|
| Harry Potter and the Prisoner of Azkaban
|
|
|
|
|
|
Share on Facebook
Koop deze cd op bol.com: €9.99, Amazon.fr : €17.45, iTunes : €9,99 (of minder)
 | | Geregisseerd door: Alfonso Cuaron
Acteurs: Daniel Radcliffe, Rupert Grint, Emma Watson, Maggie Smith, Robbie Coltrane
Datum: 02/06/2004 Genre: Avontuur Familie Fantasie
Duurtijd: 140 minuten Land: Engeland, Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 6/10
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2008-05-27 12:45:21, score: 8/10
Al weer 4 jaar geleden kwam de in mijn ogen beste Potter tot nu uit, en het was tevens del laatste score van maestro John Williams voor de potter-saga. En wat een afsluiter...
Het begint met het bekende Harry Potter-deuntje. Eerst, zoals anderen voor mij zeiden, de celesta, en daarna wordt het thema volwaardig gespeeld met prachtige strijkers. Het is nog een jong thema, maar toch eentje die de moeite waard is, en dat ook zal blijven.
Aunt Marge's Waltz. Typisch Williams. Het is speels, en pompeuze blazers erdoor heen walsend. Het is een track die in de film nogal op mijn lachspieren werkte.
The Knight Bus is fantastisch. Enkele geluidseffecten, en heerlijk donkere muziek, wat toch lekker vlot overkomt. Ook enkele welkome big-band Jazz sferen.
Apparition on the Train. Zeer donkere muziek, de toon van zowel film als score. Akelige strijkers, die lekker chaotisch overkomen en een zacht koor: Het Dementor thema is gearriveerd.
Double Trouble introduceert de middeleeuwse sfeer heel goed. Het is eigenlijk hat Potter thema, omgedraaid, en dan met teksten van Macbeth die door een kinderkoor worden gezongen. Het is prettig, en komt heerlijk je boxen uit.
Een favoriet van velen is Buckbeak's flight. Een keihard begin met prima slagwerk.
En daarna puur goud voor Williams. Het is een echt Williams thema, dat zich van mij tusen de groten mag scharen. Het is magnifiek, groots, en toch heel persoonlijk als je de beelden erbij ziet. A Window to the Past is de main theme van The Prisoner of azkaban.
Een houtblazers speelt het thema, en ook dit klinkt weer erg Williams. Nicholas Hooper, componist van Harry Potter and the Order of the Phoenix liet maar weinig terugkomen, maar refereerde dit toch wel in A Journey to Hogwarts. Het is een wonderschoon thema, en het benadrukt de band tussen Sirius Zwarts en Harry, de band die in deze film ontstaat.
The Whomping Willow and the Snowball fight is hard, en groots in het begin. Zware blazers en de gewoonlijke percussie van Williams. Erna komt een parel tevoorschijn, die je erg doet denken aan Williams''recente The adventures of Mutt, alleen hebben strijkers meer speelruimte.
Secrets of the Castle is heerlijk donker, en begint met een verwijzing naar Double Trouble. Het klinkt erg Memoirs of a Geisha. En dan is zachtjes het Hary Potter thema te horen.
The Portrait Gally is zwaar gekoper met enkele houtblazers bij elkaar, die heerlijk double trouble nog eens overnieuw spelen.
De meest ''Middeleeuwse'' track is Hagrid the Professor.
De Fagotten overheersen de track compleet, maar het klinkt toch erg gevarieerd. Bravo Williams.
Monster Books and Boggarts is ouderwetse percussiekoek, maar Quidditch, Third Year is me toch een dijk van een nummer. Het begint rustig, maar daarna krijgen we het ouderwetse Quidditch thema, en hierbij wat extra strijkers. Ook een heerlijk koor mengt zich er tussen, en de blazers schetteren fel. Het koor neemt uiteindelijk de overhand.
The Patronus Light is weergaloos. Het koor van de London Voices mag trots op zichzelf zijn. Het klinkt niet agressief zoals in Duel of Fates of episch zoals in The End of All Things, maar zacht, en toch ijzersterk aanwezig.
The Werewolf scene is percussie, en typische Williams suspense muziek, en er klinkt zelfs even een soort boksbel (-?).
Saving Buckebeack is eigenlijk hetzelfde, en Forward to Time past is dan weer ongewoon. Een getik van een klok, vergezeld door gedreun op bekkens. Het is spannend, en zenuwachtig, als je allemaal belletjes erdoor heen hoort, maar het eindigt vrij zoutloos.
The Dementors Converge begint met lage blazers, en dan een snerpende viool. Blazer ademen een akelige sfeer uit, en het fantastische koor dat erbij komt bevestigd dat.
Dan ineens, uit het niets: grootse blazer maken aanstalten tot het Double Trouble thema.
Het koor is er, maar zachtjes. Het klinkt erg heroïsch. Erna kom een wat zachter koor.
Finale is dan weer wat rustiger, en laat nog een keer het thema horen voor Sirius en Harry, mooier hebben we hem nog niet teruggehoord, en als ik Hoopers stijl ken, zal dat ook niet gebeuren.
Mischief Managed! is erg Potterig in het begin, en daarna wordt het thema voor de bebrilde toverfreak voluit gespeeld zoals dat in de eerste twee films ook werd gedaan. Erna volgen de End Credits, die nou niet de mooiste muziek van de score voorbij laten gaan, maar goed.
Nicholas Hooper en Patrick Doyle zijn waardige opvolgers van Williams start voor de serie, maar Doyle haalt het net niet, en Hooper is in mijn ogen nog te simplistisch. Toch heb ik veel vertrouwen in het werk van de nog onervaren man dat hij The Half Blood Prince goed zal afleveren, zijn score was immers geen slecht debuut! Williams is echter nog steeds koning in de wereld van filmmuziek, en ook deze, heerlijk donkere score is daar het bewijs van. Zijn actietracks zijn niet allen zo origineel, maar daar tegenover staan prachtige koorpartijen, en weergaloos mooie nummers die zowel middeleeuws als magisch overkomen.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Marie-Lise Van Wassenhove, ingevoerd op 2009-07-01 20:14:29, score: 9/10
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban is de derde aflevering in de zevendelige reeks over de jonge tovenaar met het biksemvormige littteken.
Dit is de laatste Harry Potter-film waarvoor John Williams de muziek heeft geschreven en het is zijn beste score voor de serie geworden.
De thematische ontdekkingstocht die de componist startte in film twee, Harry Potter and the Chamber of Secrets, zet hij ook hier verder.
Tijd speelt een belangrijke rol in film en verhaal, letterlijk en figuurlijk, en Williams geeft daar ook in zijn muziek verschillende invullingen aan.
Er is Harry’s verlangen naar het verleden, naar het leven van zijn ouders, naar zijn geschiedenis.
In “Window to the Past” trakteert de componist ons op een prachtig melancholische melodie die ons meevoert in die zoektocht. Een solo fluit leidt het thema in, waarna strijkers en de onderliggende orkestratie uit het bekende Hedwig’s theme (nu met een licht middeleeuwse klank) de muziek naar een typisch Williams hoogtepunt brengen. De fluit leidt de melodie uit (met korte koperflarden die doen denken aan Anakin’s thema uit Star Wars.
In “Finale” wordt het thema tot een prachtige climax gebracht, triomfantelijk en triest tegelijk.
Harry’s verleden hangt ook samen met dat van Sirius Black, de moordenaar die uit tovenaarsgevangenis Azkaban is ontsnapt en die het gemund heeft op Harry, al wil niemand de jongen precies zeggen waarom.
Het eigenlijke hoofdthema voor de film lijkt hiernaar te verwijzen (“Double Trouble”). Het is een verrassende mengeling van plagerige parodie en donkere geheimzinnigheid.
Een jeugdkoor waarschuwt met een tekst uit Shakespeare’s Macbeth dat “something wicked this way comes!”, maar we lijken de dreiging niet te ernstig te moeten nemen.
Het thema schept dankzij de oude orkestratie (fluitjes, klavecimbel, ...) vooral sfeer en net als bij “Window to the Past” lijkt het terug te grijpen naar het verleden, meer specifiek: de middeleeuwen. Vooral de heerlijke variatie “Hagrid the Professor” met de meerstemmige houtblazers lijkt zo uit een sfeervolle ridderfilm geplukt.
Tijd krijgt ook letterlijk een grote rol in het verhaal toebedeeld en Williams geeft haar een eigen stem, eerder symbolisch in “Saving Buckbeak” (spanning en aftikkende xylofoon (?) en klarinet à la Catch Me if You Can), en erg letterlijk in "Forward to Time Past", waar een tikkende klok één van de hoofdinstrumenten is.
Al dit gevoel voor detail, de uitwerking van het aspect “tijd”, is op zich al reden genoeg om de score toe te juichen. Maar er is meer.
Williams is niet in de middeleeuwen blijven hangen, maar past zich muzikaal aan aan de verschillende situaties en personages die in het verhaal hun opwachting maken. Dit maakt het album erg gevarieerd, zonder daarbij de flow te doorbreken.
Voor tante Marge, de zus van Harry’s oom Vernon, heeft de componist een komische wals gereserveerd die het “opblaas-incident” des te grappiger maakt (“Aunt Marge’s Waltz”).
De Knightbus, de collectebus die gestrande tovenaars ten lande opvist, scheert onder chaotisch schellende jazz door de straten van Londen (“The Knightbus”). Absurditeit troef.
Hypogrief Buckbeak krijgt een schitterende track (“Buckbeak’s Flight”) die iedereen zin doet krijgen om “I’m the king of the World” te schreeuwen.
En dan zijn er nog de dementors, de meedogenloze bewakers van Azkaban, waar griezelige strijkersglissando’s en dissonant koper elke plezier uit ons lijf wegzuigen (“Apparition on the Train”, “The Dementors Converge”, “Finale”).
Het enige wat helpt om deze verstikkende duisternis te verjagen, zijn de bevrijdende tonen van het Patronus-thema, a capella gebracht door zacht maar doortastend koor (“The Patronus Light”) en met flarden “Window to the Past” in “The Dementors Converge” en “Finale” (uiteraard niet toevallig, zoals iedereen die het verhaal kent wel zal weten).
Vermits het album (ongeveer) de chronologie van de film volgt, is de muziek niet altijd evenwichtig verdeeld. De zwaardere actie zit achteraan ("Lupin's Transformation and Chasing Scabbers", “The Wolf Scene”...). Hoewel misschien minder toegankelijk dan het eerste deel van de score, slaagt Williams er toch in ook hier de aandacht van de luisteraar vast te houden. De actie is stevig, maar ritmisch, met zwaar koper en strijkers, waar dan ineens verrassend pizzacato (“Chasing Scabbers”) of zelfs oude bekenden in opduiken (het Voldemort thema in “The Wolf Scene”).
Durven we het te zeggen? Harry Potter and the Prisoner of Azkaban is eigenlijk verplichte kost. Als je één Harry Potter-Williams-soundtrack in je collectie moét hebben, is het deze wel. De muziek doet alles wat filmmuziek hoort te doen: ze versterkt en vult complementair aan wat er op het scherm gebeurt, maar betekent ook op zichzelf een interessante luisterervaring. En meer moet dat niet zijn.
Lees ook de volgende recensies van Marie-Lise Van Wassenhove: Into the Wild, Alice in Wonderland (2010), Harry Potter and the Goblet of Fire
Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op 2004-07-21 20:00:00, score: 6/10
De nieuwste Harry Potter score van John Williams valt me eigenlijk wat tegen! Nochtans ben ik zeker een John Williams fan, en vind ik zijn eerste twee soundtracks van Harry Potter zeer goed, maar in deze nieuwe soundtrack zit er gewoon niet echt iets verrassend in. De muziek speelt zeker zijn functie in de film, maar het ontbreekt toch echt wel de magie, zoals in de thema’s uit de vorige films naar boven kwam. De score is niet samenhangend genoeg om los van de film van te kunnen genieten, en herkenbare en memorabele thema’s, buiten de herhaling van Hedwig’s Theme uit de vorige films, en hier en daar een kort hoogtepuntje, ontbreken. Ik denk dan ook dat veel fans van de vorige soundtracks net als ik teleurgesteld zullen zijn.
De cd opent met een herneming van “Hedwig Theme’s” uit de vorige films, gevolgd door een vrolijk waltz thema voor “Aunt Marge Waltz”. In “The Knight Bus” gaat Williams de jazz/swing richting uit. Beide tracks eigenlijk niet zozeer filmmuziek, omdat ze dichter bij het respectievelijk klassiek en jazz genre aanleunen. “Apparition On The Train” is de eerste film actie track, die enorm donker en bedrukkend is, en nog steeds hebben we geen echt nieuw en opzwepend John Williams thema gehoord. Williams introduceert wel verschillende nieuwe thema’s, werkt met een nieuwe klank door het gebruik in verschillende tracks van een klavecimbel en gaat met een liedje voor een kinderkoor heel even de Danny Elfman/Tim Burton toer op, met naar verluidt tekst van Shakespeare in “Double Trouble”, hernomen in “Mischief Managed!”. Eindelijk in “Buckbeaks Flight” krijgen we de groteske Williams muziek te horen. Enorme drums openen deze track met een zwevend thema, dat helaas enkel in de laatste track op de cd nog eens wordt herhaald. De volgende track “A Window To The Past” heeft een idyllische, maar treurig thema, en wisselt fluit, klarinet en hoorn solo’s af met een opzwepend orkest. Onvervalste Williams actie in de volgende track “The Whomping Willow and the Snowball Fight”, en een traag mysterieus thema voor harp, xylofoon en orkest in “Secrets Of The Castle”. Het thema van het liedje “Double Trouble” wordt hernomen in “The Portrait Gallery” en gaat over in een traditionele op de beelden geschreven thriller track. Weer even Middeleeuwse klank in “Hagrid The Professor”, met opnieuw het “Double Trouble” thema. Volop actie en avontuur in de volgende tracks, Monster Books and Boggarts!”, “Quidditch, Third Year”, “Lupin’s Transformation” and “Chasing Scabbers”, maar zonder echte hoogtepunten in de thema’s en eigenlijk los van de film minder interessant. “The Patronus Light” een stukje met koor, niet echt iets bijzonder, opnieuw actie, donker en bedrukkend in “The Werewolf Scene”. Een interessantere track, met wat actie en suspense in “Saving Buckbeak”. Best wel origineel is de muziek voor het teruggaan in de tijd, waar we echt een klok horen tikken in de muziek, gevolgd door het verslaan van de Dementors, met indrukwekkend onheilspellend koor. Een korte finale track, met nog eens wat koor en wat Middeleeuws getinte melodietjes. Tenslotte een lange track “Mischief Managed!” dat eigenlijk niet meer is dan een suite van alle thema’s uit de soundtrack.
Lees ook de volgende recensies van Arvid Fossen: The Legend of Zorro, A History of Violence, Flightplan
Recensie van Mitchell Tijsen (http://www.jwfan.com/), ingevoerd op 2007-10-24 21:16:04, score: 10/10
De Harry Potter films zijn geweldig maar waar zouden deze films toch zijn zonder prachtige magische muziek. Deze muziek werd in de eerste 3 delen verzorgd door John Williams tevens de beste componist die de Harry Potter stijl het meeste kan uitdrukken, Patrick Doyle maakte de Goblet of Fire maar wist dit te verknallen omdat hij zich te veel richtte op Williams zijn voorgaande werken, zijn voorgaande prachtige werken om precies te zijn. En dit is de laatste Harry Potter film die Williams dan ook heeft mogen verzorgen, vanzelfsprekend deed hij dit weer magnifique en heb ik weer geen woorden voor het werk wat hij hier weer heeft vericht.
Nadat Williams Harry Potter and the Chamber of Secrets had verzorgd was het tijd voor meer! Dit wist hij zelf ook wel en mede daarom kwam hij met iets wat iedereen verassend vond. Hij kwam niet met een hele magische Score zoals we van hem hadden verwacht, want hij maakte ten slotte 2 prachtige Scores hiervoor...maar deze 3e Potter moest speciaal zijn en een bepaalde tint hebben. Williams bracht daarom het middeleeuwse naar boven in de film met als ik het goed heb een soort panfluit. Maar ook was dit het eerste deel waar géén tekens van Lord Voldemort te zien waren dus waarbij het voldemort theme er niet in mocht voorkomen. Maar hij kon het toch niet laten om het deuntje nog even te laten voorkomen in track 16.
De Score heeft een stijl die mij aangrijpt en nummers die mij helemaal verasde zoals: Buckbeak's Flight, het nummer laat je meevliegen over het meer bij Zweinstein ook al zit je niet te kijken naar de film het lijkt net alsof jij op Buckbeak (Scheurbek)zit en dat is dus een prachtig moment in de film maar ook dus in de Score. Maar ook het eindnummer is mooi in elkaar gezet en het is géén korte ook. Het zijn dan welliswaar gemengde tracks van de Score zelf ik vind het wel mooi (overigens komt Buckbeaks Flight hier ook in voor). Voor deze Score zat ik te denken aan een 9,5 maar omdat je dat hier niet kan geven ben ik toch geneigd om naar boven af te ronden. Want ik vind dit eerder een 10 waard dan een 9, vandaar een 10 voor deze vermakelijke Score van John Williams. Helaas was dit zijn laatste Potter Score maar of het een mooi afscheid was!
Lees ook de volgende recensies van Mitchell Tijsen: Dinner For Schmucks, Avatar, Johnny English
Recensie van Gudo Tienhooven, ingevoerd op 2004-06-12, 00:23:12, score: 8/10
Dit is beslist William's meest gevarieerde Potter-score tot nu toe. De eerste twee soundtracks waren vooral interessant door de fraaie thema's, maar hadden verder weinig boeiends te bieden. De nieuwe regisseur (Alfonso Cuaron) zal de componist gevraagd hebben met de metamorfose (want daar kunnen we toch wel van spreken na het zien van de film) mee te gaan. En het is te horen: er wordt meer gebruik gemaakt van oude, middeleeuwse instrumenten, er is een merkwaardig jazzy nummer te horen met de titel The Knightbus, een wals die niet onder doet voor Strauss en DRIE nieuwe thema's.
De eerste is gebaseerd op het liedje 'Something Wicked This Way Comes', dat we ook al uit de trailer kennen. De melodie komt in verschillende gedaantes opdraven en geeft de Potter-franchise een andere draai. Ook nieuw is het meer droevige thema dat voor het eerst te horen is in 'A Window to the Past'. Het is moeilijk te omschrijven, maar het klinkt...intiemer, volwassener en ook dreigender. Maar het is vooral het thema van de Hippogrief, BuckBeak dat filmmuziek-fans kippevel zal geven. Knap is dat het thema zowel overweldigend is als een donkere toon blijft houden.
Ook de andere stukken kennen meer karakter dan in de vorige twee cd's. Williams, die er een jaartje tussenuit is geweest, lijkt weer met nieuwe inspiratie te zijn begonnen. Ik kan niet wachten wat hij met de volgende delen zal doen!
Gudo
Lees ook de volgende recensies van Gudo Tienhooven: Het Leven uit een dag, Terminator Salvation, Changeling
>> Bekijk alle 17 Recensies voor Harry Potter and the Prisoner of Azkaban
Nummers
1. Lumos! (Hedwig's Theme) (1:38)
2. Aunt Marge's Waltz (2:15)
3. The Knight Bus (2:52)
4. Apparition on the Train (2:15)
5. Double Trouble (1:37)
6. Buckbeat's Flight (2:08)
7. A Window to the Past (3:54)
8. The Whomping Willow and the Snowball Fight (2:22)
9. Secrets of the Castle (2:32)
10. The Portrait Gallery (2:05)
11. Hagrid the Professor (1:59)
12. Monster Books and Boggarts! (2:26)
13. Quidditch, Third Year (3:47)
14. Lupin's Transformation and Chasing Scabbers (3:01)
15. The Patronus Light (1:12)
16. The Werewolf Scene (4:25)
17. Saving Buckbeak (6:39)
18. Forward to Time Past (2:33)
19. The Dementor's Converge (3:12)
20. Finale (3:24)
21. Mischief Managed! (12:10)
Totale duurtijd: 68 minuten
Awards World Soundtrack Awards: Soundtrack Composer of the Year (Genomineerd)
World Soundtrack Awards: Best Original Soundtrack of the Year (Genomineerd)
World Soundtrack Awards: Public Choice Award (Winnaar)
Oscars: Best Original Score (Genomineerd)
Trailers en andere De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:
Harry Potter and the Goblet of Fire (Trailer)
Suggesties
De beste fantasy scores
         
Soundtracks uit de collectie: Harry Potter
   
Soundtracks uit de collectie: Kids
         
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
