The Missing is gebaseerd op het boek "The Last Ride" van Thomas Eidson, over de horror en achtervolging in het oude Amerikaanse Zuidwesten op het einde van de 19de eeuw. De film draait rond een kidnapping van een tiener door een moordenaar en zijn desperado’s en de achtervolging van de kidnappers die richting Mexico vluchten. Het wordt een race tegen de klok ...
Regisseur Ron Howard werkt al lang samen met
James Horner. Hun bekendste successen zijn
A Beautiful Mind en
Apollo 13. Als soundtrack fan lijkt het alsof ik
James Horner een tijd uit het oog heb verloren, of was het misschien omdat hij niet alle aandacht naar zich toe kon trekken. Het is dan ook lang geleden dat hij een echte super score maakte. Minder is echter waar, zoals wel meer componisten hem voordeden, is het nodig om niet constant op hetzelfde pad van epische en lyrische muziek te zitten.
James Horner componeerde dan ook enkele zeer boeiende en experimentele scores als bijvoorbeeld
House of Sand and Fog. Met
The Missing grijpt hij nu wel terug naar zijn authentieke grote epische drama stijl zoals in
Braveheart, Legends Of The Fall en Titanic. Fans van deze muziek spits u oren! Het Zuidwesten van het Amerika van weleer laat Horner toe om terug die etnische kenmerken als shakahachi fluit, Indiaans gezang en speciale percussie boven te halen, dit samen met een enorme orkestrale power zoals we al lang niet meer van hem hebben gehoord. Zijn muziek voor
The Missing loopt uiteen van enorm intiem tot enorme thriller actie tracks. Door al dit heen blijft de sterke thematische epische basis van Horner duidelijk, met erg mooie thema’s. De muziek doet het meeste denken aan
Legends of the Fall, vooral door de keuze van dezelfde specifieke solo instrumenten als shakahachi fluit, kena fluit, harp en panfluit en het gebruik van dezelfde echo effecten. De actie gebruikt dan weer dezelfde akkoorden en klap en percussie effecten als in Titanic. Maar door de andere thema’s, de andere mix, komt dit toch als een volledig nieuwe score over. Ondanks dat de originaliteit er wat af is, is
The Missing zeker een van
James Horner meest indrukwekkende epische scores van de laatste paar jaren.
Lees ook de volgende recensies van Arvid Fossen:
The Legend of Zorro,
A History of Violence,
FlightplanEen soundtrack die me in eerste instantie helemaal niet zo aan stond. Ik vond het lege ongeanimeerde slechts sfeerzettende muziek. Daar ben ik toch een beetje van teruggekomen. Hoewel het inderdaad niet erg op de voorgrond treedt en opgewekt is zitten er best wel aardige gedeeltes in en kan ik de spirituele sfeer nu best waarderen. De score kan je doen denken aan
James Horners epische scores en aan
A Beautiful Mind (met name het thema) maar het is echter allemaal veel donkerder en minder melodisch.
De in trans murmelende indiaan op de achtergrond en de van origine van bamboo gemaakte shakuhachi fluit kunnen mij fascineren en zorgen samen met de synthesizer strings en koor voor de kenmerkende sfeer van de score. Verder kunnen de actie gedeelten erg goed klinken, zoals de track ‘the brujo’s storm’, waarbij ik bij de omslag in de derde minuut heel even moest denken aan
Hans Zimmer.
Ik vraag me af waarom ze zo’n enorm lange soundtrack (bijna 80 minuten) hebben moeten uitgeven. Een goede knipsessie in de grote hoeveelheid underscore zou zeker niet misplaatst zijn. Jammer is ook dat een relatief goede track als ‘the long ride home’ buiten proportie is (16 minuten) en dan ook nog eens aan het einde van de soundtrack om de hoek komt kijken.
In hoofdlijnen te veel oninteressante gedeeltes, maar een donkere sfeer die je uiteindelijk wel kan gaan waarderen.
Lees ook de volgende recensies van Joris Kessels:
Zaïna, cavalière de l'Atlas,
Troy,
Zozo
