellen dat de reacties de moeite waren…
Williams zelf moet er ook toch even bij stil gestaan hebben. Zo zegt hij in een interview aan MSNBC “I must say I’m getting a big kick out of having survived to be able to do this [het schrijven van de muziek van de “laatste” Star Wars film].
Wij ook, Mr Williams, wij ook!
De kwaliteit van de prequels (de films dan) is open voor debat, maar of je ze nu goed vindt of niet, over de kwaliteit van de muziek is weinig discussie. Zoals je kunt lezen in vele besprekingen (en waar ik het volmondig mee eens ben) is een slechtere score van Williams, nog stukken beter dan het beste werk van vele andere componisten (en daarmee wil ik nu zeker niet zeggen dat de scores van de prequels “slecht” zijn!).
Kortom, het was dus met de nodige ‘spanning’ dat ik de CD kocht (ook alweer zoveel maanden geleden).
Na mijn eerste luisterbeurt was ik echter vrij ontgoocheld: een heleboel thema’s die ik verwacht had (zoals dat van Anakin of Duel of the Fates) waren nergens te bespeuren en andere thema’s kwamen nauwelijks aan bod (zoals the Emperor’s Theme en zelfs the Imperial March dat af en toe wel eens opduikt maar nooit op een echt triomfantelijke of indrukwekkende manier).
Ik was wel meteen enthousiast over de algemene toon van de muziek: duister, neerslachtig en veel actie en drama.
Gelukkig heeft zoals zo vaak het geval is (ik zou bijna kunnen spreken van mijn “eerste luisterbeurt-syndroom”) mijn aanvankelijke ontgoocheling na heel wat meerdere beluisteringen plaats gemaakt voor bewondering. En natuurlijk helpt het ook als je de film hebt gezien… Bepaalde tracks krijgen zo een volledig nieuwe betekenis.
Een overzicht…
(01) Star Wars and the Revenge of the Sith
Het onmisbare hoofdthema (of Luke’s thema) (geen originele recording hier maar een samenraapsel uit eerdere opnames) wordt meteen gevolgd door ritmisch, militair-geïnspireerde actiemuziek (een sterke percussie, veel koperblazers), waarin rond 1’38-2’04 een schitterende versie van het Force Thema zit verweven.
We duiken (vrij letterlijk) de oorlog in die de Republiek de laatste drie jaar teistert. Anakin (nu een volleerde Jedi-ridder) en Obi-Wan proberen de gekidnapte Kanselier Palpatine te redden uit het schip van General Grievous, de gevreesde droid leider.
Rond 4’46-5’20 krijgen we zijn korte thema (motief?) te horen.
Dit wordt gevolgd door meer getemperde muziek, met opgewonden strijkers en een snelle percussie, die geleidelijk naar een climax toebouwt maar die nooit echt bereikt.
De muziek deint zachtjes uit.
(02) Anakin’s Dream
Een van mijn persoonlijke favorieten.
Een solo viool brengt, in dialoog met een fluit, een schitterende tegenmelodie op Across the Stars. Het is één van meest rakende variaties op het liefdesthema en kondigt perfect het komende verdriet en ‘hartzeer’ aan. Het is één van de laatste tedere momenten tussen de twee geliefden (en eerlijk gezegd een vreselijk melige scène in de film!).
De sfeer verandert drastisch (met een dissonante climax vanaf 1’14) wanneer Anakin droomt over Padmé’s dood.
Lage, zware strijkers beschrijven het moment waarop hij Padmé over zijn droom vertelt. Er zitten ook al flarden in van “Anakin’s Betrayal” (tussen 1’51-2’23); de muziek kondigt al aan wat gaat komen.
Het liefdesthema wordt hernomen (2’25) wanneer Padmé haar man probeert te troosten, maar het dreigende, mijmerende gevoel blijft. Anakin heeft nog altijd twijfels.
We horen een korte invoering van het Force thema (3’30) (met verontruste strijkers – de “lichte kant” begint haar invloed op Anakin te verliezen) wanneer de getormenteerde Jedi raad zoekt bij Master Yoda die (we moeten het toegeven) niet echt nuttig advies geeft…
De track eindigt met een korte opflakkering van koperblazers en strijkers.
(03) Battle of the Heroes
Een nogal pompeuze titel voor nogal – euh – pompeuze muziek. Wat zeker niet wil zeggen dat ik dit nieuwe thema niet goed vind. Integendeel, ik vind het zelfs zeer goed (klinkt een beetje als Jansen en Janssen, sorry!)
Vergelijkingen met “Duel of the Fates” zijn bijna vanzelfsprekend; er zijn veel gelijkenissen (zoals de onderliggende strijkers in het begin of de ‘gravitas’ van beide thema’s).
Het verschil zit hem in de benadering: terwijl “Duel” eerder afstandelijk de actie beschrijft en ook verwijst naar een meer abstracte “rise of evil” (Darth Maul is “cool”, doodt Qui-Gon maar dat is het dan ook; het personage heeft uiteindelijk niet meer bijdrage tot het verhaal), is “Battle” directer en dichter.
In een interview stelt Williams zelf dat “Duel” meer voor de daden van de Sith in het algemeen staan; voor deze film wou hij het allemaal veel persoonlijker maken.
In Sith heeft het kwaad echter een gezicht gekregen van iemand die we kennen. Hier zijn we getuige van een gevecht op leven en dood tussen twee beste vrienden die nooit hadden kunnen vermoeden dat het zo ooit zou lopen.
Koperblazers leiden het 9-notige thema in, dat dan plots wordt hernomen door een indrukwekkend koor (0’32). Het beschrijft perfect de hartverscheurende en dramatische essentie van het gebeuren.
Af en toe (bijvoorbeeld bij 1’02 en 1’22) klinkt de muziek bijna als een ballet; Anakin en Obi-Wan proberen in een soort verdraaide dans elkaars ‘ligthsaber’-zwaaien te ontwijken.
Het Force thema maakt ook zijn intrede (1’56), waardoor het hele ritme verandert en er bijna een soort adempauze wordt ingelast.
Een hobo (3’11) herhaalt snel en zacht het thema. De track eindigt met de typische “Williams-bang”.
(04) Anakin’s Betrayal
Hier horen we enkele sporen van het thema van Anakin (dus het zit wel degelijk in de soundtrack, zij het in een erg verdoken versie!), gespeeld door duistere, dalende strijkers in het begin van de track.
Meeslepende strijkers, koperblazers en krachtige vocalises creëren een gekwelde klaagzang die de film volledig domineert; we zien de vreselijke gevolgen van Anakin’s verraad voor de Jedi-orde.
Dit is het hart van “Episode III”, het moment dat je in verbijsterde stilte achterlaat.
Mijn favoriete stukje is van 2’51 tot het einde (ik weet niet goed waarom). Op dat moment vertrekt Yoda van op die Wookiee planeet (met die onmogelijke naam; het raalt me het meest) en rond 3’20 ontvlucht Bail Organa, die de situatie kort kwam inspecteren, de Jedi tempel.
(05) General Grievous
Al dat drama wordt gevolgd door een speelsere actietrack. Een sterke, bijna etnische percussie (die sterk doen denken aan Jurassic Park en “The Lost World”) drijft de strijkers, snerpende koperblazers (die metaalachtig klinken – Grievous is uiteindelijk de leider van de droids) en zelfs een harp verder voort.
Rond 0’38 horen we een korte versie van het Force thema, gespeeld in dezelfde etnische en voortstuwende stijl. In de film verwijst het Force thema vaak naar Obi-Wan, zoals ook hier, wanneer hij op dat (vervelende) hagedis-ding Grievous achterna zit.
(06) Palpatine’s Teachings
Een erg duister en sinister begin, vooral sfeer-muziek. Het klinkt bijna als een Tibetaans gezang (source muziek? Uiteindelijk is dit de muziek die in de opera wordt gebracht – moet een erg boeiende ervaring zijn voor de bezoekers…)
Geleidelijk aan mengen lage strijkers en een solo trompet zich in de mix, en benadrukken zo alleen maar het onheilspellende karakter van de muziek. Palpatine’s invloed begint te groeien...
En dan, voor de eerste keer kunnen op de soundtrack horen we het Darth Vader thema (2’37). Anakin neigt meer en meer naar de “Dark side”.
Het wordt gevolgd door het Force thema (2’59), als antigif op Palpatine’s verderfelijke invloed.
Rond 3’40 brengen lage strijkers en mysterieuze stemmen een donker crescendo dat langzaam uitdeint en uit elkaar breekt. De track eindigt met de levendige Coruscant-fanfare uit The Phantom Menace” die zo de dreigende sfeer helemaal breekt.
Een beetje vreemd dat we nooit het Emperor’s Theme horen (volgens sommigen zou het er in zitten, maar ik hoor het niet. Iemand van jullie wel?) zoals je toch zou verwachten. De muziek is vrij saai en vooral in het begin erg monotoon, maar het wérkt in de film en lijkt vooral te willen focussen op Anakin’s interne twijfels.
(07) Grievous and the droids
Een ander energetisch actiestuk, zonder echt opvallend thema, behalve dan het Force thema dat kort opduikt op het einde en ook (verrassend genoeg) Luke’s thema (of het hoofdthema) (0’49 – en ik heb geen idee waarom, iemand een suggestie?)
(08) Padmé’s Ruminations
Nog één van mijn persoonlijke favorieten (ik denk dat ik ongeveer de enige ben die dit een echt goede track vindt ;-)).
Een van de meest mysterieuze en bijna spookachtige tracks op de CD.
Een vrouwenstem (wie had ooit gedacht dat “Moaning Woman” zoals ze vaak niet echt enthousiast wordt genoemd, ook in Star Wars zou opduiken?) “zingt” een duistere, mysterieuze melodie dat je echt kippenvel geeft. Ze gaat diep en schept echt een gevoel van complete machteloosheid en diep verdriet.
Rond 1’16 hoor je een verre herinnering aan Across the Stars. Alles begint uit elkaar te vallen en zelfs de liefde kan niet op tegen de groeiende dreiging.
Dit is één van de meest treffende scènes uit de film: Anakin denkt aan Padmé, Padmé denkt aan Anakin en Anakin maakt zijn beslissing, beseffend dat hij zijn ziel aan de duivel verkoopt.
Het tweede deel van de track is een traag, donker crescendo, gespeeld door strijkers en houtblazers. Palpatine geeft Darth Vader zijn eerste opdracht…
De laatste noot blijft in spanning hangen…
09) Anakin vs. Obi-Wan
Dit is hoe “Battle of the Heroes” (ongeveer) in de film voorkomt. De sterke percussie en zware koperblazers donderen boven het vulkanisch geweld van de planeet Mustafar. Hier en daar verschijnt Vader’s thema, gespeeld zoals in “Clash of the Light sabers” in The Empire strikes back. Interessant genoeg zegt Yoda op dat moment in de film tegen Palpatine dat zijn (Palpatine) vertrouwen in zijn nieuwe leerling (Vader) wel misplaatst zou kunnen zijn. En inderdaad, wanneer we deze muziek horen in “Episode V” is dat net voor Vader Luke vraagt zich bij hem te voegen, om als vader en zoon te regeren over de melkweg. Toeval?
Eindelijk, bij 2’37 maakt het koor eindelijk haar intrede. Rond 3’20 proberen Obi-Wan en Anakin elkaar, onder begeleiding van het Force thema, te wurgen met de - euh – Force.
De track eindigt met spanning. In de film wordt het gevolgd door “Duel of the Fates” dat jammer genoeg niet op de soundtrack voorkomt.
In het algemeen heeft “Anakin vs. Obi-Wan” niet dezelfde kracht als “Battle of the Heroes” (als track dan), misschien juist omdat het koor niet zo prominent aan bod komt of omdat het nooit echt de kans heeft helemaal los te breken. De vele onderbrekingen storen het ritme en maken zo de track minder krachtig.
(10) Anakin’s Dark Deeds
Het begin klinkt nogal “Lord of the Rings-achtig” (de ‘seduction of the ring’-thema) en zelfs de koormelodie die volgt heeft wat weg van het Nazgûl thema.
De muziek is duister, zwaar en wordt rond 1’44 heerlijk bombastisch (Palpatine “sticht” het eerste Galactische Keizerrijk en heft dramatisch zijn handen – fantastisch bombastische cinema!)
Het tweede deel start met een ander crescendo (2’14). De muziek wordt steeds dringender: Obi-Wan vertelt Padmé over Anakin’s “duistere daden”. Lage strijkers en koperblazers herhalen hetzelfde motief telkens in kleine variaties.
Rond 3’17 heeft Obi-Wan (eindelijk!!) door dat Anakin de vader is van Padmé’s ongeboren kind.
Schitterend dramatische track!
(11) Enter Lord Vader
Deze track opent met zware koperblazers die plots plaats maken voor een zachter intermezzo. Houtblazers en strijkers brengen een zachte, trieste melodie (met sporen van Across the Stars, volledig uiteen gevallen? – 0’21)
De koperblazers sectie wordt herhaald en ook verder ontwikkeld. Rusteloze strijkers volgen.
Rond 3’01 wordt de dreiging tastbaar en bij 3’19 maakt Lord Vader zijn intrede op Mustafar, waar hij de Separatisten leiders afmaakt.
Het Force thema breekt nog even door, bijna als laatste stuiptrekking, maar het is te laat; de “Dark side” heeft gewonnen (we horen eindelijk het Emperor’s Theme – één van mijn favoriete SW-thema’s – 3’49).
(12) The Immolation Scene
Drama met een grote D. Strijkers brengen een trieste, gekwelde melodie (waar ook weer flarden van “Anakin’s Betrayal” in te herkennen zijn).
De muziek wordt dissonant wanneer Vader’s kleren vuur vatten (0’57) en hij vol haat naar Obi-Wan schreeuwt.
Rond 1’57 wordt de muziek dringender maar ze verliest nooit haar somberheid (Obi-Wan overdenkt de gebeurtenissen).
(13) Grievous talks to Sidious
Fantastisch begin. Ritmische muziek met sterke percussie en strijkers legt de basis voor het thema van Grievous. Het koor voegt een extra vleugje drama toe (ze zouden een Sanskriet vertaling van het volgende zinnetje zingen: “Grievous are the crimes of the Empire”).
De rest van de track is jammer genoeg onderscore, met weinig opvallende momenten behalve dan misschien de variatie op Across the Stars (1’58) (Padmé vertrekt naar Mustafar). Het thema heeft al zijn grandeur verloren; wat overblijft is deze trieste, dringende versie.
Rond 2’11 horen we het strijkersmotief dat ook in “Attack of the Clones” wordt gebruikt (maar daar is het wel verder uitgewerkt), wanneer Anakin hoort van zijn moeders verdwijning en besluit naar haar op zoek te gaan. Telkens kondigt het motief tragische gevolgen aan.
(14) The Birth of the Twins and Padmé’s Destiny
Een spookachtig wiegenliedje kondigt de geboorte van de tweeling aan. In de film zie je op hetzelfde moment ook de “geboorte” van Vader in al zijn mechanische glorie. Dit verklaart misschien de “steriele”, afstandelijke muziek (en de afwezigheid van het wondermooie Luke en Leia thema?)
Rond 1’12 krijgt Vader zijn masker (tot zijn verdriet) en wordt hij de figuur die we allemaal zo goed kennen. De cirkel is rond.
De klaagzang die volgt (en die ook werd gebruikt in Qui-Gon’s begrafenis in The Phantom Menace”) wordt gebruikt wanneer Palpatine Vader vertelt dat hij (Vader) Padmé vermoord heeft. Eigenlijk verwachtte ik niet meteen “begrafenis-“muziek op zo een moment. Je denkt eerder dat een triomfantelijke Imperial March gebruikt zou worden, maar niets daarvan. In plaats daarvan krijgen we ook in de film een erg emotionele Vader te zien, wat de muziek alleen maar benadrukt. Dat is de tragedie van Anakin Skywalker – dat hij uiteindelijk zelf gedaan heeft wat hij koste wat kost wou voorkomen…
In de film wordt voor Padmé’s eigenlijke begrafenis de klaagzang gezongen door vrouwen. De camera gaat over naar een Imperial Destroyer waar we Vader op de brug zien staan naast zijn Meester. The Imperial March weeft zich prachtig doorheen de klaagzang. Echt erg jammer dat het niet op de CD staat…
(15) A New Hope and End Credits
Ondanks het feit dat de situatie er niet echt rooskleurig uit ziet, is er hoop voor de verre toekomst, in de vorm van Anakin en Padmé’s kinderen. Beiden worden naar hun respectievelijke thuis gebracht.
We horen eerst Leia’s thema (0’07) als Bail Organa het meisje brengt naar zijn vrouw. Luke’s thema volgt (0’28) (Obi-Wan brengt het jongetje bij zijn familie op Tatooine).
We horen de prachtige (en erg beroemde) versie van het Force thema wanneer Beru en Owen Lars kijken naar de dubbele zonsondergang; een solo hoorn brengt the thema (0’51) en strijkers werken het verder af.
Zoals in elke Star Wars film eindigt de film met het hoofdthema, hier gevolgd door een concert versie van het Leia thema (een beetje vreemd, maar misschien verwijst het al naar haar toekomstige rol in de rebellie?)
“Battle of the Heroes” volgt, en dan, ook zo verrassend, de “Throne Room” muziek (6’43) uit “A New Hope” (blijkbaar een favoriet stuk van Williams zelf), dat eigenlijk een harde, triomfantelijke versie is van het Force thema.
Waarschijnlijk willen al die verwijzingen naar muziek uit “A new hope” alleen maar de brug tussen beide trilogieën benadrukken.
We horen enkele variaties op het thema van Luke, een ontroerende versie van het Force (8’59) thema en dan nog meer “Throne Room” muziek.
Ik vind het allemaal nogal een vreemde suite en ik had zeker liever wat meer muziek uit deze film gehoord. Het geeft me het gevoel dat de prequels alleen maar dienen als “excuus” voor de oudere films, alsof Williams hier zelf wil aangeven dat ze minder waard zijn, dat alles in het teken staat van Episodes IV en VI (er is wel iets van, natuurlijk, maar uiteindelijk zijn ook de prequels “volwaardige” films) (ik weet niet of ik hier “sense” maak, het is al laat dus misschien verklaart dat mijn gevoel ;-)).
Ach, in ieder geval eindigt de film zo hoopvol. Misschien zouden te donkere “End Credits” de popcorn te slecht verteerbaar hebben gemaakt, en Star Wars blijft entertainment natuurlijk, waarbij je wel een beetje mag nadenken, maar liefst niet te veel…
--
Voor mij blijft Star Wars synoniem met fantastische filmmuziek en Wiliams heeft dat echt weer prima gedaan.
Erg opvallend is dat Williams hier vooral de “sfeer”-toer is opgegaan. Thema’s zijn veel minder aan personages verbonden maar beschrijven nu eerder gevoelens en algemene sfeer. Die tendens was ook al licht zichtbaar in The Phantom Menace” en “Attack of the Clones” maar valt hier echt goed op.
Mij stoort het in ieder geval niet. De muziek van de prequels is anders, maar daarom, naar mijn bescheiden mening, zeker niet minder dan die van de eerste Star Wars films.
De soundtrack biedt maar een erg klein deeltje van Williams’ omvangrijke score. Jammer genoeg staat ook niet al de goede muziek op de soundtrack en anderzijds lijken sommige tracks overbodig (zoals “Grievous and the Droids”, om er maar eentje te noemen).
Een complete recording zou dus geen overbodige luxe zijn…
Lees ook de volgende recensies van Marie-Lise Van Wassenhove: Into the Wild, Alice in Wonderland (2010), Harry Potter and the Goblet of Fire
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2007-05-18 22:05:14, score: 10/10
Met ongeveer negenhonderd miljoen dollar was Star Wars Episode 3: Revenge of the Sith de grote kaskraker van 2005, en met zijn gigantische mediahype, kon men er eigenlijk ook moeilijk om heen. En geen van de zes films had, zoals Lucas zelf vaak genoeg heeft toegegeven, überhaupt gewerkt zonder de prachtige muziek van John Williams. De muziek van Star Wars staat in het collectief geheugen ingeprent, en is samen met de films uitgegroeid tot een van die cult-soundtracks. Net zoals de scores van de vorige vijf films stelt ook deze score niet teleur. Sterker nog, Revenge of the Sith is misschien wel de beste score van de saga.
Traditioneel gezien beginnen we met het alom geroemde en bekende Star Wars hoofdthema, de intro, en daarna volgt er een variant op het Grievous thema (lees verderop hier meer over), maar dan wat versterkt en actievoller. Dit stuk geld echter enkel als een overbrugging naar het stuk van De Slag om Coruscant (een etalagepop van special-effecten bureau ILM), dat word geïntroduceerd met het Force-thema, maar dan als militaire mars gepresenteerd is. Wat er volgt is een huzarenstuk dat bestaat uit splintertjes Star Wars thema's, allemaal in een ietwat patriottisch sausje gedipt, en bij elkaar gesmeden tot een geweldige intro. Anakin’s Dream symboliseert hoogstwaarschijnlijk de stilte zowel voor als na de storm. Een viool brengt ons een mooie variant van het nog altijd erg sterke Across the Stars (Anakin's en Padme's liefdesthema), waarna het in beklemmende muziek verandert. Across the Stars komt later terug, maar dan wat duisterder. De sfeer wordt later plechtiger: Yoda en Anakin overleggen Anakin’s droom: het Force thema klinkt zwakjes terug, vergezeld door een voorbode op de Imperial March.
Bijna iedere StarWars-score heeft zo zijn hoofdthema. In A New Hope was dit nog simpelweg het Force-thema, in The Empire Strikes Back hebben we The Imperial March, Return of the Jedi moet het hebben van maar liefst drie grote nieuwe thema’s (dat van de Ewok’s, Luke en Leia en The Emperor). The Phantom Menace had hiervoor de imposante koortrack Duel of Fates en Attack of the Clones bevatte het eerder vermeldde Across the Stars. Revenge of the Sith heeft Battle of the Heroes, dat wat wegheeft van Duel of Fates. Maar dit is nog donkerder, en triester, en verteld werkelijk een verhaal. Het heeft de meeste impact van alle koornummers van de Saga, en verhaald over de val van Anakin Skywalker, en het tragische duel met zijn vriend, en toch vijand: Obi-Wan Kenobi. Tussen de lava in vechten ze tegen elkaar: Jedi vs Sith, voormalige vrienden, Republiek vs Keizerrijk. Het begint zachtjes, met een blazer die het hoofdthema introduceert, waarna alles wat wilder word en rond 0:32 komt er een fantastisch koor erbij, wat het thema in volle glorie laat horen. Na enkele fantastische minuten, komt het force thema tevoorschijn, voor het eerst in de saga, met koor. Heel erg indrukwekkend. Anakin’s Betrayal is zonder twijfel de meest emotionele track van alle zes scores. De emotie die Williams in de combinatie Strijkers-koor legt is werkelijk adembenemend. Het is hartverscheurend, en laat zelfs zonder de dramatische beelden erbij te zien veel indruk achter.
General Grievous is een rommelige track. Het begint met slagwerk (Obi-Wan en de Boga sluipen naar de Separatistenbasis), waarbij ook het Force-thema is te horen, wat volgt is een hoop lawaai, wat nog het best te vergelijken is met het King Arthur van Hans Zimmer. Misgeschoten. Williams had hier een nummer als Return of the Jedi's The Pit of Carkoon van moeten maken. Ook in track 7, Grievous and the Droids faalt hij jammerlijk. Met Palpatine’s Teachings komt de score weer terug op het torenhoge niveau. Een mysterieus begin van zachte, maar dreigende mannenstemmen die lage tonen voortbrengen, tot ongeveer 1:40, waarna de dreiging doorgaat, maar er ook onthulling door wordt gedrukt. Darth Vader's march wordt zachtjes geïntroduceerd, en het force thema volgt, vastberaden, maar wordt geveld door een dubbel dreigend stuk waarin Anakin de opdracht krijg van de Jedi-raad om Palpatine in de gaten te houden (dit is eerder in de film). Het is een naargeestig nummer:duister en subtiel. Padme’s Ruminations is naar Star Wars maatstaven een erg vreemde track. Ik had nooit gedacht zo'n nummer te horen op een Star Wars Soundtrack. Een erg Gladiator achtig nummer dankzij de solo van een vocaliste die Oosters aaandoet.. De muziek die te horen is tijdens de krachtmeting tussen Windu en Palpatine, kwam niet op deze uitgave terecht. Jammer, want het is een imponerend stuk actiemuziek. Wellicht een tip voor de hopelijk ooit nog uitgebracht te worden Complete Recordings?
Nog indrukwekkendere actiemuziek is te horen in Anakin vs Obi-Wan. Het duel waar Star-Wars fans al zolang op wachten kan beginnen: Anakin en Obi-Wan trekken hun lichtzwaarden op de lavaplaneet Mustafar. Na enkele chaotische drums, werken strijkers, blazers drums, alles samen. Het thema van Battle of the Heroes is agressief, en niet in koor, maar instrumentaal gespeeld. Werkelijk waar prachtig. Ook is er dan eindelijk de referentie met de oude films. Herinnert u zich de track The Clash of Lightsabers (disc 2 The Empire Strickes Back) nog? Dit thema wordt tweemaal herhaald als Yoda en Palpatine het tegen elkaar opnemen. Lucas skipt tussen de verhalen door, en Yoda en Palpatine's wrok tegen elkaar wordt goed duidelijk gemaakt rond 0:55. Anakin en Obi-Wan vechten heftig door op Mustafar, rond 02:32 begint de climax van het nummer, als het na een fel stuk koor, afzwakt, is er een mooie variant op het thema Duel of Fates, maar niet op de soundtrack! Helaas, als dit erop had gestaan, was het mogelijk nog beter geweest. Voor de rest, Prima!
Anakin's Dark Deeds heeft een zacht begin, een beetje zoals het nummer van The One Ring in The Fellowship of the Ring. Daarna volgt een agressief koornummer, waarin we in de film zien hoe Anakin de separatisten uitmoordt, en Palpatine zijn keizerrijk uitroept. Het is een mooi en verzorgd nummer, maar er had beter een koornummer van The Imperial March in gezeten, dit om de overgang naar het rijk te symboliseren. Maar dit is puur mijn mening. Nadat Anakin Nute Gungray vermoord heeft is er een thema voor Obi-Wan en Padme, die het over Anakin heben. Obi-Wan vertelt de waarheid over Anakin, en Padme kan dit moeilijk accepteren. Enter lord Vader begint met sterk spel van de blazers, waarna De Jedi overleggen over wat ze doen, in een mild en bedenkelijk stukje. De mars van de separatisten word geïntroduceerd,en uiteindelijk wordt daar het Darth-Vader thema geïntroduceerd in volle glorie, en in een prachtig stukje actiemuziek wordt de tempel heroverd door Obi-Wan en Yoda. Immolation Scene is een erg mooie en trieste track. Het motief uit Anakin’s Betrayal wordt teruggeroepen, maar nu zonder koor en veel zachter. Anakin springt richting Obi-Wan die diverse ledematen van zijn lichaam scheidt, waarna Anakin richting de lava rolt. Anakin schreeuwt naar Obi-Wan, maar Obi-Wan is ontroostbaar, en keert zich de rug toe aan Anakin, en vervolgens vertrekt hij. Een emotionele track. Het is tijdens Grievous speaks to Lord Sidious de enige keer op de schijf dat het thema van Grievous (wat ijzersterk is) volledig tot zijn recht komt. Korte noten worden afgewisseld met prachtige lange halen van blazers, en zelfs het koor wordt er even bij gehaald. Hierna stilte. Grievous buigt en spreekt over de oorlog met zijn meester. Een zachte toon, waarna we een emotionele vioolsolo het Across the Stars horen spelen: Anakin staat op het Balkon met grote verliefde ogen naar zijn vrouw te staren terwijl zij haar haar kamt. Een pareltje.
The Birth of The Twins and Padme’s Destiny begint zacht en zelfs lichtelijk speels. Padme’s lichamelijke en geestelijke situatie wordt door een medische droid uitgelegd, terwijl we zien hoe ze bewusteloos aan het bevallen is. Een wat dreigender stukje: Anakin ligt in het Rijksziekenhuis, en wordt (hardhandig) verzorgd door medical Droids. Weer een zacht stuk: De kids worden geboren. Dan horen we het bekende begrafenisthema, wat eerder werd gebruikt in Qui-Gon's Funeral voor the Phantom menace. Een extreem triest lied, door een mannenkoor langzaam en vreedzaam gezongen. We zien hoe op deze muziek Padme sterft, en Darth Vader uit zijn letterlijke as wederkeert. Palpatine deelt hem de dood van zijn vrouw mede, en het koor begint luider te zingen, aangezien Darth Vader de pan uit flipt. Een nummer dat een trieste indruk achterlaat. A New Hope and End Credits is dan weer een erg stijlvol nummer. Je hoort veel koperblazers, terwijl Princess Leia's Theme wordt gespeeld, en hierna gaan we over naar het Force-Thema, als Luke door Obi-Wan wordt afgegeven op de moisture-farm. Beru en Owen kijken samen met Luke naar de dubbele zonsondergang van Tatooine terwijl Obi-Wan vertrekt. Het force thema vloeit mooi over in het bekende end-credits. Dit gaat formidabel over in prinses Leia's theme, een thema wat me altijd heeft aangesproken. Het zit vol met Violen, en wordt opgevolgd door een reprise van Battle of the Heroes. The Throne Room doet hierna zijn intrede op een mooie manier, en zo gaat het Star wars thema nog een tijdje door, tot de formidabele laatste noten uit je boxen knallen.
Lucas heeft in mijn ogen (ik behoor tot de minderheid denk ik) een geweldige Prequel Trilogy geleverd, bijgestaan door 2 ijzersterke soundtracks, die staan als een huis. The Phantom Menace was nuchter en subtiel, maar miste de magie, Attack of the Clones werd agressiever, en geleid door het mooie Across the Stars. Revenge of the Sith, overbrugt de twee trilogies overtuigend, en is heerlijk duister van aard. Met mooie nieuwe thema's (Battle of the Heroes, Anakin's betrayal) en sterke thematische terugblikken naar Thema's (hoewel ik The Imperial March wel erg vaak miste), is dit een soundtrack die is omgeven door een leuk en dynamische cover, en zeker het kopen en luisteren waard is.
De soundtrack heeft een Bonus: Een DVD met de bekendste en mooiste Star Wars thema's, bijgestaan door videobeelden. Erg leuk voor de fan.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Tom H., ingevoerd op 2008-11-09 12:58:08, score: 9/10
Met “Revenge of the Sith” regisseerde George Lucas zijn laatste deel in de driedelige prequel van zijn Star Wars saga. De Republiek staat op springen, senator Palpatine wordt gegijzeld door een groep separatisten onder leiding van generaal Grievous en ook in de Jedi raad is er grote onzekerheid over de democratische idealen van de Senaat. Het geheime huwelijk van Padmé met Anakin bezorgt de twee geliefden de nodige problemen en wanneer de jonge Jedi-leerling een visioen krijgt over de dood van zijn vrouw, wordt Anakin een makkelijk doelwit voor de intriges van de Sith Lords. De duistere machten staan op het punt om de goede te verslaan en niemand lijkt tegen hen opgewassen. Star Wars Episode III The Revenge of the Sith” is een film geworden die met het nodige tempo enkele belangrijke elementen van de Star Wars saga aanbrengt; de geboorte van Luke en Leia, de opkomst van het Keizerrijk en de achterliggende tragedie die Dark Vader tot leven bracht. Het was voor John Williams dan ook een hele klus om de verschillende thema’s van de saga samen te ballen in één score. Zowel ideeën als het “Across The Stars”-thema uit “Attack of the Clones”, “Duel of Fates” uit The Phantom Menace” als de overbekende “Imperial March” uit “The Empire Strikes Back” worden spaarzaam door Williams doorheen zijn nieuwe melodieën geweven en vormen een virtuoze raamvertelling die niet zo eenvoudig te vatten valt.
De virtuositeit van deze nieuwe score is erg groot. Een nummer als “Battle of Heroes” is hiervan een schoolvoorbeeld. Het koor, de zware kopers en de hectische, haast over de top xylofonen en percussie maken dit thema geen gemakkelijk verteerbare brok. Opvallend zijn de gelijkenissen qua opbouw tussen dit nieuwe vechtthema en haar voorhanger uit The Phantom Menace”, “Duel of Fates”. Als je de film bekijkt, hoor je ook hoe Williams tijdens het imposante eindgevecht de twee melodieën door elkaar gebruikt en haast als gelijken behandeld. De parallellen tussen de vechtende Anakin vs. Obi-wan enerzijds en de strijdleverende Lord Sidious en Master Joda zijn hierbij eenvoudig bloot te leggen. Net zoals “Duel of Fates” en “Across The Stars”, is ook “Battle of Heroes” een concert suite die niet letterlijk in de film wordt gebruikt. Het nieuwe thema is vaak aanwezig in kleine motiefjes die Williams doorheen de score verweeft. Fragmenten zijn terug te vinden in bijvoorbeeld “General Grievous”, “Enter Lord Vader” en “Palpatine’s Teachings” en heel prominent hoorbaar in “Anakin’s Dark Deeds” en “Anakin vs. Obi-Wan.” Deze twee laatste tracks zijn ook de nummers die het beste luisterbaar zijn op de cd door hun herkenbaarheid en consistentie. Vooral in “Anakin vs. Obi-Wan” zijn de verschillende ideeën het beste te onderscheiden. Zowel “Battle of Heroes” als het magistrale “Imperial March” zijn hierin duidelijk hoorbaar. Opnieuw valt de warme mix van Shawn Murphy die heerlijk de kopers benadrukt en een onberispelijk geluid aflevert, al gaat het om de diepe, rommelende tuba’s of de hoge strijkers.
Opmerkelijk bij deze score is vooral het gebruik van het koor, soms op erg lijkend op de composities van Howard Shore uit Lord of the Rings. Vooral in de eerste seconden van “Anakin’s Dark Deeds” is dit duidelijk merkbaar. Zowel de droevige als de suspens momenten worden door Williams voorzien van chorale begeleiding. “Anakin’s Betrayal” is een ontwapende lamentatie geworden met warme vocale bewegingen en intrieste strijkers die opbouwen tot een orkestraal crescendo waar je kippenvel van krijgt. Ook in “The Birth of the Twins and Padmé’s Destiny” wordt aan het koor een grote rol toebedeeld en laat Williams zijn ware capaciteiten horen die hem terecht de titel van maestro opleverden. Hoewel het koor veelvuldig aanwezig is, betekend dit niet dat Williams zijn complexiteit verliest, want dat is het enige wat je deze score kan verwijten. Het doorsnee publiek zal zich weinig tevreden achten met de ingewikkelde structuur, de vaak chaotische orkestraties en de donkere, dreigende bewegingen. Want hoewel Lucas in de derde film van de prequels gevoelsmatig zijn beste film in elkaar zette, blijft de ondertoon donker en duister zoals in de mooie koorpartij in “Grievous Speaks to Lord Sidious”. Hier geen lichtzinnige, vederlichte kinderkoortjes zoals in “Augie’s Great Municipal Band” of een hartvertederend en tragisch liefdesthema zoals in “Love Pledge and Arena”. De enkele keren dat “Across The Stars” wordt aangehaald is het enkel fragmentarisch en kort zoals in “Anakin’s Dream”. Padmé’s twijfels en hoop worden door Williams voorzien van ijzige vrouwenstemmen die duidelijk naar voor komen in “Padmé’s Ruminations” en krijgen een haast onvatbare, vage, synthesizersachtige echo van het liefdesthema mee. De Immolation Scene lijkt dan weer weggelopen uit de zwaarbeladen score voor Steven Spielbergs “Munich”, met sterk dominerende altviolen en cello’s.
Ten slotte zijn er ook nog de actietracks. Het album begint met het Star Wars Main Thema en gaat dan over in een erg opwindende actie cue “The Revenge of the Sith”. Chaotische strijkers en kopers zorgen opnieuw voor vloeiende ritmes en een spannende ruimteverkenning. Persoonlijk vind ik het één van de meest harmonische en boeiende beginsequences van de saga. Enkel jammer dat Williams opteerde om het Main thema niet opnieuw op te nemen maar gebruik te maken van een remix van vorige opnames. “Grievous and the Droids” is dan al heel wat meer chaotisch met typische Williamesque bewegingen. Ten slotte is er ook nog het knappe “Enter Lord Vader” met veel voorspelbare verwijzingen naar de “Imperial March”. Een erg goede zet van Williams en een logische verderzetting van het verhaal. Ten slotte eindigt Williams met een link naar Star Wars Episode IV: A New Hope” waarin hij het hoofdthema letterlijk herhaalt tijdens de End Credits. Enerzijds kan je het de componist niet kwalijk nemen, maar toch had ik hier liever een round-up gekregen van de beste thema’s uit de prequels of alleszins uit “Revenge of the Sith”; al was het maar een suite met “The Imperial March”, “Battle of Heroes” en het door percussie aangedreven thema voor Grievous.
De uitgave voor deze derde Star Wars soundtrack is heel degelijk. De schitterende mix van Shawn Murphy is opnieuw voor de vingers bij af te likken. Het is best jammer dat de chronologische volgorde niet is bewaard, maar de luisterervaring wordt er wel iets vlotter door. The London Symphony Orchestra en London Voices hebben tevens onberispelijk werk afgeleverd! De speelduur is juist gepast en verveeld geen minuut. Sony was royaal om 70 minuten muziek aan te bieden, opmerkelijk gezien een franchise die erg geldbewust is. De booklet bevat zoals steeds een uitklapbare poster en enkel linernotes van Lucas. Daarnaast bevatte de eerste druk ook een DVD waarop 16 memorabele Star Wars worden gepresenteerd met filmbeelden die aan elkaar worden gebabbeld door Ian McDiarmid, die de rol van Palpatine en de Emperor voor zijn rekening nam. De DVD bevat een mooie resumé, maar jammer genoeg zijn er dialogen doorheen de muziek gemixt, wat toch wat afbreuk doet aan de mooie melodieën van Williams. De soundtrack kopen blijft dus een must!
De laatste Star Wars soundtrack is een prachtige muzikaal avontuur geworden. Velen zullen het echter jammer vinden dat deze reis niet voor iedereen even gemakkelijk verteerbaar is. Williams brouwde een hele hoop nieuwe melodieën en klonk ze vast in de funderingen van zijn vorige scores, waardoor een haast onoverzichtelijk kluwen is ontstaan die nog eens wordt gepresenteerd op virtuoze wijze. “Revenge of the Sith” is daarom dan ook geen soundtrack die je eventjes gaat opleggen om te ontspannen. De donkere orkestraties en duisteren ideeën zijn heerlijk demonisch en zwartgallig. Enkel de laatste cue doet enigszins een sprankeltje hoop vermoeden. John Williams bevestigt met deze soundtrack dat hij nog steeds één van de beste filmcomponisten is, zelfs aan het begin van de 21ste eeuw. Zelfs na een dikke vijftig jaar componeren blijft hij verfrissend en inventief. Star Wars Episode III: The Revenge of the Sith” is bovenal een sublieme soundtrack die vooral voor de iets gevorderde filmmuziekfan heel wat plezier in huis heeft. Toegeven, het is een cd die moet groeien, maar eens je haar rijkdom doorgrond en leert appreciëren, zal ze niet weg te slaan zijn uit je speler.
Lees ook de volgende recensies van Tom H.: Creation, Lesbian Vampire Killers, Hercules
Recensie van Mitchell Tijsen (http://www.jwfan.com/), ingevoerd op 2007-11-06 22:59:42, score: 10/10
In het jaar 2005 had Williams het al verschrikkelijk druk, hij had net zijn laatste Potter afgerond en daarmee had hij zijn Potter Tijdperk verlaten na een mooie Triolgy neer te zetten. Ook moest hij nog Scores gaan maken voor de films: War of the Worlds en zou hij de Score componeren van: Memoirs of a Geisha, maar eerst moesten er andere zaken worden geregeld en daarmee bedoel ik ook écht geregeld! De laatste Star Wars film was Lucas aan het verfilmen, dit zou de laatste film worden (the end of the Saga) en dat zou een mooie afsluiting moeten worden vond men en kennelijk vond John Williams dat ook want wat hij ons heeft geleverd is geweldig!
John Williams begon met de Triolgy eind jaren 70 en hij rond dit af in het nieuwe decennium en wat is daar nou niet mooi aan, met een prachtig Main Theme en de Imperial March moest hij nu wel met andere koek komen om de Star Wars fans gerust te stellen. In de delen I & II zit er ook al een sterk thema in (een hoofdthema) in: The Phantom Menace maken wij allen kennis met een prachtig Theme genaamd: Duel of the Fates. Maar wat naar mijn mening een nog mooier thema is, is het liefdesthema in het 2e deel van Star Wars. In Attack of the Clones maken wij namelijk kennis met: Across the Stars. Een pracht van een nummer met een groot orkest (Londen Symphony Orchestra) dat bekend staat vanwege haar vele Film Scores.
Maar om terug te komen over de variërende thema’s die Williams wel moest maken om de fans tevreden te stellen…die maakt hij! Met een hoofdthema genaamd: Battle of the Heroes maakt hij iedereen blij! Maar niet alleen dat nummer doet het ‘m. Ook tracks zoals Anakin’s Dream, Enter Lord Vader en niet te vergeten Anakin vs. Obi-Wan zijn prachtig gecomponeerd en passen werkelijk prachtig bij de film zelf. Ik vind dit eigenlijk wel zijn allerbeste Star Wars compositie en dat zegt wat! Attack of the Clones was ook mooi maar deze mag er zeker ook wel wezen! Met prachtige actie tracks maar ook rustige tracks overtreft Williams zichzelf maar weer eens zo te zien! Ik vind de film ook erg goed maar de muziek vind ik nog beter als de film zelf het thema ‘Battle of the Heroes’ komt overigens ook héél erg goed tot zijn recht tijdens de film zelf. In de bioscoop viel de muziek mij overigens ook op, de Main Theme blijft overigens een geval apart want het is uitgegroeid tot 1 van de bekendste Thema’s aller-tijden. Als je het begin deuntje hoort zeggen kinderen, volwassene en zelfs de 65-plussers: Star Wars. Een Saga die werkelijk niemand zal ontgaan zijn de komende jaren en daarbij is deze Score zeker niet de minste. De minste vond ik: Return of the Jedi, de beste vond ik toch echt wel de 1ste en de laatste 2. De Score is prachtig en bevat overigens ook veel instrumenten en daar hou ik ook wel van, ik ben blij dat ze het gewoon lieten bij Williams want ik weet zeker dat een andere orkest het zeker niet beter had gekund. Williams overtreft echt niemand en mede dankzij dit soort composities van hem blijf ik hem trouw en mede dankzij dit soort uitgewerkte Scores blijf ik zijn grote fan. Ik vind het ook knap vanwege zijn leeftijd en het jaar, want 2005 was een druk jaar voor hem (zoals ik eerder al schreef heeft hij ons 3 schitterende Scores geleverd in het jaar 05, namelijk War of the Worlds, Memoirs of a Geisha en deze).
Ik denk dat George Lucas best wel tevreden kan zijn met heel de Saga die Williams hem leverden. Maar ik weet zeker dat hij dat wel is, zonder John Williams namelijk zijn serie er anders uitgezien dat weet ik zeker, ook werd Williams bekend dankzij Star Wars het is overigens de best verkochte reeks Scores ooit (dit las ik ergens op Google) dus dat zegt natuurlijk ook alweer genoeg over de Scores. Gelukkig dat Lucas er géén zangnummers heef ingegooid wat natuurlijk stom was geweest want net zoals vele Scores die mooi zijn (neem nou Lady in the Water is dat een tegenvaller die vaak ook nog de Score een slecht aanzien geeft. Ik ben in ieder geval erg te spreken over het prachtig geleverde werk van John Williams en ik kan het daarom ook iedereen aanraden om te kopen. Het is een Score met werkelijk prachtige actie tracks maar ook (net als in de voorgaande delen) een spetterend Main Theme. Voor deze Score is er maar 1 cijfer mogelijk en dat is natuurlijk het hoogste cijfer wat ik kan geven:’een 10!’ Ik had graag meer willen geven voor deze Score maar helaas gaat het maar tot de 10…Kortom de beste Score uit de Saga met echte sublieme tracks die tot op de puntjes zijn uitgewerkt door John Williams, maker van Star Wars, 1 van de bekendste films ooit!
Lees ook de volgende recensies van Mitchell Tijsen: Dinner For Schmucks, Avatar, Johnny English
Recensie van Joris Hermy (www.jorishermy.com), ingevoerd op 2005-05-03 12:58:27, score: 8/10
Dit weekend liep ik toevallig in Amsterdam en wat bleek: daar lag de Soundtrack van Revenge of the Sith!!! Luttele minuten later zat het schijfje al in mijn stereo. De openingstitle 'revenge of the sith' laat er geen twijfel over bestaan. Dit wordt een gitzwarte score. Met zijn 7 minuten is deze opening de meest agressieve uit de reeks met massale koper-spervuur en pompende pauken.
Na het pakkende Anakin's dream belanden we bij 'Battle of the Heroes'. Bedrieglijk eenvoudig maar het mist zijn impact niet. De ostinato-violen doen mij denken aan de 8ste symfonie van Shostakovich en het koor lijkt infernaler dan in 'Duel of the Fates'. Verder lijkt het ook dat dit niet zomaar de zoveelste Concert-arrangement is. Er lijkt wel degelijk iets te gebeuren.
De muziek die Williams componeerde voor Generaal Grievous is op zijn minst typerend Williams te noemen. Ongemeen complexe muziek dat zeker niet iedereen zal smaken. Wie 'Zam's Chase'uit AOTC en 'The Great Escape' uit Minority Report briljante muziek vond, zal hier zijn hartje kunnen ophalen. Snertsende kopers, virtuoos percussie-werk ( het soort enkel Williams lijkt te kunnen schrijven ), en prangende staccato's
Vreemd genoeg lijkt het hoofdthema in dit deel 'The Force' Theme. Ongelofelijk knap hoe Williams dit verwerkt in de score. Soms majestatisch, soms subtiel verweven in zijn arrangementen. Verder blijven ook het nieuwe 'Battle of the Heroes' thema en het love theme uit AOTC leidmotieven doorheen de score. Het love theme krijgt enkele erg mooie variaties en soms wordt het erg subtiel aangehaald in sommige cues. Waar de kopers in vorige episodes centraal stonden, staat hier het imposante koor centraal. Williams gebruikt het koor als een vurig instrument waarmee hij oorverdovende statements brengt in zijn score. Een absoluut hoogtepunt voor mij is Obi-One vs Anakin!!!! Een enorm gedreven variatie op het 'Battle of the Heroes' thema! Zonder twijfel een klassieker en het beste op deze cd! Dit nummer alleen al is zijn prijs in goud waard.
Naarmate de score naar zijn einde loopt merk ik dat het een erg onrustige score is. Explosieve orkeststatements wisselen af op een razend tempo met enkele rustige interludes. De toon van de score blijft grimmig en bijzonder donker. ER bestaat geen twijfel over. Dit is een ode aan 'the dark side of the force'!
In de laatste track (13min! )staat Williams op auto-piloot. Jammer, want het botst met de erg energieke en vernieuwende nummers. Bovendien is het een flauwe herhaling van enkele thema's. Veel is te doen over Williams' keuze van de enkele thema's. Volgens mij waren de 'End Credits' slechts bijzaak voor Williams.
Een welverdiende 8 dus, al moet ik bekennen dat ik nog veel moet ontdekken aan deze score. Bovendien blijkt dat ( excl end credits ) er 'slechts' 57 min gereleased werd van nieuwe muziek. Dat komt neer op zo'n dik uur muziek die ontbreekt! Afwachten dus. Misschien krijgen we dan een betere representatie van de muziek voor de film en kan deze score zelfs een 10 verdienen! :-) Zeker enkele beluisteringen waard!
Grtz, Joris
Lees ook de volgende recensies van Joris Hermy: Salt, Inception , Micmacs à tire-larigot
>> Bekijk alle 18 Recensies voor Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith
Nummers
1. Star Wars and the Revenge of the Sith (7:31)
2. Anakin's Dream (4:46)
3. Battle of the Heroes (3:42)
4. Anakin's Betrayal (4:04)
5. General Grievous (4:07)
6. Palpatine's Teachings (5:25)
7. Grievous and the Droids (3:28)
8. Padme's Ruminations (3:17)
9. Anakin vs. Obi-Wan (3:57)
10. Anakin's Dark Deeds (4:05)
11. Enter Lord Vader (4:14)
12. The Immolation Scene (2:42)
13. Grievous Speaks to Lord Sidious (2:49)
14. The Birth of the Twins and Padme's Destiny (3:37)
15. A New Hope and End Credits (13:06)
Totale duurtijd: 70 minuten
Suggesties
De beste science fiction soundtracks
         
De beste blockbuster scores
        
Soundtracks uit de collectie: Star Wars
       
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
(9.17/10)
