|
| Star Wars: Episode II - Attack of the Clones
|
|
|
|
|
|
Share on Facebook
Koop deze cd op Amazon.fr : €9.45, iTunes : €9,99 (of minder)
Koop de DVD van deze film op Bol.com: (toon meer resultaten)
DVD Star Wars - Clone Wars - : €15.99 (Op werkdagen voor 21.30 uur besteld, morgen in huis)
DVD Star Wars - Clone Wars - : €22.99 (3-6 werkdagen)
DVD Star Wars: Ewoks (Import) - : €22.99 (2-3 weken)
DVD Star Wars: Droids (Import) - : €22.99 (2-3 weken)
DVD Star Wars: The Clone Wars 1.1 - : €12.99 (3-6 werkdagen)
 | | Geregisseerd door: George Lucas
Acteurs: Ewan McGregor, Natalie Portman, Hayden Christensen
Releasedatum: 2000 Genre: Science-Fiction
Duurtijd: 132 minuten Land: Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 9/10
Recensie van Mitchell Tijsen (http://www.jwfan.com/), ingevoerd op 2008-01-05 12:43:07, score: 10/10
Star Wars, wie kent de films niet van George Lucas, maar hadden de films wel zo’n groot succes gemaakt zonder de prachtige muziek van Williams?
Toen John Williams begon met zijn 1ste Star Wars film had hij waarschijnlijk nooit gedacht dat er 6 zouden komen en dan zeker niet dat hij ze allemaal mocht voorzien van zijn klanken. De compositie van alle Star Wars films vind ik erg goed maar als we het op kwaliteit gaan bekijken wint deze. Want zo’n mooi liefdesthema heeft John Williams nog nooit gemaakt, ik ken wel wat romantische thema’s van films die hij heeft gecomponeerd zoals The Terminal maar deze is werkelijk de mooiste van allemaal. Het begint heel rustig en breekt na een tijdje open, echt geweldig. Vooral ook hoe mooi die strijkers erin zijn verwerkt en ik vind het echt een prachtig stuk. Vooral ook omdat er een klein donker stukje in zit en het dan uiteindelijk weer goed eindigt. Als je het mij vraagt is dit toch echt wel één van de mooiste composities van John Williams als het gaat over de Star Wars Saga.
Zoals ik hiervoor al zei vind ik dit de beste Score van Williams van de Star Wars Saga en dat komt dus mede door dat prachtige liefdes thema (Across the Stars). Maar aan 1 prachtige track hebben we natuurlijk niet genoeg er moet wel wat meer in zitten. En gelukkig stelt Williams mij niet teleur want de tracks na het liefdes thema zijn ook prachtig. Vooral ‘Love Pledge and the Arena’ is echt goed gecomponeerd en het loopt ook goed in elkaar over. Zo begint deze track met weer het liefdes thema wat je vaker hoort in bepaalde tracks maar op een gegeven moment draait de sfeer zich om in een duistere sfeer. En vooral die overgang heeft John Williams mooi in elkaar laten overlopen. Want zoals we al wisten is hij daar erg goed in, ik vond sowieso de actienummers erg geslaagd van alle Star Wars films. Bij bijvoorbeeld The Phantom Menace heb je ook goeie actietracks maar deze actietrack trekt wat meer aandacht. Daarom vind ik track 12 ook echt één van de mooiste actietracks van de Star Wars Saga. En als we het dan toch over de Saga hebben…
Nadat John Williams deel 4,5,6 en vervolgens 1 had voorzien van zijn filmmuziek was het tijd voor Attack of the Clones. Maar kon het wel zo goed worden als bijvoorbeeld de eerste Star Wars Kon hij wel weer rustige tracks componeren, dat antwoord hebben jullie hiervoor al verscheidende keren gehoord, dat is namelijk:’ja’. Vele vinden Star Wars Episode 1 de beste muziek bevatten door dat spetterende thema (Duel of the Fates) maar ik vind het liefdesthema van deel II (het hoofdthema in die film) veel mooier dan Duel of the Fates. Ik vind die overgangen etc. zo mooi en dat miste ik een klein beetje in Deel I. Natuurlijk wil ik niet zeggen dat Duel of the Fates een slecht nummer is want ook dat is een nummer apart. Maar Williams heeft in elke film die hij voorziet van zijn muziek een sterk thema wat weer naar boven komt in verschillende tracks. Zo heeft hij dat kunstje ook hier weer geflikt en ik moet zeggen dat het niet verkeerd is, het heeft bij mij zelfs zo goed uitgepakt dat ik het de beste Score vind van dus de Star Wars Saga.
Om nou te zeggen wat het cijfer is voor deze score is verschrikkelijk lastig. Ik ken ook alle andere Star Wars Scores en ik vind het moeilijk om daarvoor een cijfer te geven. De eerste Star Wars score van Williams (A New Hope) was erg mooi, maar de klanken die je weer bij dit album hoort vind ik wat mooier. Maar dat andere is weer wat ouderlijke en dat is misschien ook meer Star Wars achtig. Dus een cijfer geven vind ik erg moeilijk vandaar dat ik ook wachtte met een recensie schrijven bij dit album omdat ik niet wist wat het cijfer moest worden. Je zit dan te twijfelen tussen een 9 of misschien zelfs wel een 10…Maar wat kan je nou geven voor deze score. Ik vind het wel de beste score van de Star Wars Saga en misschien moet ik die wel belonen met een 10, maar aan de andere kant zijn de andere Star Wars scores ook zeker niet verkeerd en zou ik ze allemaal wel een hoog cijfer willen geven. Een moeilijke beslissing dus naar mijn mening maar ik heb uiteindelijk toch mijn besluit genomen om dit album van John Williams een 10 te geven. Het was niet makkelijk maar ik kan dan de andere scores een 8 of 9 geven en daar heb ik dan ook wel een goed gevoel bij (gelukkig). Die 10 is overigens dus mede door dat prachtige hoofdthema tot stand gekomen. Als hoofdthema is het erg geschikt maar dus ook als liefdesthema en waneer je dat kan componeren vind ik wel dat je een pluim verdient, en dat heeft hij (John Williams) weer bereikt. Als ener laatste score van de Star Wars saga had ik overigens ook niet anders verwacht van mijn favoriete componist ‘John Williams’ maar je weet het maar nooit…Misschien had hij géén inspiratie en had hij géén wilde ideeën voor het maken van weliswaar zijn 5e Star Wars film, maar gelukkig had hij dat wel en heeft hij een pracht score neergezet waar ik en misschien ook nog wel vele andere mensen tevreden mee zijn. Ik vind hem namelijk een beter iemand voor het maken van hoofdthema’s dan voor bijvoorbeeld de kleine tracks daarom heen. Ook de tracks die wat drukker zijn gecomponeerd door hem (de actietracks dus) zijn op dit album goed geslaagd en daar ben ik ook wel blij om. Want Williams maakt vaak de actietracks wat minder goed dat het hoofdthema maar hier mengt hij het hoofdthema in een paar actietracks wat heel erg goed uitpakt. Ik vind hem de ware componist voor de Star Wars Saga en ik ben ook blij dat ze hem genomen hebben, mede doordat wij steeds maar weer zulke goeie resultaten hebben gekregen van hem en mede voor zich zelf want hij is immers bekender geworden door het maken van de muziek van de Star Wars films. Nogmaals herhaal ik mijn cijfer:’Een 10’ en dat komt dus mede door die punten die ik hierboven al heb opgesomd voor jullie. Ik vind het jammer dat de Saga is afgelopen want zulke mooie scores van John Williams kan ik wel elke dag beluisteren, een top score is dit naar mijn mening en daarom is deze score…de ener laatste score van Star Wars toch zeker wel een 10 waard!
Lees ook de volgende recensies van Mitchell Tijsen: Dinner For Schmucks, Avatar, Johnny English
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2007-05-16 16:46:28, score: 9/10
Vergeleken The Phantom Menace was het relatief rustig rondom Attack of the Clones. De film gaat 10 jaar na het eerste deel verder, en Anakin Skywalker is nu een jonge Jedi-student, en zijn meester Obi-Wan Kenobi een volwaardig Jedi-ridder. Als het team gesplitst word moet Anakin de jonge maar daarom niet minder aantrekkelijke senator van Naboo, Padme Amidala beveiligen, terwijl Kenobi niet onderdoet voor Dick Tracy als hij een kloonleger, een afvallige groep sterrenstelses en een sithleerling ontdekt. Het zijn tijden waarin de republiek uiteenvalt, en onder leiding van de Jedi en kanselier Palpatine beleeft zij haar laatste stuiptrekken totdat alles alsnog uit elkaar spat in Revenge of the Sith.
De muziek, hoe kan het ook anders, is van topkwaliteit. The Phantom Menace was goed op zijn eigen manier, en bracht de Star Wars sfeer weer tot leven met enkele sterke thema's zoals dat van Anakin en de Republiek, maar waar we allemaal echt verslaafd aan raakten was het fenomenale Duel of Fates. Attack of the Clones is een verbetering op dit alles. Het is een wat meer gewaagdere score, en is niet zo speels of vrolijk als zijn voorganger. We krijgen enkele nieuwe thema's te horen. Het Separatisten-thema is zwaar, en is te horen na de Main Titles die wederom geweldig klinken. En dan hebben we het motief voor de termietenwereld Geonosis, wat eigenlijk hét actiethema van de film is. Allerlei soorten percussie worden door elkaar gegooid, en hier en daar horen we aanfluitingen naar zowel het Force-thema als dat van Darth Vader. Ook maakt Duel of Fates een korte maar indrukwekkende comeback, te horen in track 10.
Hoe mooi dit allemaal ook klinkt, het valt nogal in het niet vergeleken de grootste troef van de score. Across the Stars is het liefdesthema dat Williams componeerde voor Anakin en Padme. En het is zonder twijfel een van zijn sterkste thema's ooit, en een van de mooiste liefdesthema's die er ooit in deze muziekbranche zijn voortgebracht. Hoe slecht de dialogen in de film ook waren tussen de twee geliefdes, Across the Stars vangt ze op en maakt er iets prachtigs van. Weelderige strijkers en af en toe een uithaal van een hoorn, zo simpel kan het zijn.
Naast romantiek is er natuurlijk ook nog zinderende actie. Ook op dit level stelt Williams niet teleur. In Zam the Assassin and the Chase trough Coruscant horen we traditionele Williams-spanningsopbouw en hier en daar vlagen die je doen denken aan een Indiana Jones score, maar hierna laat Williams de percussie helemaal gaan in een 11-minuten durend spektakelstuk dat zelfs een elektrische gitaar bevat, iets wat laat zien dat Williams voor zijn maatstaven erg aan het experimenteren was. Jango's Escape is dan weer wat meer van de oude Williams, en heeft ook de klassieke opbouw: blazers met strijkers en ingebouwde percussie ertussen die slechts opkomt als de rest even wat minder speelt. Bounty Hunter's Pusuit zet de trend door, en vooral de blazers weten hier goed uit de verf te komen. Aan het einde wordt het wat rustiger, en als afsluiter beloond Williams ons met het thema van de Trade Federation, een aangenaam thema uit The Phantom Menace.
Maar de echte actie bevindt zich in Love Pledge and the Arena. We horen in het begin het Across the Stars stuk, dat zich enkele keren herhaalt om daarna groots af te sluiten. Dan begint de actie. Zware blazers domineren de rest van de speelduur, en brengen een rauwe variatie op het Separatisten thema ten gehore. De actie leeft, en wervelt, en zuigt je middenin de 'Dark Side'. Hoewel het grootste gedeelte te horen is tijdens de spectaculaire slag om de Arena,is er ook een stuk gecomponeerd voor Episode III. In Confrontation with Count Dooku and Finale horen we heel veel thema's langskomen. Een vrouwelijke vocal brengt het thema van de Sith, een variant op thema voor de Keizer ten gehore, en daar horen we dan, voor het eerst in de Prequels, een fantastische versie van de Imperial March. Een thema dat ondanks dat ondanks zijn 30 jarig bestaan nog steeds erg sterk klinkt. We gaan verder met een grootse versie van Across the Stars, en dan weer die heerlijke End Credits.
Met Attack of the Clones heeft Williams ons het leuke maar toch minder geslaagde The Phantom Menace doen vergeten. Hij bewaart de hiervan geslaagde motieven en thema's en laat ze in de twee vervolgen op de gepaste plekken horen. Maar Attack of the Clones staat toch vooral op zichzelf. Mede dankzij Across the Stars en de prachtige actiemuziek repareert hij de Star Wars sfeer, en voegt er enkele geweldige elementen aan toe. Dat zorgt voor een score die niet onderdoet voor The Empire Strikes Back.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Wim Minne, ingevoerd op 2008-07-02 16:46:43, score: 9/10
Toen de film uitkwam in 2002, was ik 11 jaar. (dus 14 à 15 toen de saga eindigde)
En dat was de leeftijd waarop allerlei grote filmen een indruk op mij achterlieten: Harry Potter, Lord Of The Rings en natuurlijk (hoe kan het ook anders) Star Wars attack of the clones. Als zesjarige leerde ik de films kennen, en Darth Vader liet altijd zo'n geweldige indruk op mij achter. Dus, ik was een fan van het eerste uur.
De film vond ik toen geweldig en geld nu nog als één van de beste films van de saga. Vooral omdat het zo'n kritiek punt is in het verhaal. Anakin's moeilijke opleiding, zijn verliefdheid op Padmé, in deze film komen de elementen terug die uiteindelijk zullen leiden tot de ondergang en de opkomst van het über geweldige personage, Darth Vader.
Ook de dood van zijn moeder laat het kwaadaardige kantje in hem opkomen.
En toen ik voor de tweede keer de grandioze opening van Star Wars in de cinema zalen hoorde schallen, bekroop mij zo'n typisch kippenvel moment, zoals alleen blockbusters je kunnen geven.
De hele film was voor mij top, ik vond hem geweldig.
Nog een reden waarvoor ik de film geweldig vond. Het schitterende (maar lange) gevecht op Geonosis, Yoda die verkondigt dat "the shroud of the dark side" gevallen is, de immense Clone Troops die hun sterrencruisers instappen... vol grootste momenten, iets wat bij zijn voorganger en opvolger minder was.
En natuurlijk, de geweldige muziek. Het nieuwe liefdesthema, across the stars geldt voor mij als één van de meest liefdevolle, tragische, droevige en emotionele tracks ooit gecomponeerd. Vooral de opbouw van de track. Eerst zacht, en er wordt langzaam opgebouwd naar een climax, echt geweldig. En als dan de muziek, het motief, losbarst, geeft het altijd zo'n geweldig effect. Vooral in Love Pledge/ the Arena (de eerste minuut) hoor je dit het beste. Dat was ook gewoonweg een geweldige scène in die geweldige film.
Jammerlijk is wel, dat deze track domineert. Je hoort deze track, en daarbij vergeleken valt de rest een beetje in het water. Maar, wilt dat zeggen dat de muziek heel slecht is? Neen, verre van. Williams spreidt hier zijn talent (alweer) tentoon, waarin hij echt wel de beste is. Hij schept een sfeer in zijn tracks, en kan die sfeer plots doen omslaan. Wederom Love Pledge/ The Arena is weer zo'n typisch voorbeeld. Eerst het emotionele Across The Stars, dan de gevechtscène in de Arena op Geonosis. Hij kan ook zijn thema's schitterend combineren, zachtjes in elkaar laten overvloeien, en dat hoorde je in zijn "oude trilogie" al, nu hoor je het in Attack Of The Clones.
En in Revenge of The Sith stelde hij wel teleur in zijn aftiteling. Waar de meesten onder ons de meest memorabele thema's van de saga verwachtten te horen, kregen we jammerlijk alleen het Luke and Leia Theme. Niet dat het slecht is, maar het zou zo'n geweldig stukje muziek opgeleverd hebben.
Wel, het lijkt of Williams meer moeite gedaan heeft voor Attack Of The Clones. Track 13, Confrontation with Count Dooku and Finale, is gewoonweg heerlijke muziek. Rond 3'00 barst het Darth Vader Thema los (The Imperial March) wat ik wel gemist had :P. Star Wars zonder dat thema is niet Star Wars voor mij. Onmiddellijk volgt daarop het heerlijke Across The Stars in volle glorie. Het huwelijk van Anakin en Padmé wordt hierbij voltrokken. Het blijft echt één van de beste, mooiste, droevigste en ga zo maar door ... tracks, thema of hoe je het ook wilt noemen, ooit geschreven. Rond 4'50 krijg je de typische heroïsche Star Wars Aftiteling.
Echt wel de moeite.
Deze Star Wars is niet alleen geslaagd qua film, maar zeker ook qua muziek. Kan deze soundtrack naast The Empire Strikes Back gaan staan? (naar mijn mening de beste van de saga :P) Dat niet, maar deze score is wel veel gevoelvoller, en minder bombastisch dan al zijn voorgangers. En als je dacht dat Williams hier mee al zijn kruid had verschoten, vergeet het maar! In Revenge Of The Sith krijg je Battle Of The Heroes, Anakin's Dream, een schitterende proloog (naar mijn mening de beste van de sage) Anakin vs Obi Wan, ...
Een verdiende 9!
Lees ook de volgende recensies van Wim Minne: Inception , God of War III, The Last Airbender
Recensie van Wilco de Jong, ingevoerd op 2007-03-18 21:26:51, score: 8/10
Voor The Phantom Menace bracht John Williams ons als signatuurmelodieën 'Duel of the Fates,' 'Anakin's Theme' en een motief voor de Trade Federation. Star Wars - Episode II: Attack of the Clones wordt hierin uitgebreid, en wel op een zeer aangename manier: 'Across the Stars' is het nieuwe hoofdthema en doet aan kracht zeker niet onder voor de thema's van episode I. Het is een weelderig romantisch thema, dat af en toe zelfs wat doet denken aan Gone with the Wind ... Even wennen, omdat het geenszins bescheiden klinkt, maar nu, vijf jaar later, heeft het wennen plaatsgemaakt voor kippenvel!
Attack of the Clones is een combinatie tussen wat rustigere suspense-muziek, best wel wat opgewekt lieflijke passages (die John Williams sinds Hook nogal eens inzet... Harry Potter e.g.) en actiemuziek doorregen met lekker gejaagde motieven. Het is allemaal goed geschreven en gespeeld: niks mis mee. Maar de echte kippenvelmomenten zijn die momenten waarin bekende thema's worden verweven en net iets anders worden gespeeld of worden 'verbouwd' dan we gewend zijn. Een emotioneel hoogtepunt in 'Return to Tatooine': het Force-thema, dat dan foutloos overgaat in Duel of the Fates. Het eerste, met één noot per maat gespeelde, verschijnen van Darth Vader's Theme in 'The Tusken Camp' is nog zo'n voorbeeld. In 'Bounty Hunter's Pursuit' komt opeens het Trade Federation Theme terug, voluit martiaal: geweldig. Een aantal tracks eindigt ook met een scène-wisseling, een soort muzikale krul aan het eind van een track, die zeker genoegdoening geven.
De score sluit af met 'Confrontation with Count Dooku and Finale,' waarin het Force-thema, Darth Vader's Theme en Across the Stars subliem worden gebruikt om een finale en Star Wars eindgeneriek te vormen die ver boven die van The Phantom Menace en Revenge of the Sith uitreikt...!
Stukken beter dan The Phantom Menace, deze score. En stukken rustiger dan Revenge of the Sith. Across the Stars is simpelweg een hoog-kaliber thema dat, zeker in combinatie met het Force-thema, de hele soundtrack draagt...
Track nummer 14 heet 'On the Conveyor Belt' en voegt weinig elementairs toe.
Lees ook de volgende recensies van Wilco de Jong: Drag Me to Hell, Let the Right One in, 99 and 44/100% Dead
Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op 2002-12-12 20:00:00, score: 9/10
Star Wars, het beste aan de film is wat mij betreft steeds de muziek. Voor Episode 1 kregen we een verrassend experimentele score van John Williams. Attack of The Clones is echter een veel toegankelijker score geworden, veel lyrischer, duidelijkere en meer memorabele thema's. Attack of the Clones is meer een romantische score dan een actie score geworden. Centraal staat het nieuwe love theme, 'Across the Stars', dat op de cd in een concert arrangement staat en regelmatig later in de score terugkomt. Het is een ontzettend mooi thema, een van de mooiste van John Williams van de afgelopen jaren. De stijl sluit het meest aan bij zijn klassiekers van de jaren 80 en begin jaren 90. De actie tracks liggen minder in het verlengde van zijn eerdere scores voor Star Wars, de actie sequenties zijn hier donkerder en eerder dissonant. Hij gebruikt verder elementen als etnische drums en ritmes welke te vergelijken zijn met bijvoorbeeld Indiana Jones and the Last Crusade. Op deze editie staat een 14de bonus tracks, al is het me niet duidelijk dat dit om een special edition gaat zoals sommigen aangeven. Deze track is niet meer dan een actie score van zo'n 3 minuten, niet echt een must. Episode II is een emotionele en entertaining score geworden en sluit zich beter aan bij de latere episodes dan Episode I dat deed.
Lees ook de volgende recensies van Arvid Fossen: The Legend of Zorro, A History of Violence, Flightplan
>> Bekijk alle 15 Recensies voor Star Wars: Episode II - Attack of the Clones
Nummers
1. Star Wars Main Title and Ambush on Coruscant (3:46)
2. Love Theme from Attack of the Clones (Across the Stars) (5:33)
3. Zam the Assassin and the Chase Through Coruscant (11:07)
4. Yoda and the Younglings (3:55)
5. Departing Coruscant (1:44)
6. Anakin and Padme (3:56)
7. Jango's Escape (3:48)
8. The Meadow Picnic (4:14)
9. Bounty Hunter's Pursuit (3:23)
10. Return to Tatooine (6:56)
11. The Tusken Camp and the Homestead (5:54)
12. Love Pledge and the Arena (8:29)
13. Confrontation with Count Dooku and Finale (10:44)
Totale duurtijd: 73 minuten
Awards World Soundtrack Awards: Best Original Soundtrack of the Year (Genomineerd)
Suggesties
Soundtracks uit de collectie: Star Wars
         
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
(8.60/10)