|
Share on Facebook
Koop deze cd op bol.com: €7.99, Amazon.fr : €20.70
 | | Geregisseerd door: Steven Spielberg
Acteurs: Liam Neeson, Ben Kingsley, Caroline Goodall, Embeth Davidtz, Ralph Fiennes
Datum: 01/01/1993 Genre: Drama Oorlog
Duurtijd: 195 minuten Land: Verenigde Staten
Meer info op Cinenews |
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!
Start een discussie over deze soundtack in het Soundracks Forum
|
Recensies
Filmmuziek.be editor score: 10/10
Recensie van Thomas Visser, ingevoerd op 2007-05-23 09:18:50, score: 10/10
In 1993 bracht John Williams naast het geweldige Jurassic Park, het meesterwerk Schindler's List. De door Spielberg gemaakt en en veelal geprezen film verhaald over de ijdele maar nobele zakenman Oskar Schindler (Liam Neeson op zijn best) die samen met de hulp van Itzhak Stern (sir Ben Kingsley) in zijn potten en pannen-fabriek zo veel mogelijk joden aanneemt, om ze zo te redden uit de klauwen van Amon Goeth en zijn gaskamers. Een waargebeurd verhaal over heldendaden in zijn puurste vorm, en absoluut een van de mooiste films ooit gemaakt. Maar wat de film zo sterk maakt zijn naast de acteurs en de levensechte, schokkende, taferelen vooral de muziek.
Voordat meestercellist Yo Yo Ma op kwam draven voor Seven Years in Tibet werkte John Wiliams samen met de magnifieke Itzhak Perlaman, een meesterviolist. Schindler's List is dan ook een score geworden die niet alleen wordt gestuurd door strijkers, maar er op enkele vocals na er alleen maar uit bestaat. Dames en heren, dramatischere muziek zult u niet vinden. Het thema van Schindler's List, te horen in de eerste track, is zeer bekend en terecht een van die wereldberoemde thema's die gewoon iedereen associeert met de film. Het benadrukt stiekem nogmaals de originaliteit van Williams. Na een triest stukje strijkers komt het daar dan: de vioolsolo van het hoofdthema. Een indrukwekkend staaltje filmmuziek, dat precies bij de beelden past: een grauwe wereld, vol vervolging, ellende en verdriet. Dit is ook precies wat het nummer uitstraalt: Verdriet. In Immolation horen we een zachte vorm van het hoofdthema, en we krijgen nóg iets te horen waar Williams in uitblinkt: koor! Het koor zingt Joodse klaagzangen, het geen wat je te zien krijgt is een opstapeling van duizenden lijken, een scene die niemand koud laat. Het wordt onvrijwillig op je netvlies gebrand. Het bouwt wat af, tot we dan weer terugkomen op het hoofdthema, dit keer zonder viool, maar met fluit (!), wat een mooi effect geeft, een zacht effect.
Rememberances heeft een fenomenaal begin: Een harp bouwt op en het tweede thema wordt ingeluid. Het is ver verwant met het hoofdthema, maar klinkt net wat minder intens, en wat grootschaliger: het is een wat opzwepend en hoopgevend thema. Wederom gespeeld met viool, maar de harp blijft altijd aanwezig. Langzaam worden er motieven van het hoofdthema in verweven, en het wordt richting 01:50 allemaal herhaald, maar wat zachter en dramatischer. Rond de 2:45 wordt het zeer dramatisch: Violen en blazer werken samen aan een chaotische maar trieste afsluiting van het nummer.I Could have Done More is zonder concurrentie de mooiste track op de soundtrack, en een van de mooiste filmtracks ooit. Zacht violenbegin, waarna we overschakelen op een zachte toon van het hoofdthema: De oorlog is voorbij, en Schindler moet vluchten voor zijn leven, maar de joden moeten in de fabriek achterblijven. Rond 01:32 volgt de pure vorm zoals Williams de triestheid wil meegeven: het hoofdthema in volle glorie, door meerdere violen, die nu ook in canon spelen. Het blijft zich gedurende de track maar herhalen, iedere keer in een andere gedaante. Het blijft een emotioneel stuk prachtmuziek die rond 04:35 haar climax nadert.
Auschwitz-Birkenau heeft een akelig koud begin, geleid door (verassing) één viool. Het gaat door merg en been, en is zeer akelig, omdat het onrustig, onheilspellend is, en tegelijk triest. In de film ze je alle manieren waarop je een mens kan vernederen, en vervolgens kan vermoorden. Naarmate de track vordert, komen er nog meer instrumenten bij, allen dezelfde akelige toon aan het spelen. Je wordt er gewoon benauwd van. Rond 2:05 nemen de instrumenten het van de viool over, maar deze blijft vaag aanwezig. Yerousshalaim Chel zahav heeft als kenmerk prachtige Joodse zang, wat een lied is dat de Schindler-joden zingen ter ere van hem. Onverstaanbare tekst, maar je weet dat het iets betekent, en het is mooi om te horen. Rememberances is eigenlijk precies hetzelfde als Track 4, maar nu bijgestaan door de beste violist die we kennen in deze industrie: Itzhak Perlman. Zijn viool leidt er meerdere, maar hij blijft ze voorgaan, door iedere keer als eerste te beginnen. Het hoofdthema word op fenomenale wijze gespeeld door hem, en als de track klaar is blijft men ademloos achter.
Schindler's List heeft een score meegekregen die de film nodig heeft om te slagen. De beelden zijn zonder de muziek nog steeds schokkend, maar missen de emoties. De muziek heef die herinneringen van een huilende Liam Neeon, een wrede Ralph Fiennes en niet te vergeten de trieste blik van Ben Kingsley nodig om de trieste boodschap over te brengen. En daarmee is Schindler's List niet alleen de beste score van John Williams, maar waarschijnlijk de allerbeste score die ooit gemaakt is. Het niveau van zowel film en score halen elkaar omhoog en kunnen niet zonder elkaar. Hiervoor dus ook lof voor de samenwerking Spielberg-Williams, een samenwerking die ons ervoor en erna zoveel moois gebracht heeft. Maar nooit wordt het weer zo huiveringwekkend koud en tegelijkertijd hartverwarmend als Schindler's List. Want Schindler's List kan niet, zelfs niet door Williams zelf overtroffen worden.
Lees ook de volgende recensies van Thomas Visser: The Wolfman, Knight and Day, Inception
Recensie van Michiel Vaernewijck, ingevoerd op 2007-10-04 21:33:15, score: 9/10
Het meervoudig bekroonde werk van Steven Spielberg, Shindler's List, is tegenwoordig bijna over de hele wereld bekend geworden. De klassieker uit 1993 werd bekroond met maar liefst 7 Oscars, waaronder de Oscar voor Best Director, Best Picture, Best Writing én Best Music, Original Score. Deze laatste is ook terecht binnen! Met Liam Neeson en Ralph Fiennes (die beide een Oscar-nominatie binnensleepten) kon dit epos niet mislukken. Ook de meesterlijke touch die Spielberg aan zijn films geeft is in de film duidelijk te herkennen. Samen met de prachtige en emotionele muziek van John Williams (het filmmuziek-maatje van Spielberg) geeft de film extra waarde mee.
De soundtrack begint met het erg emotionele thema van de film. Violen en zachte piano voeren het thema verbluffend krachtig uit terwijl de muziek zich opbouwt om tenslotte in een laatste vleug krachtige muziek uit te doven. Mijn God, de film lijkt wel doordrenkt met het thema! Is dat niet irritant? Soms wel. Het thema behoort tot de meest herkenbare aller tijden, wat zijn komst soms wat overbodig maakt en de hele compositie lichtjes teveel uitstrekt. Echter is het alternatieve thema van Jewish Town even krachtig, wat een beetje voor afwisseling zorgt. Helaas blijft de instrumentatie hetzelfde. Het uiterst krachtige thema van Immolation doet heel even denken aan de score van E.T. maar drukt dan uiteindelijk toch weer zijn eigen stempel op het geheel. Remembrances zet de stijl van het Shindler's List thema voort, maar deze keer anders uitgewerkt. Het verschil is er, maar is nauwelijks hoorbaar.
Het Shindler's List thema duikt om goed te zijn veel te veel op. Het thema wordt in de film op de juiste momenten afgespeeld, maar op CD is het lichtjes irritant om elke minuut weer dat thema te "moeten aanhoren". Het claustrofobische en wilde Auschwitz-Birkenau zet de horror van de holocaust uit de concentratiekampen perfect om in muziek. De dreigende violen en opbouwende klanken zijn op zich al een Oscar waard. Making The List, Give Me Your Names en enkele anderen ademen de sfeer van de eerste tracks uit. En alweer horen we hetzelfde deuntje als vijf vorige tracks. Het zingende koor uit Yeroushalaim Chel Zahav brengt een oud thema terug op de proppen. Het is voor het grootste deel alleen zang, zonder enige instrumentatie. Op zo'n moment zie je in hoe kenmerkend en hoe krachtig de menselijke stem is. In de laatste versie van Remembrances nemen we het bekende Shindler's List thema weer bij de hand. Ik vroeg me al af waar het gebleven was. Uiteindelijk sluiten we af met het prachtige Shindler's List thema (jawel!) met deze keer een sublieme pianoversie.
Ondanks hier en daar wat teveel van hetzelfde is deze score subliem. Spielberg's beste film blijkt ook voor Williams z'n beste werk. Ik ken weinige scores van Williams die zo'n sfeer uitstralen. Als je deze score nog niet hebt, stap in je auto, je fiets of ga te voet naar de dichtsbijzijnde Free Record Shop, Fnac, Media Markt of dergelijke in je buurt en kopen die handel!
Lees ook de volgende recensies van Michiel Vaernewijck: Mulholland Drive, Twin Peaks, Loft
Recensie van Jesse van Amelsvoort, ingevoerd op 2007-10-11 13:51:42, score: 10/10
‘Schindler’s List’ is een film van Steven Spielberg uit 1993, over de Duitse industrieel Oskar Schindler, wie ruim 1000 Joden redde in de Tweede Wereldoorlog. Met een cast, bestaande uit onder meer Liam Neeson (in de rol van Schindler) en Ben Kingsley, en muziek van volgens velen de beste componist van filmmuziek op dit moment, John Williams, moest de film wel een succes worden.
Williams heeft gekozen voor de treurige viool, met solo’s van Itzhak Perlman, boven de weemoedige cello. De cello leek mij, in eerste instantie, beter geschikt om een dergelijk tragisch drama – zo niet ‘epos’ – te begeleiden. De viool heeft in zijn karakter ook een frivole kant, waar de cello toch vooral zwaar en soms dromerig is. Wellicht heeft Williams toch gekozen voor de viool, omdat deze zelfstandig beter opereert dan een cello.
De film kent een zeer sterk thema, vaak gebracht door solo’s van de viool. Dit thema is de hele score door, aangevuld door enkele neventhema’s. Hoewel ‘Schindler’s List’ toch vooral een instrumentaal album is, is in bijvoorbeeld “Immolation” een zwaar en sterk koor te horen, haast zonder woorden.
Williams heeft niet alleen voor een ‘vioolconcert’ gekozen, maar de orkestratie verder uitgebreid met, naast het orkest, solo’s voor de klarinet en begeleiding door een droevige harp, geheel passend in de stemming. De enige keer dat een piano (duidelijk) optreedt, is in “Theme From Schindler’s List (Reprise)”, al wordt ook daar weer de viool ingezet.
Het geheel is harmonieus, droevig, hoopgevend. De score is droevig, klagend door violen gebracht, maar de hoopgevende ondertoon krijgt steeds meer ruimte. Misschien is daarom wel de viool gebruikt, omdat die, vele malen beter dan de cello, hoopgevend kan zijn.
Lees ook de volgende recensies van Jesse van Amelsvoort: The Curious Case of Benjamin Button, Shrek, Jumper
Recensie van Mitchell Tijsen (http://www.jwfan.com/), ingevoerd op 2007-10-28 14:58:43, score: 10/10
Wat een pracht Score heeft Williams ons weer eens geleverd.
Met prachtige tracks en Themes heeft hij mijn hart weer veroverd, ik heb de Score dan ook gelijk gekocht! De muziek is dan wel niet zo ontspannend als: Jurassic Park, The Terminal & Memoirs of a Geisha, hij is wel prachtig emoitioneel. Deze Score past erg goed in de film van Spielberg en het geeft de film een nog emotionele uitdrukking. Deze Score van Williams heeft daarom ook terecht een Award gewonnnen! Als het géén Award had gewonnen was dit wéér niet verdiend geweest net zoals Jurassic Park overigens die ook een Award verdiende...
Itzhak Perlman speelt overigens ook de sterren van de hemel want bedenk wel dat Williams wel goed kan componeren en kan dirigeren...zonder orkest en solo's van wereld beroemde sterren zoals Perlman & Yo Yo Ma hadden zijn Scores lang niet zo goed geweest. Perlman vond het een uitdaging om met Williams samen te werken! Ik vind de Score van Schindler's List gewoon prachtig en daarom is de Score ook een 10 waardig, prachtige performens van Itzhak Perlman de rest van het orkest (Boston Symphony) en natuurlijk van John Williams want hij blijft in mijn ogen toch echt de beste componist allertijden, vele malen beter dan Ennio Morricone (maar dat is mijn mening natuurlijk).
Lees ook de volgende recensies van Mitchell Tijsen: Dinner For Schmucks, Avatar, Johnny English
Recensie van Wim Minne, ingevoerd op 2007-10-25 20:32:51, score: 9/10
Schindler's List is het rauwe, maar prachtige werk van Steven Spielberg. Het won o.m. de oscar van beste film en beste regisseur en ook die van beste muziek.
Helemaal terecht als je het mij vraagt. Nog nooit heb ik eerder zo'n emotioneel thema gehoord als het thema dat hier in deze film voor komt. Het verbeeldt de tragiek van het verhaal, van de oorlog, van de personages hun gevoelens.
Dit thema wordt ook nog eens hernomen op het einde, maar het thema van in het begin blijft elke keer beklijven.
Dan komt er een stuk dat redelijk zwaar is. Zwaar is redelijk sterk uitgedrukt, maar echt lichtvoetige muziek is het zeker niet. Het is emotionele muziek. Je wordt er zeker niet vrolijker van.
Williams speelt hier enorm sterk in op het gevoel. Je voelt emotioneel mee met de personages, en dat gebeurt niet vaak in films die zo'n boodschap willen meedragen.
sterke score.
Lees ook de volgende recensies van Wim Minne: Inception , God of War III, The Last Airbender
>> Bekijk alle 13 Recensies voor Schindler's List
Nummers
1. Theme From Schindler's List (4:14)
2. Jewish Town (4:38)
3. Immolation (4:34)
4. Remembrances (4:19)
5. Schindler's Workforce (10:36)
6. OYF'N pripetshok and Nacht Aktion (3:51)
7. I could have done more (5:52)
8. Auschwitz-Birkenau (3:41)
9. Stolen Memories (4:17)
10. Making the List (5:06)
11. Give me your names (4:56)
12. Yeroushlaim Chel Zahav (2:14)
13. Remembrances (5:16)
14. Theme from Schindler's List (reprise) (3:57)
Totale duurtijd: 67 minuten
Awards Golden Globes: Best Original Score (Genomineerd)
Oscars: Best Music, Original Score (Winnaar)
Trailers en andere De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:
Exodus, Wojciech Kilar (Trailer)
Gothic Power, X-Ray Dog (Trailer)
Suggesties
De beste drama soundtracks
       
De beste klassiekers
       
De beste scores voor historisch drama
       
De beste Spielberg scores
        
|
Filmmuziek.be is Copyright © 1998-2010 by Arvid Fossen
|
(9.46/10)
