|
| Harry Potter and the Sorcerer's Stone
|
|
|
|
|
|
Share on Facebook
Koop deze cd op Amazon.fr : €13.95, iTunes : €9,99 (of minder)
Geregisseerd door: Chris Columbus
Acteurs: Robbie Coltrane, Rupert Grint, Daniel Radcliffe, Maggie Smith, Emma Watson
Datum: 01/01/2001
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 8/10
Recensie van Mitchell Tijsen (http://www.jwfan.com/), ingevoerd op 2007-11-07 01:15:56, score: 10/10
John Williams is een man met vele kwaliteiten, dit zagen wij maar weer in het jaar 2001 toen Williams de Score: Harry Potter and the Sorcerer Stone, moest componeren. Harry Potter is natuurlijk heel bekend, de fans van toen der tijd die alleen nog maar de boeken lazen wilde dat de film er wel heel erg goed uitzag, maar wat vele fans ook belangrijk vonden was de sfeer die de film moest hebben. Een sfeer die duidelijk kon worden gemaakt met muziek, en wie kon die muziek nou niet beter verzorgen dan onze oude vertrouwde John Williams.
Williams had natuurlijk al veel ervaring met andere fantasie films, als we even terug de tijd in gaan zien we bijvoorbeeld dat Williams fantasiefilms zoals: Hook, Jurassic Park & E.T. maakte. Natuurlijk zijn E.T. en Jurassic Park meer Science Fiction films dan fantasie films maar Hook is dan wel het grootste voorbeeld van Harry Potter. De muziek van Hook was ook erg prachtig gecomponeerd maar de fans van Harry Potter verwachte een nog betere Score en dat was niet makkelijk om neer te zetten. Maar Williams ging aan de slag en componeerde stuk voor stuk met wel in elke track prachtige instrumenten zoals de xylofoon in vele nummers, maar ook de fluiten en de strijkers maken de Score erg magisch wat ook zeer bij het genre past. Harry Potter and the Sorcerer Stone was de eerste film van de zevendelige reeks van schrijfster J.K. Rowling. Zelf heb ik helaas nooit haar reactie over de muziek van de films gehoord wat ik erg jammer vind. Het nummer: The Arrival of Baby Harry, brengt je gelijk al in een magische sfeer wat natuurlijk moest, maar het werd zodanig door Williams uitgevoerd dat je het Hedwig’s Theme ook erin hoort. Maar die klanken van de xylofoon en de fluiten die je af en toe ook langs hoort komen doen me ook weer aan Home Alone denken uit 1991 en dat is apart want dat was een familiecomedy en géén fantasiefilm, maar het was natuurlijk wel dezelfde componist met wie we te maken hadden. Harry Potter moest een Score worden met enge tracks maar tegelijkertijd moest de Score ook rustgevende tracks met zich meebrengen en om zo’n zware taak te leggen bij een componist is best riskant. Want er is een kans dat de componist dit geheel de verkeerde richting opstuurt en dat hij per ongeluk alles in de mist laat lopen, maar gelukkig had Chris Columbus hulp gevraagd van een ervaren filmcomponist met wie hij al eerder samen had gewerkt Home Alone I & II en Stepmom. Toen ik de film zag vond ik zowel de duistere nummers als de rustgevende nummers beide prachtig om naar te luisteren. Het Voldemort thema was gewoon eng om naar te luisteren, en dit terwijl het helemaal géén angstaanjagende instrumenten bevatte. Dit vind ik wel één van de uitblinkers op deze score, maar ook vooral omdat Williams dit thema gebruikt. Toen Doyle het moest overnemen deed hij géén aanstalten voor het magnifieke thema van Williams en ook Hooper keek er niet naar om wat ik nog steeds niet kan begrijpen. Het Voldemort thema is zeker niet variatieloos en dat vind ik wel het belangrijkste en ook het knapste van de vele Williams Scores, ze vervelen naar mijn mening nooit want elk nummer heeft wel zijn eigen melodielijn en klanken. Ook Harry Potter bracht dit met zich mee en mede daardoor is dit wat mij betreft een wereld kunstwerk en niet zomaar een Score die Williams even ertussen door moest maken.
Dan hebben we natuurlijk ook nog het allerbelangrijkste Theme voor alle Harry Potter films tot op de dag van vandaag. Namelijk: Hedwig’s Theme. Het thema wat in alle Harry Potter films een grote rol speelt, want waneer je dat thema hoort voel je weer helemaal thuis in die Potter wereld. Wat ik apart vind is dat het hoofdthema géén Harry Potter Theme heet maar dat het thema gebaseerd is op zijn uil. Eigenlijk vind ik dit een mooi gebaar want ook al valt Hedwig je niet op tijdens de films ze is vanaf het begin af aan al Harry’s beste vriend(in). Natuurlijk bestaat er ook van Harry Potter een speciale uitgave waarop echt alle tracks staan maar die heb ik jammer genoeg nog niet, mocht ik hem ooit is tegenkomen…
Want zoals ik daarnet al zei is er een speciale uitgave op de markt gebracht waarbij je nog meer magie op één CD hebt en dat is werkelijk ook prachtig. Nummers zoals het thema die je hoort als Harry samen met Hagrid de wegisweg betreed staan helaas niet op deze Score vermeld, voor de rest staan de belangrijke nummers hier gelukkig wel op. Maar niet alleen ‘Voldemort’ zijn thema, het ‘Hedwig’s Theme’ en ‘The Arivall of Baby Harry’ zijn belangrijk voor de film geweest, de rest mag er ook best wezen. Wat ik een prachtige actie track vind, is de track:’The Chess Game’ met die prachtige trommels en pauken op het einde van het nummer bereik je bij mij toch echt wel kippenvel. De hele Score is wat mij betreft goed gecomponeerd en goed uitgevoerd door het orkest. Overigens is het Londen Symphony Orchestra niet het uitvoerende orkest wat veel mensen wel denken, het Londen Symphony Orchestra kwam pas in deel II aan bod. Deel I is naar mijn mening echt een top Score, maar toch kan ik niet zeggen ondanks al het goeds wat het orkest en Williams hier leveren dat het niet mijn lievelings Potter Score is. Ik vind ondanks de magie die hier duidelijk aanwezig is: The Chamber of Secrets, een betere Score. Maar om nou te zeggen dat ik deze Score véél minder vind dan deel II is natuurlijk onzin, daarom beloon ik deze Score met een 9,7 wat ik erg verdiend vind (naar mijn mening natuurlijk). Aan tienden doen we gelukkig niet op filmmuziek.be vandaar dat ik gewoon een 10 kan geven voor dit geslaagde stukje werk. Chris Columbus mag tevreden zijn met zijn films maar Williams kan dat ook zijn over zijn prachtige Scores die hij hier opnieuw verrichtte. Naar mijn mening had niemand anders dit zo goed gekund als Williams, zelfs James N. Howard die ook wel wat ervaring met fantasiefilms heeft had dit niet beter kunnen doen en daar ben ik zeer overtuigd van! Kortom, een pracht van een Score die eigenlijk wel een Award had moeten winnen.
Lees ook de volgende recensies van Mitchell Tijsen: Dinner For Schmucks, Avatar, Johnny English
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2008-08-03 00:44:56, score: 8/10
Wie anders dan John Williams was geschikt om de rijkelijk gedetailleerde, magische en verbazingwekkende wereld van Harry Potter muzikaal te creëren? Hij liet ons horen hoe reuzenhaaien te werk gaan, leerde ons met zijn muziek hoe je het beste kan communiceren met Aliens, dat je Darth Vader en zijn rijk maar beter kan mijden, hij bracht ons van Heilige Graal naar Tempel van Verdoemenis, liet ons vliegen met ’s werelds beroemdste superheld, kon ons de horror van de holocaust laten beleven, hij bracht ons van een door conflicten verscheurd Tibet naar Peter Pan s Neverland, kortom wie anders dan Williams kon ons begeleiden van de deurmat van de Familie Duffeling naar Zweinstein, Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus?
Harry Potter is een zielsongelukkige jongen, woonachtig bij zijn verschrikkelijke tante Petunia en oom Herman en hun verwende zoon, Dirk. Totdat een reusachtige gedaante genaamd Rubeus Hagrid opduikt. Hij verteld het de nog jonge Harry dat hij feitelijk een Tovenaar is, en dat hij is uitgenodigd om te gaan studeren aan Zweinstein, de universiteit onder de magiërs. Al snel maakt hij hier onvergetelijke vrienden, zoals Ron Wemel en Hermelien Griffel, maar ook vijanden als Draco Malfidus en zijn verdorven leraar toverdranken, Severus Sneep. Hij ontdekt al snel dat De Steen der Wijzen, een magisch voorwerp, verborgen in de school ligt, en samen met zijn vrienden verzint hij een plan de campagne om deze te redden uit de kluwen van Sneep, en de moordenaar van zijn ouders, Voldemort.
Er zijn verschillende componisten betrokken geraakt bij deze filmserie. Deed John Williams nog de eerste drie delen, Patrick Doyle koos voor een avontuurlijke en grootse orkestratie voor The Goblet of Fire, en Hooper maakte magische, zei het wat minimalistische muziek voor The Order of the Phoenix. Maar toch liggen bij de overgrote meerderheid van de liefhebbers de eerste drie nog het best in het straatje van de serie. En om eerlijk te zijn is het niet gek, ze hebben wat meer charme en wat meer magie dan de overige scores, maar daarentegen staat dan weer de grotere epische schaal in deel 4 en de verbluffende technieken in deel 5.
In dit deel maken we kennis met HET cruciale thema voor de serie, Hedwig's Thema, dat in Prologue meteen wordt geïntroduceerd, met glochenspiel. Het is een typisch Williams trekje, om alles en iedereen een thema te geven, iets wat hem onsterfelijk heeft gemaakt, en de wereld meer deuntjes gaf om mee te neuriën.
Dat thema kan onmetelijk vaak worden beluisterd, en toch intrigerend, interessant en mooi zijn na de 34ste keer dat je het hoort. Dat is dus weer typisch Williams, die met zijn Raiders March, Imperial March en nog tientallen andere thema's in zijn CV toch best trots mag en moet zijn. Naast dat thema is er gelukkig nog genoeg te ontdekken op deze score: Er is een wervelend thema voor het Zwerkballen gemaakt, bestaand uit bliksemsnelle percussie, en functionele, sterke blazers. Welk ander nummer er in je trommelvlies gebrand staat is Harry's Wondrous World, een soort reprise, maar wel eentje waarvan flarden in de film terug zijn te vinden. Het is een alternatief thema voor Hedwig's Theme. En voor mensen die denken dat dit een wat softe score is, is er dan de bombastiek en dreiging in tracks als The Invisibility Cloak and The Library Scene, The Chess Game, en The Face of Voldemort. In die laatste trakteert Williams ons op een uitermate donker en zwaar thema voor Voldemort, de schoft in de toverwereld. Het bestaat uit kwaadaardige blazers, en het is veel beter dan wat Hooper en Doyle tot nu toe ervan hebben gebakken voor de ''bad-guys''.
Naast thematische stukken is er nog genoeg ruimte voor muziek ernaast. Er is gelukkig dan ook geen enkele slechte track aanwezig op het album. Zo mysterieus als The Arrival of Baby Harry begint, zo grandioos eindigt deze met een grootste, haast epische versie van Hedwig's Theme. En zo gaat dat eigenlijk maar verder en verder, Williams neemt geen rust, maar dendert verder met de ene muzikale verassing na de andere.
Deze score, die de grote aftrap nam voor een reeks die kwalitatief nog steeds goed in elkaar zit, is de wortel van de muzikale reis. Hier begon alles, en latere stukken als Fawkes the Phoenix en het thema voor Harry en Sirius zijn onmiskenbaar op de bron gebaseerd. John Williams liet zijn fans gerust naar huis gaan, en leverde met deze voor een oscar genomineerde score een formidabele score af, die de harten van mensen over de hele wereld stal. En terecht. Voor de fans van Williams heb ik positief nieuws: de man heeft aangekondigd dat hij graag zou terugkeren voor Harry Potter 7, die in twee delen wordt verfilmd.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Sjoerd van Renselaar, ingevoerd op 2007-07-26 00:06:49, score: 6/10
Ik weet het niet hoor. Of het ligt aan mij, want bij mij schrikt deze score gewoon af!
Bij track 1 ‘Prologue’ wordt je verkocht door het prachtige Hedwig’s Theme dat dat vol magie zit! Als track twee ‘Harry's Wondrous World’ dan begint met hetzelfde Hedwig’s Theme begin ik me al wat te ergeren, maar gelukkig krijgen we in deze track een nieuw, even mooi thema te horen. Track drie laat ons een nieuwe uitwerking horen van hetzelfde Hedwig’s Theme, ditmaal door violen en soms wat koperblazers.
Nieuw leven slaat Williams niet in bij track vier, waar we beginnen met de variatie op het Harry Potter thema die we al eerder hoorden in de eerste track. Herhalen, herhalen, herhalen… Al in track vier ben ik Hedwig’s Theme beu, dat echt wel mooi is hoor, en vol magie en kracht zit, maar waar je na vier minuten wel weer genoeg van hebt. Track vijf laat ons dan (eindelijk) weer een nieuwe sfeer horen. Een heerlijk kerstsfeertje (ik kan het niet anders beschrijven) krijgen we te horen in dit vrolijke thema. Na twee minuten heb ik er opnieuw wel weer genoeg van wanneer we vooral underscore te horen krijgen (ligt het nou aan mij). Ook track zes begint met een kerstsfeer en ook deze track heeft een vrolijk gehalte. Ook is het weer tijd voor het hoofdthema, waarvan ook de variatie horen waarin het allemaal wat grootser wordt. Het koor dat meedoet doet veel goed en weet er echt magie in te brengen en ook het thema dat op het Hedwig’s Theme volgt doet het aardig. In track zeven ‘Entry into the Great Hall and The Banquet’ horen we een nieuw thema. Het is rustig en duidelijk een beetje underscore tot aan het tweede deel van de track waar het allemaal iets luider wordt. Vraag me niet waarom maar toch is dit niet echt een track die ik graag nog een keer zou willen luisteren. ‘Mr. Longbottom Flies’, de achtste track begint weer met een stukje hoofdthema. Later in de track horen we hetzelfde thema nog een keer als de spanning wat meer opgebouwd is. Soms horen we nog motieven van het Hedwig’s Theme opvallend en overtuigend in de track terugkomen. Het eerste deel van ‘The Norwegian Ridgeback and A Change of Season’ laat ons een nieuw thema horen. Halverwege de track krijgen we een korte stilte te horen en beginnen we met een nieuw thema. Een niet veel zeggende track. ‘The Norwegian Ridgeback and A Change of Season’ laat ons onder andere nog eens het thema van (als ik het niet verkeerd heb) track twee hebben. Redelijk vrolijk allemaal. De extreem lange (zo lijkt het in ieder geval wel) track ‘The Quidditch Match’ biedt vooral actiemuziek met (hoe kan het ook anders) ook enkele noten van het Hedwig’s Theme.
Nou had ik het bij één van de eerste tracks over een kerstsfeer, nou een echte kerstsfeer horen we pas in ‘Christmas at Hogwarts’ Echter alleen het begin is leuk. De rest van de track is één of andere song over het vrolijke kersfeest toegewenst dat slecht gezongen wordt en saai is. Na anderhalve minuut horen we gelukkig weer orkestrale muziek. ‘The Invisibility Cloak and The Library Scene’ is bijna anderhalve minuut underscore, maar dan ook underscore dat je kan beschrijven als niets(!) en wordt gevolgd door Hedwig’s Theme. Verder horen we een nieuw, vooral mysterieus thema. ‘Fluffy’s Harp’ is weer een erg rustgevende en goede track die wel aan te raden is. ‘In the Devil's Snare and The Flying Keys’ is een spanningopbouwende track die mij bijna het gevoel geeft alsof ik naar de spanning van horrormuziek zit te luisteren. ‘The Chess Game’ begint met actie en het tweede deel van de track zal dan wat rustiger zijn. De echte, zes minuut durende finale begint bij de track ‘The Face of Voldemort’. De track laat ons echter niet heel veel actie horen en het begin is dan vooral Hedwig’s Theme. ‘Leaving Hogwarts’ een mooie track om mee te eindigen, maar blijkbaar vonden de album producers het nodig om ons nog een keer het gehele ‘Hedwig’s Theme’ op de cd te zetten. Totaal overbodig!
Conclusie:
Het zal wel aan mij liggen, maar deze soundtrack mag dan wel nog zo’n mooi Hedwig’s Theme hebben dat vol magie zit, maar na 4 minuten heb ik gewoon geen zin meer om er naar te luisteren. Af en toe leuk, maar zeker niet te vaak luisteren! Hoevaak het herhaald wordt is ook heel irritant. Toch nog wel zeer goede muziek die alleen niet zo makkelijk te beluisteren is, een 6.
Hedwig’s Theme, Hedwig’s Theme en nog een keertje Hedwig’s Theme, om er genoeg van te krijgen.
Lees ook de volgende recensies van Sjoerd van Renselaar: 2012, Up, Angels & Demons
Recensie van Marie-Lise Van Wassenhove, ingevoerd op 2009-06-10 23:05:33, score: 8/10
Er werden (en worden nog altijd) kosten noch moeite gespaard om de avonturen van leerling-tovenaar Harry Potter naar het witte doek te vertalen. Harry Potter and the Philosopher Stone, het eerste boek uit de reeks, mocht meteen rekenen op de medewerking van de crème de la crème van de Britse acteurs, genoeg kapitaal uit Hollywood en componist John Williams.
Hoge verwachtingen voor de muziek dus, die ergens toch niet helemaal worden ingelost.
Naar goede gewoonte ontgoochelt Williams alvast niet met het ijzersterke hoofdthema dat hij voor de film heeft neergepend: het vlotte en herkenbare Hedwig’s theme (Hedwig is Harry’s uil), dat de betoverende wereld beschrijft waarin Harry terecht komt.
Het leven van de elfjarige jongen verandert immers drastisch wanneer hij hoort dat hij een tovenaar is en les mag volgen in de Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry. Er gaat letterlijk een heel nieuwe wereld voor hem open en Hedwig’s thema nodigt de kijker en luisteraar mee uit op Harry’s wonderlijke reis. Sprankelend glockenspiel en wervelende strijkers (bijzonder meeslepend in “Visit to the Zoo and Letters from Hogwarts”, ...) benadrukken het magische aspect.
Het thema is in zowat elke track op het album te horen.
De variante die het meest aan het woord komt, is het avontuurlijke en speelse B-deel van het thema. Het wordt helemaal uitgewerkt in de suite “Harry Wondrous World”, dat op menig Williams’ (geïnspireerd) concert opduikt.
In de film zelf is het in allerlei variaties te horen: vaak speels en ondeugend (“Visit to the Zoo and Letters from Hogwarts”, “Prologue”, ...), soms boordevol triomfantelijke actie ("Mr. Longbottom Flies", "The Quidditch Match", “Harry’s Wondrous World” ...), dan zelfs bijna spottend ("Entry into the Great Hall and the Banquet" en "Hogwarts Forever! and the Moving Stairs", waarin Wiliams de statigheid van Hogwarts lijkt te relativeren) en dan meeslepend nostagisch ("The Norwegian Ridgeback and a Change of Season" en "Leaving Hogwarts").
Ook Harry’s nemesis, Lord Voldemort, krijgt zijn muzikale stem. Zijn thema (donker met strenge koperakkoorden) is, niet geheel toevallig, sterk verbonden met het mysterieuze motief voor de Steen der Wijzen (de Philosopher Stone uit de titel – het kleinood waar Voldemort op zoek naar is). Bizar genoeg zal het dit laatste motiefje zijn dat in film twee uit de reeks, Harry Potter and the Chamber of Secrets, naar Voldemort zal verwijzen.
Het Voldemort-thema klinkt statig en kwaadaardig. Het is de eerste keer te horen tijdens “The Quidditch Match” en wordt vooral verder uitgewerkt in “The Face of Voldemort”, waar het alterneert en in dialoog treedt met het motief voor de Steen der Wijzen. Knap hoe Williams de muziek en thema’s laat onthullen wat er in het verhaal en op beeld gebeurt.
Dit alles maakt van Harry Potter and the Philsopher’s Stone een erg goede score. Waar ontgoochelt de muziek dan?
De magische sfeer is aanwezig met de belletjes en nieuwsgierige strijkers, net als het opvallende hoofdthema... dat herhaald en herhaald en herhaald wordt... tot het uiteindelijk onze oren uitkomt. De score nodigt niet uit om méér te ontdekken, om verder te luisteren en de verborgen kantjes te ontdekken. Het is toch telkens Hedwig’s theme dat terugkeert...
Desalniettemin heeft Williams de lat muzikaal meteen erg hoog gelegd. Aan zijn opvolgers om Tia Hellebaut’s gewijs nog hoger te gaan...
Lees ook de volgende recensies van Marie-Lise Van Wassenhove: Into the Wild, Alice in Wonderland (2010), Harry Potter and the Goblet of Fire
Recensie van Wim Minne, ingevoerd op 2009-08-10 11:58:42, score: 6/10
Wie had ooit kunnen denken dat wat J.K. Rowling op een trein in haar hoofd haalde, ooit zou uitgroeien tot de meest succesvolle jeugdboekenserie aller tijden? Op servetten en bierkaartjes schreef ze het eerste deel van het verhaal bijeen. Amper één jaar later kon ze het vervolg van die serie op een Windows - pc schrijven. Om maar te zeggen: Harry Potter was een inslaand succes. Niet dat het publiceren zo makkelijk ging. Uitgevers wilden niet toegeven: het boek was te dik. En daar kwam Bloomsbury. Dank je wel, Bloomsbury, dat je deze boeken wou uitgeven. Zoals gezegd, het werd een inslaand succes. Twee of drie jaar later werd Harry Potter ook hier een hype. En zelfs Amerika viel voor de tovenaarsleerling. Rowlings fantasie van op de trein had eventjes heel de wereld veroverd. Hollywood viel ook in 2000, toen de opnames voor HP 1 begonnen. Daniel Radcliffe, ex - David Copperfield van Charles Dickens, kreeg de rol.
Chris Columbus kreeg de rol van regisseur. Hij leverde een schitterend eerste en tweede deel af, dat voor velen geld als de beste delen van de serie. Deel 3 was een geweldige bewerking van een ietwat saaier boek. Deel 4 was spannend en romantisch.
John Williams kreeg de rol van componist, met scores als Hook en E.T. en vele andere in het achterhoofd. Daarna stapte hij uit de reeks, en kregen Patrick Doyle en de fel gecontesteerde Nicholas Hooper de job. Patrick Doyle leverde een fijne score af, die romantisch sterk stond, en qua "duisterheid" er zeker mocht zijn. Nu hadden we niet meer te maken met "magie" volgens sommigen, maar met een soort van thriller. Wel, die magie in die muziek heeft er nooit echt ingezeten. Het waren de muziek en beelden die de magie verzorgden. Neem de beelden of de muziek weg, en er blijft niks magie over. Misschien wel logisch. Maar dat nu juist de muziek zonder beelden geen magie kan leveren ...
Hedwig's Theme bijvoorbeeld. Een knap thema weliswaar. Maar veel te overroepen. Ik vind persoonlijk het Quidditch thema veel interessanter om naar te luisteren. Harry's Wondrous World vind ik nu ook niet het beste wat ooit uit Williams mouw is geschud. Muzikaal wel sterk genoeg, maar zo ééntonig!
De rest van de score is zo'n beetje in hetzelfde bedje ziek. Hedwig's Theme komt overal te pas en te onpas aan te pas. En na afloop van de score zal dat het enige zijn dat je ervan onthouden hebt.
Lees ook de volgende recensies van Wim Minne: Inception , God of War III, The Last Airbender
>> Bekijk alle 16 Recensies voor Harry Potter and the Sorcerer's Stone
Nummers
1. Prologue (2:12)
2. Harry's Wondrous World (5:21)
3. The Arrival of Baby Harry (4:25)
4. Visit to the Zoo and Letters from Hogwarts (3:22)
5. Diagon Alley and The Gringotts Vault (4:06)
6. Platform Nine-and-Three-Quarters and the Journey to Hogwarts (3:14)
7. Entry into the Great Hall and The Banquet (3:42)
8. Mr. Longbottom Flies (3:35)
9. Hogwarts Forever! and The Moving Stairs (3:46)
10. The Norwegian Ridgeback and A Change of Season (2:47)
11. The Quidditch Match (8:28)
12. Christmas at Hogwarts (2:56)
13. The Invisibility Cloak and The Library Scene (3:15)
14. Fluffy's Harp (2:38)
15. In the Devil's Snare and The Flying Keys (2:20)
16. The Chess Game (3:48)
17. The Face of Voldemort (6:10)
18. Leaving Hogwarts (2:13)
19. Hedwig's Theme (5:09)
Totale duurtijd: 73 minuten
Awards Oscars: Best Original Score (Genomineerd)
Suggesties
Soundtracks uit de collectie: Harry Potter
     
Soundtracks uit de collectie: Kids
         
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
