|
| Harry Potter and the Chamber of Secrets
|
|
|
|
|
|
Share on Facebook
Koop deze cd op bol.com: €9.99, Amazon.fr : €13.95, iTunes : €9,99 (of minder)
 | | Geregisseerd door: Chris Columbus
Acteurs: Daniel Radcliffe, Kenneth Branagh
Datum: 20/11/2002 Duurtijd: 145 minuten Land: Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 8/10
Recensie van Marie-Lise Van Wassenhove, ingevoerd op 2009-05-15 22:30:18, score: 9/10
Na Harry Potter and the Philospher’s Stone keert John Williams (nu met de hulp van William Ross) samen met regisseur Chris Columbus terug naar de magische, parallelle wereld van tovenaars, uilen die post brengen en ouderwetse mode.
In dit tweede deel uit de reeks over de jonge leerling-tovenaar krijgt Harry opnieuw met mysterieuze verschijnselen op de Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry te maken. Iemand heeft de mythologische Geheime Kamer geopend en wanneer er slachtoffers vallen, lijkt niemand op school meer veilig voor de gevaren van de Kamer…
Waar Williams zich voor zijn muziek voor film 1 al bij al heeft ingehouden qua thema’s en zich netjes binnen de lijnen van Columbus’ braaf geregisseerde prent hield, trekt hij nu alle registers open. De componist bleek geïnspireerd door zo wat alles en iedereen, van Gilderoy Lockheart, de pompeuze nieuwe leerkracht voor Defence Against the Dark Arts, tot de spinnetjes die Harry en Ron uiteindelijk helpen de puzzel op te lossen.
Het eerste nieuwe thema dat vooral op de soundtrack een prachtige uitwerking krijgt is voor Fawkes, de feniks van Professor Dumbledore (“Fawkes the Phoenix”). Williams brengt zowaar muzikale ode aan het dier met meeslepende strijkers en een nobele melodie. Al meteen een hoogtepunt.
Ook de Geheime Kamer krijgt haar stem. In “The Chamber of Secrets” brengen koper en wervelende strijkers een contra-melodie op het Hedwig-thema. De sfeer slaat om en wordt bloedserieus en gevaarlijk. Een heerlijk donker intermezzo dat jammer genoeg in de film nauwelijks te horen is.
De nieuwe Defence Against the Dark Arts-leerkracht, de mediageile en niet zo ongevaarlijke Gilderoy Lockheart krijgt een speelse, pronkerige strijkersmelodie voorgeschreven, compleet met klavecimbel.
Huiself Dobby krijgt in het gepast genoemde “Dobby the House Elf” via strijkers en houtblazers een speels, maar ietwat sullig thema dat ons aan iets uit Star Wars doet denken (maar we zijn even kwijt aan wat precies).
Snel dalende strijkers beschrijven de kruipende, vluchtende spinnetjes in “The Spiders”, een track die uitmondt in stevige actie wanneer de kleine beestjes Ron en Harry naar grote, vette spinnen leiden.
In “Moaning Myrtle” verwoorden een zacht koor, strijkers, koper- en houtblazers de jammerklachten maar ook het kokette karakter van het treurende meisjesspook.
Uiteraard keren ook enkele oude bekenden uit The Philopsher’s Stone terug. De film en score openen sprankelend met het magische Hewig’s thema (aka het hoofdthema van de serie), waarna ook Harry’s meer speelse motief de kop op steekt, dat na een introductie op fagot door de strijkers naar een enthousiaste climax wordt gebracht (“Prologue Book II and the Escape from the Dursley’s”). Beide thema’s zijn ook elders in de score te horen. Als speelse varianten komen ze terug in “Polyjuice Potion” en “Cakes for Crabbe and Goyle”, triomfantelijk in “Reunion of Friends” en als concertsuite in “Harry Wondrous World”.
In “Meeting Tom Riddle” duikt na een geheimzinnige introductie niet geheel onverwacht het Voldemort-thema op, eerst geniepig maar steeds groeiend in decibels, naarmate Harry meer en meer de vreselijke waarheid beseft.
Naast de vele thematische uitwerkingen schenkt het album ook ruimschoots aandacht aan sfeer (het middeleews getinte “Knockturn Alley”, de speelse belletjes gevolgd door de ernstige onderscore in “Introducing Colin”) en verhalende composities, gaande van speelse actie (“The Flying Car”, met een korte koorpartij voor Hogwarts, “The Dueling Club” waarin ook Lockheart zijn opwachting maakt en het chaotische “Cornisch Pixies”) tot bittere ernst in “Fighting the Basilisk”, waar een koorpartij het gevecht bijna epische proporties geeft.
Samenvattend kunnen we stellen dat waar Williams’ score voor The Philopsopher’s Stone veel meer beschrijvend en verhalend was, hij voor the Chamber of Secrets thematischer te werk is gegaan. De actie en beschrijving zijn er nog steeds, maar de knappe thema’s geven film en score een extra dimensie.
Zij die ontgoocheld waren/zijn in Williams' vrij sobere eerste bijdrage tot de Harry Potter-reeks, zullen hun hartje zeker kunnen ophalen aan deze rijke score.
Lees ook de volgende recensies van Marie-Lise Van Wassenhove: Into the Wild, Alice in Wonderland (2010), Harry Potter and the Goblet of Fire
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2008-08-03 10:10:49, score: 9/10
Amper een jaar nadat Harry Potter and the Philosopher's Stone wereldwijd een fortuin opbracht, kwam regisseur Chris Columbus al met het vervolg. De film was donkerder van toon, en de speciale effecten waren in een iets grotere hoeveelheid aanwezig, maar niets ging ten kost aan de bron, het boek. Nadat John Williams zijn eerste werk voor de reeks op prachtige wijze maakte, was het niet meer dan logisch dat hij deze ook zou doen. Dus net klaar met A.I. en Star Wars Episode II: Attack of the Clones maakte de man deze score.
Na een verschrikkelijke zomer wordt Harry door zijn vriend Ron Wemel in een vliegende auto gered van zijn gevangenis in zijn huis. Nadat hij de rest van de vakantie in Het Nest heeft doorgebracht, komt hij er op Zweinstein achter dat er een verschrikkelijk complot gaande is, wat heel de school in gevaar kan brengen, en zelfs mensen kan doden. Harry, Ron en Hermelien wenden al hun mogelijkheden aan om te voorkomen dat De Geheime Kamer wordt geopend, maar ontdekken niet alleen dat het te laat is, maar de school dreigt ook van binnen te worden verscheurd.
Allereerst mag gezegd worden dat The Chamber of Secrets meer van hetzelfde is, maar dan beter. Er zijn héél véél audio-cues uit het eerste deel teruggekeerd, en thema's als The Chambers of Secrets, Fawkes The Phoenix en Gilderoy Lockhart zijn allemaal in dezelfde stijl geschreven. Dit betekent echter niet dat ze slecht zijn. Zo is het Thema voor Fawkes The Phoenix eentje om u tegen te zeggen: speelse instrumenten, vooral milde strijkers gaan gelaagd te werk, en om iedere hoek schijnt een verrassing te schuilen. Het is een thema waar de magie afstraalt, en het is dan ook een heerlijke luisterbeleving.
In The Chamber of Secrets gaan we, zoals de titel doet vermoeden, de donkere kant op. Het wordt niet gekenmerkt door lage, doordreunende blazers zoals het thema voor Voldemort, maar door fluiten, schrille strijkers en een blazer die niet weet wat hij wil, en constant van toonhoogte verandert. Het is mysterieus en wordt op een gegeven moment zelfs chaotisch. Het thema kan aan het eind zelfs demonisch genoemd worden. Hierna wordt het al snel weer magisch en wat kalmer.
Gilderoy Lockhart....past bij Gilderoy Lockhart. De arrogante en wispelturige leraar krijgt een sarcastisch en droog thema mee, waarbij verschillende soorten blazers en strijkakkoorden elkaar afwisselen. Als laatste is er dan nog een nieuwe thema voor Dobby, de onhandige huiself. Dit klinkt op sommige punten wat als het thema van Indiana en zijn Vader in Indiana Jones and the Last Crusade. Later wordt mijn vergelijking van tafel geveegd, als er een soort expressionistisch stuk ontstaat, wat meer neigt naar klassieke muziek.
Een andere, betoverende track, is The Flying Car, die drama perfect met droge humor combineert. Na de eerste paar minuten zijn heerlijke Williams-herrie, hierna klinkt na het hoofdthema het Hogwarts’ Thema volop, en ijzersterk.
Naast al die prachtige thema's is er, net als in de vorige, genoeg te beleven: Dueling the Basilisk is een knap staaltje donkere actiemuziek, en Cornish Pixies is dan weer luchtige actiemuziek. De donkere kant komt sterk naar boven in The Spiders, een naargeestige track die leunt op grote zware instrumenten. Maar de tovenarij moet erin blijven moet Williams gedacht hebben, want hij weet wederom een hele lading magie aan deze toch al kleurrijke score toe te voegen. Harry's, of nou ja, Hedwig's Thema is rijkelijk aanwezig om de donkere aard te verdrijven, en enkele tracks die grappig overkomen zoals Introducing Collin en Moaning Myrtle zijn allemaal kleine meesterwerkjes. Wederom imponeert Williams, zei het met een score die weliswaar zwaar op zijn voorganger leunt, maar eigenlijk nog beter is.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Wim Minne, ingevoerd op 2009-08-13 10:58:28, score: 8/10
Een vervolg breiden op een eerste deel voorspelt meestal niet veel goeds: zowel voor film als voor score kan dit fout aflopen. Nu, als je een boekenserie van 7 boeken verfilmt, kan je ook niet anders. En het moet gezegd, TCOS overtreft de Philosopher's Stone met gemak. De sfeer die Columbus wist op te roepen komt vrijwel compleet terug, maar met een veel duisterder kantje. Nu, wat doe je dan als componist? Teer je op je vorige composities? Ja. Maak ik er nieuwe? Niet altijd is dat het geval, dus is de uitkomst van zulke score niet altijd geslaagd. John Williams heeft dit met The Lost World bewezen. Nu, met deze Chamber of Secrets heeft hij een nagenoeg nieuwe score geschreven. Veel thema's komen terug, zoals Hedwig's Theme en Harry's Wondrous World, dat hier geldt als aftiteling. Maar voor zowel Gilderoy Lockhart als Fawkes The Phoenix zijn er nieuwe thema's verzonnen. Fawkes the Phoenix is een knap thema dat je op het juiste moment toch een kippenvelmoment weet te bezorgen. Het gaat in crescendo, dus het thema wordt alleen maar beter. Gilderoy Lockhart is een vrolijk melodietje. In deze score zit ook veel meer actie dan in de vorige. The Flying Car, Dueling The Basilisk, The Dueling Club, The Spiders, ... Dat maakt deze score ook boeiender om naar te luisteren.
En als je dan nog zo'n fenomenaal thema als Reunion of Friends krijgt, om (als voorlaatste) af te sluiten met nog zo'n geweldig eindshot, dan is John Williams hier in geslaagd wat hem bij de vorige niet zo goed lukte: interessant zijn en plezierig zijn om naar te luisteren. De vorige score was echt saai vergeleken met deze Chamber of Secrets. Actie en Fawkes The Phoenix domineren. De muziek is deze keer veel minder underscore geworden ivm de vorige.
En dat maakt het allemaal net iets interessanter.
Lees ook de volgende recensies van Wim Minne: Inception , God of War III, The Last Airbender
Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op 2002-12-12 20:00:00, score: 8/10
Harry Potter, het vervolg is een nog plezierigere en vooral donkerdere en mysterieuzere film. De hele opzet geeft een goede reflectie van het boek. De muziek voor de film, opnieuw door John Williams gecomponeerd, gebruikt dezelfde thema's uit de eerste films waaronder het sterke Harry's Wondrous World, welke verder uitgewerkt werden door William Ross, maar wordt uitgebreid met nieuwe thema's voor alle bijkomende personages in de film. Algemeen valt een donkerder palet in de orkestraties op waar de etherische elementen welke de sfeer van de eerste soundtrack beheersten hier meer op de achtergrond staan. Nieuwe thema's zijn er voor de mediageile Gilderoy Lockhart (Gladianus Smalhart), de magsiche Fawkes the Phoenix (Feniks), Moaning Myrtle (Jammerende Jenny), de Harry Potter stalker Colin Creevey (Kasper Krauwel), Voldemort, de maffe Zwadderich's Vincent Crabbe (Vincent Korzel) en Gregory Goyle (Klaas Kwast), de huiself Dobby en de spinnen in het verboden bos. Het zijn vooral de thema's voor de feniks en het thema van de geheime kamer die erboven uit steken, terwijl de andere minder bijblijven, maar steeds erg amusant zijn. Het thema voor de Feniks is een wonderlijk opzwepend thema stijl John Williams, waar de geheime kamer prachtige en indrukwekkende actie laat horen. Deze Harry Potter soundtrack zou je een eerder conservatieve John Williams score kunnen noemen, fans van de muziek van avonturen films zoals Indiana Jones, waar hier heel wat knipogen naar inzitten, zullen zich zonder twijfel vinden in deze stijl. De Opname door de London Symphonic Orchestra is, zoals doorgaans, schitterend. De cd wordt verdeeld met verschillende covers, en is tijdelijk beschikbaar in een editie met een extra cd-rom.
Lees ook de volgende recensies van Arvid Fossen: The Legend of Zorro, A History of Violence, Flightplan
Recensie van Mitchell Tijsen (http://www.jwfan.com/), ingevoerd op 2007-10-22 13:17:46, score: 10/10
Toen ik naar Harry Potter en de de Steen der Wijzen ging kon ik mijn oren maar niet afhouden van de prachtige muziek van John Williams. Maar toen bleek dat hij ook de muziek zou verzorgen voor de 2e Harry Potter film werd ik helemaal warm van binnen. Na de Score nu al 30 keer beluisterd te hebben kan ik er nog steeds over hebben dat dit magnefique werk is van Williams, hij slaagt er weer in om mijn hart te veroveren met zijn stijl die hij ook toepaste bij Harry Potter en de Steen der Wijzen.
Track 1 begint vrij rustig met het prachtige Potter melodietje maar daarna word hij wat drukker en uiteindelijk komt het orkest dan bij het openklappende einde, ook Track 2 is een geval apart hierbij laat Williams weer zijn rustige stijl aan jouw horen. Om elke track nou te beschrijven is misschien wat overdreven maar toch wil ik even de aandacht vragen voor de 2 laatste nummers op deze cd. Eigenlijk zouden deze 2 nummers de eindtracks moeten zijn voor de allerlaatste Potter film (The Deathly Hollows)want wat een prachtige eind tracks zijn het toch vooral de laatste zou prachtig zijn voor de End Credits van de laatste Potter Film. Deze Score is wat mij betreft niets minder dan een 10 waard en daarmee is deze Score ook het beste van de Harry Potter reeks!
Lees ook de volgende recensies van Mitchell Tijsen: Dinner For Schmucks, Avatar, Johnny English
>> Bekijk alle 21 Recensies voor Harry Potter and the Chamber of Secrets
Nummers
1. Prologue: Book II and The Escape from the Dursleys (3:31)
2. Fawkes the Phoenix (3:45)
3. The Chamber of Secrets (3:49)
4. Gilderoy Lockhart (2:05)
5. The Flying Car (4:08)
6. Knockturn Alley (1:47)
7. Introducing Colin (1:49)
8. The Dueling Club (4:08)
9. Dobby the House Elf (3:27)
10. The Spiders (4:32)
11. Moaning Myrtle (2:05)
12. Meeting Aragog (3:18)
13. Fawkes is Reborn (3:19)
14. Meeting Tom Riddle (3:38)
15. Cornish Pixies (2:13)
16. Polyjuice Potion (3:52)
17. Cakes for Crabbe and Goyle (3:30)
18. Dueling the Basilisk (5:02)
19. Reunion of Friends (5:08)
20. Harry's Wondrous World (5:02)
Totale duurtijd: 70 minuten
Suggesties
De beste blockbuster scores
         
Soundtracks uit de collectie: Harry Potter
    
Soundtracks uit de collectie: Kids
         
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
(8.77/10)