|
Share on Facebook
Koop deze cd op bol.com: €19.99, Amazon.fr : €17.70, iTunes : €9,99 (of minder)
Koop de DVD van deze film op Bol.com:
DVD Last Samurai - Seizo Fukumoto, Tom Cruise & Darin Fujimori: €15.99 (Op werkdagen voor 21.30 uur besteld, morgen in huis)
 | | Geregisseerd door: Edward Zwick
Acteurs: Tom Cruise, Ken Watanabe, William Atherton, Billy Connolly, Seizo Fukumoto, Tony Goldwyn, Masao Harada, Togo Igawa, Sosuke Ikematsu, Shin Koyamada, Koyuki, Aoi Minato, Shichinosuke Nakam
Datum: 14/01/2004 Genre: Actie Komedie Oorlog
Duurtijd: 144 minuten Land: Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 10/10
Recensie van Tom H., ingevoerd op 2007-04-02 16:40:39, score: 8/10
The Last Samurai van Edward Zwick vertelt het drieste verhaal over een Amerikaanse avonturier Nathan Algren die naar Japan wordt gestuurd om de keizerlijke troepen te trainen zodat de terreur van de Samoerai kan worden beëindigd aan het einde van het Tokugawa-tijdperk. Na een mislukte aanval wordt Nathan ontvoerd door de clan en meegevoerd naar een bergdorpje in the middle of nowhere. Al vlug leert de stoere kapitein de “weg van het zwaard” kennen en raakt gefascineerd door de eeuwenoude cultuur van de samoerai. Dat de weduwe van een krijger die door Algren geveld is, de kapitein wel ziet zitten, is natuurlijk mooi meegenomen en op spiritueel vlak transformeert Algren tot een echte samoerai. Wanneer de keizerlijke troepen de clans wil uitschakelen in een finale veldslag, schaart Algren zich aan de kant van zijn nieuwe vrienden en trotseert zijn eigen Amerikaanse vrienden en de corrupte, keizerlijke entourage.
Het ongeloofwaardige verhaal, een Japanse weduwe die aanpapt met een Amerikaanse soldaat, een seppuke zonder echte reden en het feit dat de Amerikanen als grote helden worden onthaald hoewel de Amerikanen met bruut geweld hun aanwezigheid in de Japanse Zee hebben opgedrongen, werd van muziek voorzien van Hans Zimmer. Hierbij hield ik mijn hart al vast. Zimmer staat nu niet bekend om zijn meest ingrijpende of emotionele composities en een Japans epos met een massa aan synthesizers leek een verschrikking op zich. Wonderwel weet Zimmer echter de sfeer van de prent te vatten. Hierbij gebruikt hij enkele opmerkelijke solo instrumenten als de Shakuhachi, enkele Oosterse houtblazers en de onafwendbare Taiko en Koto drums en vult de Westerse karakteristieken op met cello. Voor Zimmer een opmerkelijke keuze. Natuurlijk konden de gebruikelijke synthesizers niet ontbreken, maar de componist houdt zich in en gebruikt ze met mate, hoewel sommige actiestukken nog steeds verdrinken in elektronisch geweld.
Zimmer start het album erg rustig en sereen met een knap liefdesthema in “A Way of Life”. De Oriëntaalse sfeer wordt direct opgeroepen door de shakuhachi en de oosterse fluiten die de strijkers en de harp bijstaan om te cumuleren tot een erg inspirerende cellosolo voor Steve Erdody. Na een goede zes minuten van pure schoonheid introduceert Zimmer zijn tweede thema met zware kopers, drums en de gebruikelijke spuuglelijke synthesizers. Hoewel het thema een zeker heroïsme met zich meedraagt en zeker best luisterbaar is, zijn het vooral de zwakke orkestraties en onvermijdelijke effecten die de muziek hier nekken wat best jammer is want The Last Samurai is één van die scores die wel degelijk een zekere gelaagdheid in componeren bevat, haast een unicum in de Zimmer-annalen.
“Spectres in the Fog” start haast als een deeltje uit John Williams’ Memoirs of a Geisha maar evolueert naar een thrillerachtig formaat met koto drums en shakuhachi die zijn weggelopen uit Snow Falling on Cedars om uiteindelijk uit te monden in typische actiemuziek die op een sobere maag wat zwaar aankomt. Veel geluid, weinig inhoud wat best jammer is want “Taken” is dan weer een erg interessante en melodieuze uitstap naar een tijd dat Zimmer nog ongelofelijke melodieën componeerde voor oa. The Lion King en “The Prince of Egypt”. Vooral Zimmer’s zware strijkers vallen op die erg mooi en zonder synthesizers erg vol klinken. Het heroïsche thema komt trouwens veel beter uit zonder de synthesizers en voor het eerst voel je de compositie tot je doordringen. De koto’s, de robuuste kopers en de hoogopdravende strijkers, filmmuziek op zijn best. “A Hard Teacher” is erg knappe muziek en bezit een haast wonderbaarlijke, innerlijke rust. “To Know my Enemy” combineert dan weer eerder actiegerichte ritmes met typisch oosterse orkestraties met niet al te veel synthesizers wat opnieuw enkele erg mooie momenten oplevert. “Idyll’s End” laat nogmaals genieten van de cello maar helaas verdrinkt de muziek naar het einde van de track toe in synthesizers die hoewel hun aandeel beperkt zijn, toch soms iets te prominent aanwezig zijn in de finale mix.
Zimmer is consistent in het gebruiken van zijn thema’s. De hele cd door worden een drietal thema’s naar voren geschoven wat het album als een erg coherent geheel doet aanvoelen. Helaas durft Zimmer zich wel eens bezondigen aan zijn oude fouten. Vooral in “Ronin” is dit opvallend; bruuske en geweldadige muziek zonder veel zin met een overvloedig aandeel van de synthesizers. Ook “Red Warrior” met zijn opmerkelijk scanderen van ‘strijdkreten’ en “The Way of the Sword” lijden onder het overdadige gebruik van elektronische instrumenten, hoewel het orkest meestal mooi op de voorgrond werd gemixt. Het laatste deel van het album lijdt trouwens onder chronisch inspiratie tekort en Zimmer leent heel wat elementen uit zijn vroegere scores en construeert zo haast een overzicht van de macho-momenten uit The Rock tot de trieste thematiek van Gladiator met overdreven veel aandacht voor strijkers. Gelukkig eindigt Zimmer smaakvol met “A Small Measure of Peace” waarbij hij zijn thematiek nog een laatste keer mag brengen in een mooi arrangement voor strijkers en kopers. Een mooi einde van een goed album.
Al bij al is The Last Samurai een mooie poging om de Japanse elegantie te combineren met de dreigende oorlogstaal tussen de keizerlijke troepen en de oude landelijke adel. Zimmer heeft zijn best gedaan en componeerde een aantal erg innemende thema’s die vaak erg smaakvol werden georkestreerd maar hier en daar toch door de mand vallen door het gebruik van synthesizers. Al bij al is dit een album met gemakkelijk in de oren klinkende melodieën die in de smaak vallen van het mainstream publiek als de doorwinterde filmmuziekluisteraar. Zimmer op zijn best. Het werd tijd!
Lees ook de volgende recensies van Tom H.: Creation, Lesbian Vampire Killers, Hercules
Recensie van Sjoerd van Renselaar, ingevoerd op 2007-04-10 10:41:40, score: 9/10
Wat een prachtige film is dit!Vooral de finale was echt prachtig, de muziek sluit daar primia bij aan.
De soundtrack begint rustig met het nummer 'A Way of Life'. Dit is acht minuten ontspanningsmuziek met een Oosterse tint. Bij 7.13 wordt het drukker met het thema dat ik het mooiste vind van de soundtrack.
Het nummer 'Spectres In The Fog' begint heel oosters (alsof je in de Chinees zit). De Kotto drums maken dit begin helemaal compleet. Vanaf 1.40 bouwt Zimmer enorme spanning op. Langzaam komt er gevaar en deze gaat over in actiemuziek. Deze actiemuziek komt vaker terug in de film.
'Taken' begint rustig. Rond 1.10 wordt de Oosterse klanken ( met Oosterse instrumenten) overgenomen door duistere lage violen en na 2 minuten komt mijn lievelingsthema terug.
Het vierde nummer 'A Hard Teacher' begint net als het tweede nummer heel Oosters. Na 1 minuut wordt het voor mijn revoel een beetje romantisch. Bij 5 minuten voel ik spanning..
'To Know me energie' is erg duister. Uit het niets komt er grote spanning bij 1.50 en ook (niet erg geslaagde) actiemuziek volgd. Gelukkig gaat het bij 2.45 over in prachtige dramatische muziek.
Bij het zesde nummer 'Idyll's End' komt het Oosterse orkest weer terug. Gevolgd door 4.10 spanning en synthesizermuziek. Voor sommige is dit herrie, ik vind het geweldig(5.00 min).
'Safe Passage' vind ik in 1 woord prachtig, zonder dit thema (dat in zo'n beetje elk nummer voor komt) zou ik voor de soundtrack hooguit een 7 geven.
Bij het nummer 'Ronin' zitten we ineens al in de laatse veldslag. Het nummer begint rustig maar barst in één keer uit. Prachtig hoe de beelden in de film(je ziet nog een keer alle personages voordat de veldslag begint) precies op de muziek gaat.
Bij 'Red Warrior' moeten de strijders van de Samurai nog afscheid nemen van hun famile en vrienden en vetrekken ze (1.10) naar de plek waar het allemaal gebeuren gaat. Geschreeuw brengt veel leven. Ineens zitten we een kwartier verder in de film en gaat de veldslag beginnen. Bij 3 minuten komt mijn favoriete thema weer terug.
Waar 'Red Warrior' eindigt begint het volgende nummer: The Way Of The Sword. Na 1 minuut wordt ongeveer 5 minuten actiemuziek overgeslagen en gaan we naar het actiethema dat dus eigenlijk veel later zou komen. Alle instrumenten van het orkerst spelen op het hartste, maar toch vind ik het redelijk geslaagde actiemuziek. De actiemuziek gaat over in drama, dit gaat zo het hele nummer door.
'A Small Measure of Peace' maakt de soundtrack compleet, waardoor ik het een dikke negen waard vind.
Lees ook de volgende recensies van Sjoerd van Renselaar: 2012, Up, Angels & Demons
Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op 2004-02-08 20:00:00, score: 10/10
In The Last Samurai, ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog, volgen we een Amerikaans Kapitein (Tom Cruise) die aangezocht wordt door de Japanse keizer om te helpen zijn leger te trainen. De keizer wil de Samurai strijders verslaan en Japan in de moderne Westerse maatschappij binnenleiden. Wanneer deze kaptein in een conflict gevangen wordt genomen door de Samurai, leert hij de Samurai meer en meer kennen en appreciëren, tot hij zelf de Samurai vecht- en denktechnieken leert ... .
Regisseur Edward Zwick is vooral bekend van films als Glory, Legends of the Fall en Courage Under Fire en je zou dan ook niet anders verwachten dat componist James Horner net voor als deze films zijn eerste keus zou zijn. Naar verluidt ging het hier om een kwestie van de beschikbaarheid van James Horner. Hans Zimmer, die weliswaar enorm veel succes oogstte met de films Gladiator en MI2, heeft met deze en nog veel andere films bewezen dat hij een etnische film als deze probleemloos aankan. Men kan zich verwachten aan een Oosterse versie van Gladiator, en hoewel de basis kenmerken van een Hans Zimmer blockbuster score hier wel in terug te vinden zijn, is The Last Samurai enorm uitgewerkt.
The Last Samurai is een enorme epische score geworden, die zijn setting nooit loslaat door de steeds Oosters getinte melodieën. De eerste track A Way Of Life introduceert meteen een lang uitgestrekt elegische thema dat meerdere keren terugkomt en als meest memorabel uit de score zal komen. De orkestratie is en blijft typisch Zimmer, met groot orkest en zwevende synthesizers, met zowel spannende actie à la Gladiator, als meer intieme zwevende thema’s. Orkest en synthesizers worden prachtig gecombineerd met heel wat specifieke Oosterse Instrumenten, zoals shakahachi fluit, Navajo voice, koto, en Taiko drums. De muziek van Hans Zimmer brengt in The Last Samurai misschien niet de nieuwste of origineelste muziek en melodieën naar voor, daar duidelijk veel in de muziek verwijst naar eerdere werken. Zo doen bepaalde stukken sterk denken aan Kitaro’s Heaven and Earth, en Zimmer’s eigen The Thin Red Line en Crimson Tide. De prachtige en spannende uitwerking echter maakt dat de muziek van de Last Samurai een nieuw hoogtepunt is in de soundtracks van Hans Zimmer, naast Gladiator, Mission Impossible 2 en Pearl Harbor. Alvast een van mijn favorieten van dit jaar!
Lees ook de volgende recensies van Arvid Fossen: The Legend of Zorro, A History of Violence, Flightplan
Recensie van Joris Kessels, ingevoerd op 2004-11-26 11:42:13, score: 9/10
Een opperbeste soundtrack. Hoewel ik in eerste instantie een beetje teleurgesteld was, omdat ik meer actie had verwacht, vind ik dit nu toch één van de beste scores van Hans Zimmer tot nu toe. Dit is zo maar eens een score van Hans Zimmer om even helemaal weg te dromen en lichtelijk in oosterse sferen terecht te komen. Het gebruik van de oosterse intrumenten, met name die van de shakuhachi fluit en de taiko drums, is eersteklas werk. Verder is de track ‘red warrior’ is een zeer goed uitgewerkt hoogtepunt van de soundtrack.
Een uiterst geraffineerde score van Hans Zimmer.
Lees ook de volgende recensies van Joris Kessels: Cavalia, Happy Feet, Sense and Sensibility
Recensie van Peter Van Riet, ingevoerd op 2004-01-22, 17:53:26, score: 10/10
'k heb de muziek nog niet op cd gehoord, maar ik kan al wel zeggen dat de muziek, zoals ik ze gehoord heb tijdens de (zaaaalige) film zaaaaalig is, en absoluut goed bij de film past. Als ik het moet vergelijken met de "sfeer" van vorige scores, dan zou ik deze het beste kunnen omschrijven als Gladiator meets Pearl Harbor (actie) meets "Thin red Line".
Lees ook de volgende recensies van Peter Van Riet: The Weather Man, Largo Winch, The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
>> Bekijk alle 22 Recensies voor The Last Samurai
Nummers
1. A Way of Life (8:03)
2. Spectres in the Fog (4:07)
3. Taken (3:35)
4. A Hard Teacher (5:44)
5. To Know My Enemy (4:48)
6. Idyll's End (6:40)
7. Safe Passage (4:56)
8. Ronin (1:53)
9. Red Warrior (3:56)
10. The Way of the Sword (7:59)
11. A Small Measure of Peace (7:59)
Totale duurtijd: 59 minuten
Awards Golden Globes: Best Original Score (Genomineerd)
Trailers en andere De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:
The Painted Veil (Trailer)
Memoirs of a Geisha (Trailer)
Spider-Man 2 (Trailer)
The Village (Trailer)
De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:
The End of the Beginning, Parodi Fair (Trailer)
Suggesties
De beste epische scores
         
De beste blockbuster scores
       
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
(9.04/10)
