|
Share on Facebook
Koop deze cd op bol.com: €22.99, Amazon.fr : €11.95, iTunes : €9,99 (of minder)
Koop de DVD van deze film op Bol.com:
DVD Signs - Mel Gibson, Joaquin Phoenix & Rory Culkin: €9.99 (5-7 werkdagen)
DVD Signs - Mel Gibson, Joaquin Phoenix & Abigail Breslin: €29.99 (5-7 werkdagen)
Geregisseerd door: M. Night Shyamalan
Acteurs: Mel Gibson, Joaquin Phoenix, Rory Culkin, Abigail Breslin, Cherry Jones
Datum: 16/10/2002 Genre: Thriller
Duurtijd: 105 minuten Land: Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 9/10
Recensie van Sjoerd van Renselaar, ingevoerd op 2008-08-26 01:25:19, score: 8/10
Bevat spoilers!
M. Night Shyamalan, een onderschatte kunstenaar?
M. Night shyamalan wordt vaak bekritiseerd door recensenten van de Nederlandse filmsites. Zijn Sixth Sense wordt goed ontvangen, in tegenstelling tot zijn latere films, en dat is jammer. Zo zijn de reacties over Signs erg verdeeld. Shyamalan schreef en regisseerde een interessant verhaal over een boerderij die wordt aangevallen door buitenaardse wezens. Althans, dat denken we. Eigenlijk schreef Shyamalan een verhaal over Graham Hess en zijn gezin dat een manier zoekt om, na het overlijden van vrouw/moeder, weer één te worden met het geloof, maar tegelijkertijd wordt belemmerd door onbekende wezens. Dat de film wordt aangeschreven als horror of thriller is dan ook jammer, want eigenlijk is Signs een dramafilm met een spannende sfeer. Shyamalan laat de aliens weinig in beeld komen waardoor hij geweldige spanning opbouwt. Tevens laat de man de kijker meeleven met de karakters, die overigens goed zijn neergezet door de acteurs, door geweldige dialogen en goed camerawerk. Shyamalan gebruikt weliswaar clichés, maar deze komen op een prachtige manier allemaal bij elkaar aan het einde van de film. Night pakt in al z'n films een standaard filmcliché (geesten, superhelden, aliens) en laat zien hoe normale 'echte' mensen zouden omgaan met zulke gebeurtenissen. Elke keer weet de regisseur mij weer te boeien, te raken. Shyamalan is een goede, VOORUITSTREVENDE regisseur die volgens critici vaak de verkeerde keuze maakt. Echter is juist dat wat zijn films zo interessant maakt. Je weet nooit wat je kunt verwachten en die ‘goede’ beslissing zou van een Shyamalan film maar een doorsnee film maken. Voor de fans van de regisseur is er gelukkig nog hoop. Vincent van Gogh werd vroeger ook niet gewaardeerd, en zijn kunst is nu miljoenen waard. De man verloor helaas wel zijn oor en dat zou bij een Shyamalan film toch een hoop verpesten. Filmmuziek speelt een zeer grote rol bij de films van Shyamalan en deze werkt altijd mee aan de goede sfeer die de regisseur weet te creëren.
Muziek, de sfeermaker van een Shyamalan film.
Sinds The Sixth Sense staat een samenwerking tussen Shyamalan en Howard vast, als een samenwerking tussen John Williams en Stieven Spielberg. De samenwerking tussen Howard en Night heeft enkel nog maar goede muziek opgeleverd. De muziek weet tijdens elke film weer het niveau omhoog te krijgen, een goede sfeer te maken en de gevoelens van de kijker naar boven te brengen. Zo gebruikt Night voor (bijna?) al zijn films eerst de ouderwetse begintitels van twee minuten alvorens de film begint. Hierbij staat de muziek extra hard en is er direct een goede sfeer, door de muziek. Howard schrijft voor Signs kloppende muziek die precies past bij het verhaal. Hij gebruikt één thema dat zich gedurende de score uitbreidt waardoor de laatste track het ongetwijfelde hoogtepunt van de score is. Toch is ook de eerste track ‘Main Titles’ al zeer vermakelijk. Het hoofdthema introduceert zich hier terwijl de ’namen’ in beeld komen. Uiteindelijk komt elke noot weer bij elkaar, zoals alles in de film terugkomt, in de laatste twee tracks. Howard levert een topsoundtrack af die het zowel tijdens de film als op de cd, elke keer weer, goed blijft doen.
The Hand Of Fate
De twee delen van The Hand of Fate beschrijven de finale van de film in muzieknoten. Het eerste deel bestaat vooral uit actie en spanning en in het tweede deel komt alles mooi bij elkaar. Echter bevat ook Part1 de nodige emotie, als we in de film een flashback te zien krijgen waarin Graham Hess de laatste woorden van zijn vrouw te horen krijgt, de woorden van boven. Niet veel later wordt de spanning weer opnieuw opgebouwd, zoals dat al tijdens de gehele soundtrack te horen was. Dit keer iets harder dan voorheen en met een zeer goede climax. Wanneer de redding tegen de Aliens er blijkt te zijn vervangt Howard de lage, zware strijkers voor hoge viooltjes die garant staan voor kippenvel. Niet veel later komt het koper op de voorgrond en keert de rust terug.
In het tweede deel van The Hand Of Fate komen de piano en zachte strijkers terug. Het hoofdthema wordt op een prachtige, rustige, Howardiaanse manier herhaald. Prachtig camerawerk laat de kijker een prachtig slot zien met het hoogtepunt van de soundtrack. Zorgt elke keer weer voor kippenvel!
Eindconclusie:
Al met al een heerlijke soundtrack met een geweldige climax. De rest van de soundtrack is ook zeker de moeite waard maar belandt toch een beetje in het niet in vergelijking met de fantastische laatste drie tracks, want ook ‘Asthma Attack’ mag er zeker zijn. Na The Village het hoogtepunt wat de samenwerking tussen James Newton Howard en M. Night Shyamalan betreft. Kan geen toeval zijn, toch?
Lees ook de volgende recensies van Sjoerd van Renselaar: 2012, Up, Angels & Demons
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2009-09-14 22:58:57, score: 7/10
Ik heb James Newton Howard een keer ontmoet. Tijdens de World Soundtrack Awards van 2008. Ik heb zelfs een foto hier ergens met hem en mij samen erop. Ik heb dan ook erg veel waardering voor deze man, die maar weinig echt slechte scores op zijn naam heeft staan. Sinds zijn doorbraak in Waterworld (de film werd de grootste flop allertijden, maar die muziek was fantastisch) is hij niet meer weg te denken uit de wereld van filmmuziek. Hij oogstte veel succes met scores zoals Dinosaur, The Sixth Sense, en ook de main title van tv-serie E.R. is van zijn hand. recentelijk werkte hij samen met Hans Zimmer aan de twee Batman-films, maakte hij prachtige scores zoals Defiance en I am Legend.
Signs komt alweer uit 2002, en is niet het meest bekende werk van de componist. Het is wederom een samenwerking met de excentrieke regisseur m. Night Shyamalan. een combinatie die eerder zowel filmische als muzikale parels opleverde zoals The Lady in the Water, The Village en The Sixth Sense. De score van Signs is de minste van allen, maar dat betekent echter niet dat Signs slecht is. Want waar The Lady in the Water groots en meeslepend is, the Village subtiel en klassiek en the Sixth Sense duister en beklemmend, heeft Signs iets anders in huis. Subtiliteit. Het klinkt, op enkele stukken na dan, allemaal erg sereen, en toch intrigerend. In de leidende rol hebben we de piano, die redelijk vaak hetzelfde stuk speelt, gelukkig niet leidend tot ergernis. Ook de strijkerspartijen zijn in grote getalen aanwezig, maar deze vormen slechts een aanvulling op het geheel. Naast deze mysterieuzere kant is de score ook sterk vertegenwoordigt betreffende de wat meer subtielere horrorcomposities. Dit uit zich als in drukke percussie in bijvoorbeeld de Main Titles, maar in Roof Intruder en Brazillian Video komt het wat subtieler over. Maar de mooiste stukken muziek die Signs bevat zijn toch wel de wat emotionelere. Het eerder besproken pianomotief houdt hierin een belangrijke rol, maar de strijkers komen hierin meestal wat meer uit de verf. Prachtige, rustige muziek zoals alleen James Newton Howard dat kan maken is het gevolg.
En alleen al die paar tracks, waarvan The Hand of Fate Part 2 de sterkste is, zijn de moeite meer dan waard. Het is allemaal wat kalmer dan de andere Shyhamalan-Newton Howard uitstapjes, maar juist daardoor wel weer erg fijn om naar te luisteren. Voor liefhebbers van een rustige en toch onderhoudende en interessante score als afwisseling op de hedendaagse drukte een absolute aanrader.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Maurits Petri, ingevoerd op 2007-11-02 16:11:34, score: 10/10
James Newton Howard weet te overdonderen en te overrompelen met vaak schitterende en emotioneel geladen filmmuziek. Vaak wist de muziek de film naar een hoger niveau te tillen. Dit gebeurde ook bij Signs. De film werd geen mega kassucces, mede dankzij de trucages die de regisseur [M. Night Shyhamalan] opeens moest uithalen om z'n film op te kalefateren, waaronder computer gegenereerde wezens. Desalniettemin werd Signs een cinematisch hoogstandje, vol schitterende en schokkende beelden die voor altijd op je netvlies gebrandt blijven staan.
De muziek speelt een zeer belangrijke rol in Signs. Zelfs zo belangrijk dat de film vaak de muziek opzoekt als steunpilaar. James Newton Howard wist dat ook en pakte zijn kans om zijn muziek 100% kloppend te maken. En dat is hem zeerzeker gelukt. Track voor track zal je te maken hebben met een flinke dosis kippenvel en koude rillingen. Met name de tracks 'Asthma Attack' en 'The Hand Of Fate [Part 1 & 2]' laten ons weer zien waarom Newton Howard zo'n geweldige componist is. Vooral 'Hand Of Fate' laat een schitterende wisselwerking horen van extreme suspense en melodramatische filmmuziek, die elkaar in rap tempo opvolgen en aanvullen. Het drienotige thema, wat bijna iedereen wel kent, is dermate pakkend dat het weken in je hoofd zal blijven steken. Dit thema komt in allerlei soorten en maten terug en Newton Howard gebruikt het ook in suspense-vorm, in dramatische vorm en thriller-vorm en verveelt geen moment.
Signs is een soundtrack die thuis hoort in de kast van iedere filmmuziekliefhebber, maar ook liefhebber van de films van M. Night Shyhamalan, want hij is zo uitgekiend dat de componist haast niet meer aan zichzelf kan tippen. Later zou James Newton Howard het Signs-thema veranderen en VIERNOTIG terug laten keren in "Lady In The Water".
Signs, een must-have voor in je cd-speler!
Lees ook de volgende recensies van Maurits Petri: Home, Alan Wake, Inception
Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op 2002-12-12 20:00:00, score: 9/10
Signs, de familie Hess uit Bucks County, Pennsylvania wordt op een dag geconfronteerd met een enorm groot patroon van cirkels en lijnen in hun graanveld. Graham Hess (Mel Gibson) staat voor een raadsel, zeker met de nevenverschijnselen zoals rare geluiden via de babyfoon en duistere bezoekers 's nachts rond zijn huis en in het graanveld. Zonder dat hij het beseft wordt dit een zoektocht waar hij de tekens moet zien. Signs is van regisseur M. Night Shyamalan, bekend van The Sixth Sense en Unbreakable. Met Signs is hij een van de nieuwe masters of suspense aan het worden. De film is werkelijk ontzettend spannend en de ontknoping overtreft alles!
James Newton Howard, een componist die zich de laatste tijd erg in de kijker heet gewerkt met een veelzijdigheid van filmgenres, pakt na the Sixth Sense en Unbreakable uit met misschien wel een van zijn beste suspense scores tot nu toe. De soundtrack van Signs vertolkt met een groot orkest start met rustige tracks, met als main title een Bernard Herrmann geïnspireerde mix van strijkers en impulsief koper. De hele score bouwt op een eenvoudig cyclisch motief, dat telkens in andere orkestraties wordt gegoten, zonder dat en effect van herhaling optreedt. Steeds blijft de muziek erg melodisch en straalt een mysterieuze sfeer uit. Langzaam stijgt de intensiteit en meer en meer explosieve elementen bouwen de spanning op, met enkele schitterende zwevende stukjes die even een verwondering oproepen en met enkele boeiende actie sequenties. De werking van deze score in de film is fenomenaal, samen met het al sterke verhaal een staaltje cinema van het hoogste niveau!
Lees ook de volgende recensies van Arvid Fossen: The Legend of Zorro, A History of Violence, Flightplan
Recensie van Bregt De Lange, ingevoerd op 2002-11-29, 20:16:40, score: 8/10
Spanning, actie en vooral geheimzinnige momenten maken dit een topsoundtrack. Alleen al het Main Title. Newton Howard introduceerde zowat een nieuw geluid! Ik weet niet hoe ik het best omschrijf, maar als je zoiets de eerste keer hoort zal je het geweten hebben. Vervolgens krijg je echte spanning dor harde noten die elkaar steeds weer opvolgen en dat met een orkest. Prachtig gewoon.
Na het hoofthema volgen vooral rustige nummers met belletjes, fluitjes, wat piano, lichte strijkers, ... Wordt in de film verduidelijkt door de kwetsbaarheid van de kinderen. Heel geheimzinnig, maar creeert een zekere sfeer op die je niet vaak tegenkomt. Het hoogtepunt van de soundtrack vind je naar het einde toe, wanneer één van de kinderen een astma-aanval krijgt. Asthma Attack is gewoonweg fantastisch op cd. Eén van de beste scenes in de film.
Actiemuziek is schaars op de soundtrack van Signs. De film wil vooral geheimzinningheid en spanning creeeren en daarom is actie niet nodig, maar de weinige actie is voortreffelijk te noemen. The Hand of Fate is volgens mij een echt meesterwerkje geworden. Samen met het thema onvergetelijk.
Lees ook de volgende recensies van Bregt De Lange: Cidade De Deus, The Forgotten, The Chronicles of Riddick
>> Bekijk alle 8 Recensies voor Signs
Nummers
1. Main Titles (1:45)
2. First Crop Circles (3:15)
3. Roof Intruder (2:19)
4. Brazilian Video (1:56)
5. In the Cornfield (5:42)
6. Baby Monitor (1:09)
7. Recruiting Office (2:11)
8. Throwing a Stone (5:47)
9. Boarding Up the House (3:00)
10. Into the Basement (5:23)
11. Asthma Attack (3:42)
12. Hand of Fate, Pt. 1 (5:32)
13. Hand of Fate, Pt. 2 (3:48)
Totale duurtijd: 45 minuten
Trailers en andere De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:
Scary Movie 3 (Trailer)
Signs (Trailer)
The Skeleton Key (Trailer)
De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:
Signs (2002), James Newton Howard (Film)
Suggesties
Soundtracks uit de collectie: M. Night Shyhamalan Movies
       
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
